Küresel İklim Krizi ve Aile: Ekososyal Riskler, Etkiler ve Eğitim Perspektifleri
Öz
Bu derleme makalesi, küresel iklim krizinin aile yaşamı üzerindeki çok boyutlu ve karmaşık etkilerini ekososyal riskler çerçevesinde kapsamlı şekilde incelemektedir. Çalışma, iklim krizinin ailelerin karşılaştığı ekonomik belirsizlikleri, sosyal uyumsuzlukları ve artan psikososyal zorlukları nasıl derinleştirdiğini detaylı literatür taramasıyla ortaya koymaktadır. Özellikle çocuklar, yaşlılar ve kadınlar gibi kırılgan grupların iklim krizinden orantısız biçimde etkilendiği ve bu durumun mevcut eşitsizlikleri daha da şiddetlendirdiği vurgulanmaktadır. Makale, bu ekososyal baskıların aile yapısı ve işlevleri üzerindeki olumsuz sonuçlarını net şekilde ortaya koymaktadır. Mevcut literatürden hareketle, makale aynı zamanda eğitim sistemlerinin bu ekososyal risklerle mücadeledeki hayati ve dönüştürücü rolünü analiz etmektedir. Ekolojik farkındalığın artırılması, bireylere yönelik psikososyal destek mekanizmalarının geliştirilmesi ve aile-okul iş birliğinin güçlendirilmesi gibi stratejilerin önemi vurgulanmaktadır. İklim adaleti, çocuk hakları ve eğitimde fırsat eşitliği gibi etik ve politik boyutlar da bu analizin temel odak noktalarını oluşturarak, kapsayıcı ve adil çözümlerin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Eğitim hem bilgi aktarımı hem de davranış değişikliği için kritik bir araç olarak ele alınmaktadır. Elde edilen bulgular, ailelerin iklim krizine karşı dayanıklılığını artırmak ve gelecek nesiller için umut aşılamak adına yenilikçi eğitim politikaları, erişilebilir sosyal destek programları ve etkin küresel iş birliğinin vazgeçilmez olduğunu göstermektedir. Bu derleme, geleceğe yönelik sürdürülebilir ve kapsayıcı çözümler geliştirmek için mevcut bilgi birikimini sentezleyerek somut, uygulanabilir ve politika yapıcıları için yol gösterici öneriler sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
İklim krizi, aile yaşamı, ekososyal riskler, eğitim sistemleri.
Kaynakça
- Abdelmonem, M. G. (Ed.). (2024). Home, family & climate change. Policy Report, Home Renaissance Foundation & UN Department of Economic and Social Affairs. The University of York.
- Akademi Çevre. (2024). 2022 Entegre raporu. https://akademicevre.com/wp-content/uploads/2024/08/ER0808.pdf
- Akalın, M. (2015). İklim değişikliğinin tarım üzerindeki etkileri: Bu etkileri gidermeye yönelik uyum ve azaltım stratejileri. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 351–378. https://doi.org/10.17218/husbed.87012
- Akın, G. (2006). Küresel ısınma, nedenleri ve sonuçları. Ankara Üniversitesi Dil Ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 46(2), 29–43.
- Aksoy, C. (2023). Resilient leadership: The art of dealing with challenges in turbulent times. International Journal of Leadership Studies: Theory and Practice, 6(3), 203–213. https://doi.org/10.52848/ijls.1359962
- American Psychological Association. (2017). Multicultural guidelines: An ecological approach to context, identity, and intersectionality. American Psychological Association. https://www.apa.org/about/policy/multicultural-guidelines
- Artan, T. (2024). Yeşil adaletin sesi: İklim değişikliği karşısında sosyal hizmetin rolü ve mücadelesi. İÜC Yayınevi.
- Aydoğmuş Atalay, G., & Çakır, Ö. (2021). Kronik hastalığa sahip bireylerin afetlerde zarar görebilirliği. Hastane Öncesi Dergisi, 6(2), 243–261.
- Berry, H. L., Bowen, K., & Kjellstrom, T. (2010). Climate change and mental health: A causal pathways framework. International Journal of Public Health, 55(2), 123–132. https://doi.org/10.1007/s00038-009-0112-0
- Besnili Memiş, O. (2023). İklim değişikliği ve sosyal adalet: Sosyal politika ve dayanıklılık çerçevesinden bir inceleme. Uşak Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 20–37.
