This study presents a systematic review examining the impact of digitalization on family structures, parenting practices, and child education. Articles published between 2013 and 2025 were identified through searches conducted in both the Web of Science and TR Dizin databases, using the keywords “digital parenting,” “digital parenting and child education,” and “digitalization and parenting” in Turkish and English. The selection of studies included in the systematic review was carried out in accordance with PRISMA guidelines. The studies were analyzed in terms of their research topics, methodologies, participant age groups, key findings and publication period. The review of the 82 studies included in the analysis revealed that quantitative research methods were the most commonly employed approach. It was also found that studies focusing on digitalization and digital parenting increased in number particularly after the COVID-19 pandemic, and that parents were the most frequently studied group. Additionally, the thematic analysis of the included articles led to the identification of three main themes: “Digital Parenting Awareness and Competence,” “Parental Mediation and Influence,” and “Digitalization”.
Digital parenting digitalization child education family relationships systematic review
Bu çalışma, dijitalleşmenin aile yapıları, ebeveynlik pratikleri ve çocuk eğitimi üzerindeki etkilerini inceleyen sistematik bir derleme sunmaktadır. Web of Science ve TR Dizin veri tabanlarında Türkçe ve İngilizce olacak biçimde "dijital ebeveynlik", "dijital ebeveynlik ve çocuk eğitimi" ve "dijitalleşme ve ebeveynlik" anahtar sözcükleri kullanılarak ulaşılan 2013-2025 yılları arasında yayımlanmış makaleler taranmıştır. Sistematik derleme kapsamında yer alacak çalışmaların seçimi PRISMA yönergelerine uygun şekilde gerçekleştirilmiştir. Çalışmalar, araştırma konuları, kullanılan araştırma yöntemleri, katılımcı yaş grupları ve ulaşılan sonuçlar bağlamında incelenmiştir. Bu derleme çalışması kapsamında yer alan 82 çalışmanın incelenmesi sonucunda nicel araştırma yönteminin en çok kullanılan araştırma yöntemi olduğu, dijitalleşme ve dijital ebeveynlik özelindeki çalışmaların COVID-19 pandemisi dönemi sonrasında sayıca arttığı ve çalışma grubu olarak en çok ebeveynlerle çalışıldığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu sonuçlara ek olarak derleme kapsamındaki makalelerin tematik analizi sonucunda ise “Dijital Ebeveynlik Farkındalığı ve Yeterliliği”, “Ebeveyn Etkisi ve Aracılığı” ve “Dijitalleşme” olarak 3 ana temanın oluştuğu görülmüştür.
Dijital ebeveynlik dijitalleşme çocuk eğitimi aile ilişkileri sistematik derleme
Destekleri için Doç. Dr. Zeynep KILIÇ'a teşekkür ederiz.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Aile ve İlişkiler Sosyolojisi |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 30 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 8 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 19 Ekim 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 27 Sayı: Aile Özel Sayısı |

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.