Beliren Yetişkinlerin Ruh Sağlığı Sürekliliklerinin Yordayıcıları Olarak Yaşam Amaçları ve Kişisel Gelişim Yönelimleri
Öz
Bu araştırmada beliren yetişkinlerde kişisel gelişim yönelimleri ve yaşam amaçlarının ruh sağlığı süreklilikleri üzerindeki yordayıcı rolünü incelemek amaçlanmaktadır. Bununla birlikte katılımcıların ruh sağlığı sürekliliklerinin cinsiyetlerine, medeni durumlarına ve çalışma durumlarına göre anlamlı biçimde farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek de amaçlanmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu 433 beliren yetişkin oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgiler Formu”, “Ruh Sağlığı Sürekliliği Kısa Formu”, “Yaşam Amaçları Ölçeği Kısa Formu” ve “Kişisel Gelişim Yönelimi Ölçeği-II” kullanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Örneklem t-Testi, ANOVA-Tek Yönlü Varyans Analizi, Tukey Çoklu Karşılaştırma Testi ve Adımsal (Stepwise) Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, beliren yetişkinlerde yaşam amaçları ile kişisel gelişim yönelimlerinin ruh sağlığı sürekliliklerini anlamlı biçimde yordadığı bulunmuştur. Beliren yetişkinlerin ruh sağlığı sürekliliklerinin, cinsiyete göre farklılaşmadığı; fakat medeni duruma göre farklılaştığı görülmüştür. Bu farklılaşma şu şekildedir: Evli olan katılımcıların ruh sağlığı sürekliliği puan ortalamaları, bekâr olanlara göre anlamlı bir biçimde daha yüksektir. Ayrıca tam zamanlı çalışan katılımcıların, ruh sağlığı sürekliliği puan ortalamaları da çalışmayanlara göre anlamlı bir biçimde yüksek olarak tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Ruh sağlığı sürekliliği, Yaşam amaçları, Kişisel gelişim yönelimi, Beliren yetişkinler
Etik Beyan
Bu araştırma için Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu’ndan 24.06.2021 tarih ve 2021/04 numaralı toplantı kararı ile etik kurul izni alınmıştır.
Kaynakça
- Adler, A. (2011). Nevrozlar. (L. Yarbaş, Çev.) İzmir: İlya Yayınevi.
- Adler, A. (2017). Yaşamın anlam ve amacı. (K. Şipal, Çev.) İstanbul: Say Yayınları.
- Arnett, J. J. (2007). Emerging adulthood: What is it, and what is it good for?. Child Development Perspectives, 1(2), 68-73. http://doi.org/10.1111/j.1750-8606.2007.00016.x
- Arnett, J. J., Žukauskienė, R. ve Sugimura, K. (2014). The new life stage of emerging adulthood at ages 18–29 years: Implications for mental health. The Lancet Psychiatry, 1(7), 569-576. http://doi.org/10.1016/S2215-0366(14)00080-7
- Arnett, J.J. ve Eisenberg, N. (2007) Introduction to the special section: Emerging adulthood around the world. Child Development Perspective, 1(2), 66-67. http://doi.org/10.1111/j.1750- 8606.2007.00015.x
- Atak, H. (2011). Yetişkinliğe Aşamalı Geçiş: Beliren Yetişkinlik Tek Bir Ana Yol. İlköğretim Online, 10(1), 51-67.
- Atak, H. ve Çok, F. (2010). İnsan yaşamında yeni bir dönem: beliren yetişkinlik. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17(1), 39-50.
- Bacanlı, H. (2017). Değer biçimlendirme yaklaşımı. Konya: Çizgi Kitabevi.
- Braithwaite, S., ve Holt-Lunstad, J. (2017). Romantic relationships and mental health. Current Opinion in Psychology, 13, 120-125. http://doi.org/10.1016/j.copsyc.2016.04.001
- Brdar, I., Rijavec, M. ve Miljković, D. (2009). Approaches to happiness, life goals and wellbeing. Understanding positive life. Research and Practice on Positive Psychology, 45-64.
