Derleme

Psikiyatrik Boyutlarıyla Dürtüsellik

Cilt: 34 Sayı: 3 30 Eylül 2025
PDF İndir
TR EN

Psikiyatrik Boyutlarıyla Dürtüsellik

Öz

Bu derleme, dürtüsellik kavramının psikiyatrik boyutlarını çok yönlü olarak incelemektedir. Dürtüsellik; plansız ve hızlı hareket etme, risk alma, ödül arayışı gibi davranış örüntüleriyle tanımlanır ve birçok psikiyatrik bozukluğun temel belirtileri arasında yer almaktadır. Bireylerin yaklaşık %11’inde dürtüsel davranış örüntüleri klinik düzeyde gözlenmektedir. Dürtüsellik, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) olgularının %70’inden fazlasında görülmekte ve bu bireylerde akademik ve sosyal işlevselliği önemli ölçüde etkilemektedir. Nörobiyolojik düzeyde prefrontal ve orbitofrontal korteks gibi beyin bölgeleri ile serotonin, dopamin ve noradrenalin sistemlerinin dürtüsellikte belirleyici olduğu gösterilmiştir. Cinsiyet farklılıkları ve hormonal etkiler dürtüsel davranışların ortaya çıkışında önemli bir role sahiptir. Dürtüsellik; DEHB, kişilik bozuklukları, duygudurum bozuklukları ve madde kullanım bozuklukları gibi birçok psikiyatrik bozuklukta önemli bir belirti olarak ön plana çıkmaktadır. Değerlendirmelerde öz bildirim ölçekleri, davranışsal testler ve biyolojik ölçümler birlikte kullanılmaktadır. Sonuç olarak, dürtüsellik çok boyutlu ve kompleks bir davranış örüntüsü olup, psikiyatrik bozuklukların anlaşılmasında önemli bir yere sahiptir. Bu alanda yapılacak ileri araştırmalar, dürtüselliğin biyolojik temellerinin ve psikiyatrik bozukluklardaki rolünün daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacak, tedavi yaklaşımlarının iyileştirilmesi açısından büyük önem taşıyacaktır.

Anahtar Kelimeler

Dürtüsellik , Psikiyatrik bozukluklar , Nörobiyoloji , Cinsiyet farklılıkları , Madde kullanım bozuklukları

Kaynakça

  1. 1. Moore FR, Doughty H, Neumann T, McClelland H, Allott C, O’Connor RC. Impulsivity, aggression, and suicidality relationship in adults: a systematic review and meta-analysis. EClinicalMedicine. 2022;45.
  2. 2. American Psychiatric Association. DSM-5 Diagnostic Classification. In: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. American Psychiatric Association, 2013.
  3. 3. Nigg JT. Annual Research Review: On the relations among self‐regulation, self‐control, executive functioning, effortful control, cognitive control, impulsivity, risk‐taking, and inhibition for developmental psychopathology. Journal of child psychology and psychiatry. 2017;58(4):361-383.
  4. 4. Eysenck SBG, Eysenck HJ. The place of impulsiveness in a dimensional system of personality description. British Journal of Social and Clinical Psychology. 1977;16(1):57-68.
  5. 5. Patton JH, Stanford MS, Barratt ES. Factor structure of the Barratt impulsiveness scale. J Clin Psychol. 1995;51(6):768-774.
  6. 6. Ainslie G. Specious reward: a behavioral theory of impulsiveness and impulse control. Psychol Bull. 1975;82(4):463.
  7. 7. Hollander E, Evers M. New developments in impulsivity. The Lancet. 2001;358(9286):949-950.
  8. 8. Moeller FG, Barratt ES, Dougherty DM, Schmitz JM, Swann AC. Psychiatric aspects of impulsivity. American journal of psychiatry. 2001;158(11):1783-1793.
  9. 9. Stahl C, Voss A, Schmitz F, et al. Behavioral components of impulsivity. J Exp Psychol Gen. 2014;143(2):850.
  10. 10. Cross CP, Copping LT, Campbell A. Sex differences in impulsivity: a meta-analysis. Psychol Bull. 2011;137(1):97.

Kaynak Göster

AMA
1.Yeşiloğlu C, Sun T, Demirkol ME, Tamam L. Psikiyatrik Boyutlarıyla Dürtüsellik. aktd. 2025;34(3):195-208. doi:10.17827/aktd.1698682