İkili Eşleme ve Hacimsel Nüfus Tahmini Teknikleri Kullanarak Nüfus Dağılışının Haritalanması
Öz
Nüfus verilerinin doğruluğu ve güvenirliği, kamu ve özel sektör tesislerinin tasarımını desteklemek için ve nüfusa bağlı planlamalar yapabilmek açısından büyük önem arz etmektedir. Demografik veriler önceden tanımlanmış sayım bölgeleri ölçeğinde ulusal nüfus sayım kuruluşları tarafından sağlanır. Ancak, demografik veri kümeleri ile planlamacıların ve diğer kullanıcıların ihtiyaç duyduğu mekânsal birimlerin ölçeği farklılık gösterebilir. Bu sorunları çözmek ve istenilen ölçekte nüfus verileri üretmek amacıyla birçok nüfus tahmin teknikleri geliştirilmiştir. Bu çalısma ikili eşleme ve hacimsel tahmin metotlarını kullanarak nüfus sayım sonuçlarının rapor edildiği mekansal ölçekten daha küçük ölçekte toplam nüfusu tahmin etmeyi ve bu tahmini değerlerin doğruluğunu test etmeyi hedeflemektedir. Hem şehir ölçeğinde hem de mahalle ölçeğinde 2011 nüfus sayım verilerinin varlığından dolayı Leicester şehri (Birleşik Krallık) örneklem olarak seçilmiştir. Elde edilen mahalleler ölçeğindeki tahmini nüfus değerleri, 2011 gerçek nüfus veri setleri ile karşılaştırılarak doğruluk analizleri yapılmıştır. Çalışmada kullanılan her yöntem kendi varsayımları ve gerekli veri setlerinin doğruluğuna bağlı olarak farklı nüfus dağılış tahminleri üretmiştir.
Anahtar Kelimeler
Nüfus Tahmini,İkili Eşleme Tekniği,Hacimsel Tahmin Tekniği,Leicester (Birleşik Krallık)
Kaynakça
- Bielecka, E. A dasymetric population density map of Poland. In International Cartographic Conference, 2005.
- Cockings, S., Harfoot, A. ve Hornby, D. 2011. Towards 2011 output geographies: Exploring the need for, and challenges involved in, maintenance of the 2001 output geographies. Population Trends, 138, 38 - 49.
- Deng, C., Wu, C. ve Wang, L. 2010. Improving the housing-unit method for small-area population estimation using remote-sensing and GIS information. International Journal of Remote Sensing, 31, 5673-5688.
- Dong, P., Ramesh, S. ve Nepali, A. 2010. Evaluation of small-area population estimation using LiDAR, Landsat TM and parcel data. International Journal of Remote Sensing, 31, 5571-5586. Eicher, C. L. ve Brewer, C. A. 2001. Dasymetric Mapping and Areal Interpolation: Implementation and Evaluation. Cartography and Geographic Information Science, 28 125-138. ENVI User’s Guide, http://aviris.gl.fcen.uba.ar/Curso_SR/biblio_sr/ENVI_userguid.pdf (Erişim Tarihi: 10.05.2012)
- Fisher, P. F. ve Langford, M. 1995. Modelling the errors in areal interpolation between zonal systems by Monte Carlo simulation Environment and Planning A 27, 211 – 224
- Flowerdew, R. ve Green, M. 1992. Developments in areal interpolation methods and GIS. The Annals of Regional Science, 26, 67-78.
- Gerland, P., Raftery, A. E., Ševčíková, H., Li, N., Gu, D., Spoorenberg, T., Alkema, L., Fosdick, B. K., Chunn, J., Lalic, N., Bay, G., Buettner, T., Heilig, G. K. ve Wilmoth, J. 2014. World population stabilization unlikely this century. Sciencexpress.
- Gregory, I. N. 2002. The accuracy of areal interpolation techniques: standardising 19th and 20th century census data to allow long-term comparisons. Computers, Environment and Urban Systems, 26 293-314.
- Harvey, J. T. 2002. Estimating census district populations from satellite imagery: Some approaches and limitations. International Journal of Remote Sensing, 23, 2071-2095.
- Hawley, K. ve Moellering, H. 2005. A Comparative Analysis of Areal Interpolation Methods. Cartography and Geographic Information Science, 32, 411-423.
