Pozitif Ses Çıkartma Davranışının Öncülü Olarak İletişim Doyumu
Öz
İletişim
doyumu kavramı, iletişim ile memnuniyet arasındaki ilişki üzerine yapılan çok
çeşitli araştırmalar sonucunda ortaya çıkmış bir kavram olup; artması
çalışanların örgütsel düzeyde pozitif tutum sergilemesine katkıda bulunmaktadır.
Bu çalışmanın amacı, iletişim doyumunun pozitif ses çıkartma davranışını
pozitif yönde etkileyip etkilemediğini belirlemek ve bununla birlikte pozitif
örgütsel davranış literatürüne katkı sağlamaktır. Bu çalışma tanımlayıcı bir
araştırma olup anket tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışanların
iletişim doyum düzeylerini tespit etmek amacıyla Downs ve Hazen’in geliştirdiği
”İletişim Doyumu Ölçeği” ve pozitif ses çıkartma düzeylerini belirlemek
amacıyla, Maynes ve Podsakoff ’un geliştirdiği ve Çankır tarafından Türkçe
uyarlaması yapılan “Pozitif Ses Çıkartma Ölçeği” kullanılmıştır. Uygulanan
anketler sonucunda elde edilen veriler SPSS ile analiz edilmiştir. Pozitif ses
çıkartma davranışının öncülü olarak nitelendirdiğimiz iletişim doyumu ile yapılan
regresyon analizi sonucunda iletişim doyumunun, katılımcıların pozitif ses
çıkartma davranışındaki %79’luk değişimi
açıkladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yoğun ve karmaşık bir örgüt
yapısına sahip hastanelerde, örgütün çalışanlardan yüksek düzeyde fayda
sağlamasının bir yolu olarak düşünülen pozitif ses çıkartma davranışının, bir
örgüt kültürü haline getirilmesinin öncülü olarak; olumlu iletişim ikliminin
yaratılması önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Pozitif Ses Çıkartma,İletişim Doyumu,Örgüstsel İletişim,Hastane
Kaynakça
- Akkirman, A.D. ve Harris, D.L. (2005). “Organizational Communication Satisfaction in The Virtual Workplace”, Journal of Management Development, 24(5): 397-409.
- Bal, C.G. (2013). “Sağlık Kurumlarında İletişim Doyumu Üzerine Bir Alan Araştırması”, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(25): 107-125.
- Bitmiş, M.G., Güney, S. ve Demirel, H. (2014). “İletişim Doyumu Verimlilik İlişkisinde Örgütsel Bağlılık ve İş Tatmininin Rolü: Çoklu Aracılı Bir Model Testi”, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(2): 57-74.
- Botero, I.C. ve Van Dyne, L. (2009). “Employee Voice Behaviour: Interactive Effects of LMX and Power Distance in the United States and Colombia”, Management Communication Quarterly, 23(1): 84-104.
- Chan, S.H.J. ve Lai, H.Y.I. (2017). “Understanding The Link Between Communication Satisfaction, Perceived Justice and Organizational Citizenship Behavior”, Journal of Business Research, 70: 214-223.
- Cheng, J., Lu, K., Chang, Y. ve Johnstone, S. (2013). “Voice Behavior and Work Engagement: The Moderating Role of Supervisor-Attributed Motives”, Asia Pacific Journal of Human Resources, 51: 81-102.
- Çalışkan, S. C. (2014). “Pozitif Örgütsel Davranış Değişkenleri ile Yeni Araştırma Modelleri Geliştirme Arayışları: Pozitif Örgütsel Davranış Değişkenlerinin İşe Adanmışlık, Tükenmişlik ve Sinizm Üzerine Etkileri ve Bu Etkileşimde Örgütsel Adalet Algısının Aracılık Rolü Üzerine Bir Araştırma”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(3): 363-382.
- Çankır, B. (2016). “Çalışanlarda Pozitif Ses Çıkartma Davranışı Nasıl Oluşur? Örgütsel Güven, Psikolojik Sözleşme İhlali, Lider-Üye Etkileşimi ile Pozitif Ses Çıkartma Davranışı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2): 1-12.
- Demirkıran, M., Dikmetaş Yardan, E. ve Yorulmaz, M. (2013). “İl Sağlık Müdürlüğü Çalışanlarının Örgütsel Adalet Algılamalarının İletişim Doyumlarına Olan Etkisi”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(2): 322-334.
- Derin, N. (2017). “İşyerinde Kişiler Arası Güven ile İşgören Sesliliği Arasındaki İlişkide Psikolojik Rahatlığın Aracılık Rolü”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 15(30): 51-68.
