60-72 Aylık Çocukların Benlik Algısı ve Sosyal Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Öz
60-72 aylık çocukların benlik algıları incelenerek, sosyal problem çözme becerisine etkisinin belirlenmesi amacıyla nicel araştırma yöntemlerinden genel tarama modelinde tasarlanmış olan bu çalışmada Konya ili Selçuklu ilçesinde anaokuluna devam eden yaş ortalamaları 66.7 ay olan 43 kız, 74 erkek toplam 117 çocuk çalışma grubuna dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında “Demoulin Benlik Algısı Ölçeği” ve “Sosyal Problem Çözme Becerileri Ölçeği” kullanılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde katılımcılardan 20’sinin düşük (%17.1), 61’inin orta (%52.1), 36’sının yüksek (%30.8) benlik öz saygısına sahip olduğu; 28’inin düşük (%23.9), 68’inin orta (%58.1), 21’inin ise yüksek (%17.9) benlik öz yeterliliğine sahip olduğu görülmektedir. Çocukların sahip oldukları öz saygıları ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki fark incelendiğinde, yüksek benlik saygısına sahip çocukların düşük benlik saygısına sahip çocuklardan sosyal problem çözme becerileri puanlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ancak farklı benlik öz yeterliliklerine sahip çocukların sosyal problem çözme beceri puanlarında herhangi bir anlamlı farka rastlanmamıştır. Ayrıca katılımcıların sosyal problem çözme beceri puanlarının cinsiyete göre de farklılaşmadığı görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Benlik algısı, sosyal problem çözme becerisi, okul öncesi eğitim
Kaynakça
- Adams, J.F. (1995). Ergenliği anlamak. Ankara: Simge Yayınları.
- Allodi, M.W. (2000). Self-concept in children receiving special support at school. European Journal of Special Needs Education, 15(1), 69-78.
- Anlıak, Ş. ve Dincer, Ç. (2005). Okul öncesi dönemde kişiler arasi bilişsel problem çözme becerilerinin geliştirilmesi. Eurasian Journal of Educational Research (EJER), (20).
- Arı, M. ve Yaban, H. (2012). 9-11 yaşındaki çocukların sosyal problem çözme becerilerinde cinsiyet ve yaş farklılıkları. Eğitim ve Bilim, 37(164).
- Başol Göçmen, G. (2004). Değerlendirmeye genel bir bakış: Kriter-referanslı (mutlak) ya da norm-referanslı (bağıl) değerlendirme. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Malatya.
- Biggam, F.H. ve Power, K.G. (1999). Social problem solving skills and psychological distress among incarcerated young offenders: The issue of bullying and victimization. Cognitive Therapy and Research, 23(3), 307-326.
- Bingham, A. (1983). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi. (F. A. Oğuzkan, Çev. ) . 4. Basım., İstanbul: MEB Basımevi.
- Boivin, M. ve Begin, G. (1989). Peer status and self-perception among early elementary school children: The case of the rejected children. Child Development, 591-596.
- Demoulin, D.F. (1999). A personalized development of self-concept for beginning readers. Journal Of Education, 120(1),14-16.
- Dereli İman, E. (2013). Çocuklar için sosyal problem çözme ölçeği’nin 6 yaş grubu için Türkiye uyarlaması ve okul öncesi davranış problemleri ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 479-498.
