TikTok’ta Yerel Siyaset: 2024 Yerel Seçimleri Bağlamında Belediye Başkan Adaylarının İletişim Stratejileri Üzerine Bir İnceleme
Öz
Siyasal iletişim, siyasi partiler, liderler, hükümetler ve sivil toplum örgütlerinin kamuoyunu bilgilendirme, ikna etme, destek toplama gibi amaçlara ulaşabilmek için yürüttükleri iletişim faaliyetlerini kapsamaktadır. Günümüzde siyasal iletişim sürecinde sosyal medya, siyasi aktörlerin ve örgütlerin seçmenle doğrudan etkileşim kurduğu, kampanya oluşturduğu ve kampanya stratejilerinin yürütüldüğü mecraların başında gelmektedir. Bu çerçevede, özellikle genç seçmenlere ulaşma kapasitesi, kısa video formatıyla dikkat çekici içerik üretme imkânı ve yüksek etkileşim potansiyeliyle öne çıkan TikTok, siyasal iletişimde giderek daha stratejik bir platform olarak değerlendirilmektedir. Bu çerçevede, TikTok’un siyasal iletişim çerçevesinde nasıl kullanıldığını incelemeyi amaçlayan çalışma, platformun kısa video formatı aracılığıyla sağladığı hızlı etkileşim ve içerik yayılım potansiyelini değerlendirmeyi hedeflemektedir. İletişim çalışmalarında ana akım kuramlara dayanan çalışma, medyayı demokratik toplumlar için bilgi sağlama ve kamuoyu oluşturma işlevi bağlamında ele almakta ve TikTok’un 31 Mart 2024 Yerel Yönetimler ve Mahalli İdareler seçimi çerçevesinde belediye başkan adaylarının siyasal iletişim stratejileri çerçevesinde nasıl bir rol oynadığını içerik üretim stratejileri, iletişim işlevleri ve etkileşim düzeyleri çerçevesinde analiz etmektedir. 10 Büyükşehir Belediyesi başkan adayının TikTok içeriklerinin nicel araştırma yöntemlerinden biri olan içerik analizi tekniği yoluyla incelendiği araştırma sonucunda elde edilen bulgular, büyükşehir belediye başkan adaylarının TikTok’ta profesyonel, ciddi ve merkeziyetçi içerikler oluşturduğunu, etkileşim stratejilerinin zayıf olduğunu, platformun temel özelliklerini oluşturan eğlence ve viral kültürle bütünleşemediklerini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abidin, C. (2020). Mapping internet celebrity on TikTok: Exploring attention economies and visibility labours. Cultural Science Journal, 12(1), 77–103. https://doi.org/10.5334/csci.140.
- Ahn, J. (2011). Digital divides and social network sites: Which students participate in social media? Journal of Educational Computing Research, 45(2), 147–163. https://doi.org/10.2190/EC.45.2.
- Akyol, M. (2015). Seçim kampanyalarında sosyal medya kullanımı: Facebook ve 2014 cumhurbaşkanlığı seçimleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 98–114. https://doi.org/10.17755/esosder.69431.
- Anderson, K. E. (2020). Getting acquainted with social networks and apps: It is time to talk about TikTok. Library Hi Tech News, 37(4), 7–12. https://doi.org/10.1108/LHTN-01-2020-0001.
- Atalay, Z. ve Tamkoç, B. (2022). TikTok kullanan gençlerin kendilik algılarının incelenmesi. Sosyal Sağlık Dergisi, 2(2), 17–35.
- Badola, P. (2023). Russia and Ukraine: A content analysis of “The World’s First Tik Tok War” (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). University of Michigan-Ann Arbor, Michigan.
- Barta, K. ve Sipos, B. (2022). Political Communication on TikTok: The Use of Short-Form Videos by Political Actors. Media and Communication, 10(2), 56–67. https://doi.org/10.17645/mac.v10i2.XXXX.
- Blumler, J. G. ve Kavanagh, D. (1999). The third age of political communication: Influences and features. Political Communication, 16(3), 209–230. https://doi.org/10.1080/105846099198596.
- Boeker, M. ve Urman, A. (2022). An empirical investigation of personalization factors on TikTok. In Proceedings of the ACM Web Conference 2022, Lyon, France.
- Bhandari, A. ve Bimo, S. (2020). TikTok and the “algorithmized self”: A new model of online interaction. The 21th Annual Conference of the Association of Internet Researchers, McGill University, Montreal.
