CAUSALITY RELATIONSHIP BETWEEN THE CREDITS OF COMMERCIAL AND ISLAMIC BANKS AND ECONOMİC GROWTH: AN ECONOMETRIC ANALYSIS

Öz

Nexus between financial development and economic growth is a contemplated issue for years. The purpose of this paper is to investigate the causality relationship between credits of commercial and participation banks (Islamic banks) in Turkey and two economic growth indicators which are gross domestic product and fixed capital formation. For this purpose, Granger causality analysis with Toda-Yamamoto approach was applied and results of the analysis showed that there is two-way causality relationship between commercial banks credits and gross domestic product and one-way causality relationship between commercial banks credits and fixed capital formation which is toward fixed capital formation. And, it was also found that there is no causality relationship between participation (Islamic) banks credits and gross domestic product but participation banks credits is the cause of fixed capital formation. 

Anahtar Kelimeler

• Commercials Banks Credits,Participation Banks Credits,Gross Domestic Product,Fixed Capital Formation,Causality

MEVDUAT VE KATILIM BANKALARI KREDİLERİNİN EKONOMİK BÜYÜME İLE İLİŞKİSİ: EKONOMETRİK BİR ANALİZ

Öz

Finansal gelişim ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki yıllardır üzerinde sıkça durulan ve çalışmalar yapılan bir konudur. Bu öneme binaen çalışmanın amacı, Türkiye’deki mevduat bankaları toplam kredileri ile katılım bankaları toplam kredilerinin ekonomik büyümenin göstergelerinden olan gayri safi yurtiçi hâsıla (GSYH) ve sabit sermaye yatırımları (SSY) ile aralarındaki nedensellik ilişkisini araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda, Toda-Yamamoto yaklaşımı ile Granger nedensellik analizi gerçekleştirilmiş, sonuçlarına göre mevduat bankaları kredileri ile gayri safi yurtiçi hâsıla arasında çift yönlü ve sabit sermaye yatırımlarına doğru tek yönlü nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir. Katılım bankaları kredileri ile gayri safi yurtiçi hâsıla arasında nedensellik ilişkisi tespit edilmemiş olup, katılım bankası kredilerinin sabit sermaye yatırımlarının nedeni olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Gayrisafi yurtiçi hasıla ile sabit sermaye yatırımları arasında tespit edilen çift yönlü etkileşim nedeniyle katılım bankaları kredilerinin gayri safi yurt içi hasılayı arttıran dolaylı bir değişken olduğu düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Mevduat Banka Kredileri,Katılım Banka Kredileri,Gayri Safi Yurtiçi Hasıla,Sabit Sermaye Yatırımları,Nedensellik

Kaynakça

1. Altıntaş, H., & Ayrıçay, Y. (2010), Türkiye’de Finansal Gelişme Ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin Sınır Testi Yaklaşımıyla Analizi: 1987–2007. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 71-98.
2. Aslan, Ö., & Küçükaksoy, İ. (2006), Finansal Gelişme Ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Ekonometrik Bir Uygulama. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Ekonometri Ve İstatistik Dergisi(4), 12-28.
3. Ayadi, R., Arbak, E., Naceur, S. B., & Groen, W. P. (2013), Financial Development, Bank Efficiency and Economic Growth Across The Mediterranean. Brussels: MEDPRO Technical Report.
4. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu. (2016), 2. http://www.bddk.org.tr. adresinden alındı
5. Brooks, C. (2008), Introductory Econometrics for Finance. New York: Cambridge University Press.
6. Calderon, C., & Liu, L. (2003), The Direction of Causality Between Financial Development and Economic Growth. Journal of Development Economics(72), 321-334.
7. Caporale, G. M., Rault, C., Sova, R., & Sova, A. (2014), Financial Development and Economic Growth: Evidence From Ten New EU Members. IZA Discussion Paper Series(8397).
8. Ceylan, S., & Durkaya, M. (2010), Türkiye’de Kredi Kullanımı - Ekonomik Büyüme İlişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(2), 21-35.

9. Demetriades, P. O., & Hussein, K. A. (1996), Does Financial Development Cause Economic Growth? Time Series Evidence From 16 Countries. Journal of Development Economics (51), 387-411.
10. Demir, Y., Öztürk, E., & Albeni, M. (2007), Türkiye’de Finansal Piyasalar İle Ekonomik Büyüme İlişkisi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi(24), 438-454.
11. Göçer, İ., Mercan, M., & Bölükbaş, M. (2015), Bankacılık Sektörü Kredilerinin İstihdam Ve Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkileri: Türkiye Ekonomisi İçin Çoklu Yapısal Kırılmalı Eş Bütünleşme Analizi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 33(2), 65-84.
12. Gujurati, D. (2011), Econometrics by Example. London: Palgrave Macmillan.
13. Hassan, M. K., & B Sanchez, J. S. (2011b), Financial Development and Economic Growth in The Organization of Islamic Conference Countries. Islamic Economics Journal, 24(1), 145-172.
14. Hassan, M. K., Sanchez, B., & Yu, J. S. (2011), Financial Development and Economic Growth: Recent Evidence From Panel Data. The Quarterly Review of Economics and Finance(51), 88-104.
15. International Monetary Fund. (2016), 2. www.imf.org/en/data.
16. Jalil, A., & Ma, Y. (2008), Financial Development and Economic Growth: Time Series Evidence From Pakistan and China. Journal of Economic Cooperation, 29(2), 29-68.
17. Kandır, S. Y., İskenderoğlu, Ö., & Önal, Y. B. (2007), Finansal Gelişme ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin Araştırılması. Ç. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 311-326.
18. Khan, M. S., & Senhadji, A. S. (2000), Financial Development and Economic Growth: An Overview. IMF Working Paper.
19. Levine, R., & Zervos, S. (1998), Stock Markets, Banks and Economic Growth. The American Economic Review, 88(3), 537-558.
20. Rambaldi, A., & Doran, H. (1999), Testing for Granger Non-Causality in Cointegrated. Working Papers in Econometrics and Applied Statistics. University of New England.
21. Shirazi, N. S., & Abdulmanap, T. A. (2005), Export-Led Growth Hypothesis: Further Econometric Evidence From South Asia. The Developing Economies, 43(4), 472-488.
22. Tandoğan, D., & Özyurt, H. (1981-2009), Bankacılık Sektörünün Ekonomik Büyüme Ve Sürdürülebilir Ekonomik Kalkınma Üzerine Etkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Nedensellik Testleri. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 35(2), 49-80.
23. Toda, H. Y., & Yamamoto, T. (1995), Statistical Inference in Vector Autoregressions With Possibly Integrated Process. Journal of Econometrics(66), 225-250.
24. Tuna, K., & Bektaş, H. (2013), Kredi Hacminin Ekonomik Büyüme Üzerindeki Rolünün İncelenmesi: Türkiye Örneği. Marmara Üniversitesi Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 5(9), 139-150.
25. Türkiye İstatistik Kurumu. (2016), 2. www.tuik.gov.tr.
26. Ünsal, E. (2009), Makro İktisat. Ankara: İmaj Yayıncılık.
27. Vurur, N. S., & Özen, E. (2013), Türkiye’de Mevduat Banka Kredisi Ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin İncelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(3), 117-131.
28. Yılmaz, C. (2014), Banka Kredileri ve Büyüme İlişkisi. Kültür Üniversitesi 2. Üretim Ekonomisi Kongresi (UEK2014), 1-8.
29. Zhang, J., Wang, L., & Wang, S. (2012), Financial Development and Economic Growth: Recent Evidence From China. Journal of Comperative Economics(40), 393-412.