Bir Sovyetleştirme Metodu Olarak “Kızıl Yurtlar”

The ethnic cultures of the Soviet Union were required to be “socialist in content, national in form” as stipulated in Stalin’s slogan for Soviet nationality policies. To educate a Soviet citizen meant not only to teach certain facts, subjects and methods, but also to disseminate norms and values, codes of conduct and worldview. In the case of the Red Yurt, this stood out as a very clear purpose and an expression of Soviet state-building. Red yurt meant a mobile yurt, equipped with a team of personnel employed by Soviet representatives, assigned to travel to the pastures with one or more auls (village). The Red yurts (Russian: krasnye yurty; Kazakh: qyzyl otau) operated from the 1925s. Red Yurts, like “red teahouses” and “red tents” used in other regions to run similar businesses, were considered a key institution for political enlightenment among the communities they served. In addition to enlightenment, reading, writing and some education, this formation aimed to educate people according to the new Soviet worldview and also to eliminate religious and other indigenous traditions that the Soviets considered harmful to the development of local peoples. The focus of activities was mainly women and children, who were seen as the easiest group to educate about the new ideology and social order. In our article, the emergence, aims and activities of the Soviet Red Dormitories will be evaluated in outline.

Sovyetler Birliği’nin etnik kültürlerinin, Stalin’in Sovyet milliyet politikalarına yönelik sloganında şart koştuğu gibi “içerik olarak sosyalist, biçim olarak ulusal” olması isteniyordu. Bir Sovyet vatandaşını eğitmek, sadece belirli gerçekleri, konuları ve yöntemleri öğretmek değil, aynı zamanda normları ve değerleri, davranış kurallarını ve dünya görüşünü yaymak anlamına geliyordu. Kızıl Yurt örneğinde bu oldukça açık bir amaçtı ve Sovyet devlet inşasının bir ifadesi olarak dikkat çekiyordu. Kızıl Yurt, Sovyet temsilcileri tarafından istihdam edilen bir personel ekibiyle donatılmış, bir veya daha fazla aul (köy) ile birlikte yazlık otlaklara seyahat etmek üzere görevlendirilen mobil bir yurt anlamına geliyordu. Kızıl Yurtlar (Rusça: krasnye yurty; Kazakça: qyzyl otau) 1925’li yıllardan başlayarak faaliyet gösterdi. Diğer bölgelerde benzer işleri yürütmek için kullanılan “kızıl çayevleri” ve “kızıl çadırlar” gibi Kızıl Yurtlar da hizmet ettikleri topluluklar arasında siyasi aydınlanma için kilit bir kurum olarak kabul edildi. Bu oluşum, aydınlanma, okuma-yazma ve birtakım eğitimlere ek olarak, insanları yeni Sovyet dünya görüşüne göre eğitmeyi ve ayrıca Sovyetlerin yerel halkların gelişimi için zararlı olduğunu düşündüğü dini ve diğer yerli gelenekleri ortadan kaldırmayı amaçlıyordu. Faaliyetlerin odak noktası, esas olarak yeni ideoloji ve toplumsal düzen hakkında eğitilmesi en kolay grup olarak görülen kadınlar ve çocuklardı. Makalemizde Sovyet Kızıl Yurtlarının ortaya çıkışı, amaçları ve faaliyetleri ana hatlarıyla değerlendirilecektir.