2018 Yılı Coğrafya Öğretmenliği Lisans Programının Alan Bilgisi, Genel Kültür ve Pedagoji Dersleri Açısından Analizi
Öz
Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de 2018 yılında uygulamaya konulan Coğrafya Öğretmenliği Lisans Programını Öğretmenlik Meslek Bilgisi, Genel Kültür, Alan Bilgisi, Alan Eğitimi ve Öğretmenlik Uygulaması dersleri bağlamında önceki program ile karşılaştırarak değerlendirmektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Doküman analizi sonucunda elde edilen bulgular içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Elde edilen bazı bulgular şunlardır: Alan bilgisi ile alana ilişkin öğretimi içeren dersler Alan Eğitimi başlığında toplanmıştır. Bu kapsamdaki derslerin ders saatleri ve kredileri önemli ölçüde azaltılmıştır. Buna karşılık Öğretmenlik Meslek Bilgisi derslerinin ders saatleri ve kredileri büyük ölçüde arttırılmıştır. Genel kültür derslerinin kapsamında da önemli değişiklikler söz konusudur. Öğretmenlik uygulaması dersi Öğretmenlik Uygulaması I ve Öğretmenlik Uygulaması II dersi olarak iki döneme çıkartılmıştır. Ancak öğretmenlik uygulamasına bir basamak teşkil eden Okul Deneyimi dersi ise programdan kaldırılmıştır. Lisans programlarının toplam kredileri 165’dan 148’ye, toplam ders saati ise 182’den 157’ye çekilmiştir. Ayrıca programda seçmeli derslere %25 oranında yer verilmiş, seçmeli ders çeşitliliği arttırılmış ve Bologna sürecine uyum sağlanmıştır. 2018 programı önceki programa göre merkezi bir yaklaşımın ürünü olarak yerel farklılıkları önemli ölçüde ortadan kaldırmıştır. Elde edilen bulgular ilgili literatür ile tartışılmış ve alana yönelik bazı öneriler geliştirilmiştir. Bu kapsamda yeni öğretmen yetiştirme lisans programları ile ilgili akademik çalışmaların artırılması önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akhan N. E. (2015). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının sosyal bilgiler lisans programı üzerine düşünceleri. International Journal of Social Science, 32, 267-289.
- Ataç, E. (2003). 21. Yüzyılda öğretmen eğitimi: Türkiye’de öğretmen eğitiminin değerlendirilmesi konulu panelde yaptığı açılış konuşması. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 1-31.
- Aycan, Ş. (2015). Liselere öğretmen yetiştirmede geri adım: Yüksek öğretmen okullarından pedagojik formasyon kurslarına. MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi 2(2), 61-72.
- Baltacı, C. (1999). Osmanlı Devleti'nde eğitim ve öğretim, Türkler. C.XI, Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.
- Baskan, G. A. Aydın, A. ve Madden, T. (2006). Türkiye’deki öğretmen yetiştirme sistemine karşılaştırmalı bir bakış. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 15(1), 35-42.
- Bayram, Ö. (2003). Türkiye’de ilköğretime (6-7-8) branş öğretmeni yetiştirilmesi ve sosyal bilgiler öğretmenliği ile sosyal bilgiler dersi programlarının gelişimi (1946-1982). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
- Çelikten, M., Şanal, M., ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237.
- Calderhead, J. (1997). Öğretmenlerin uzmanlığının tanınması ve geliştirilmesi: 21. Yüzyılı bekleyen sorunlar. Uluslararası Dünya Öğretmen Eğitimi Konferansında Sunulmuş Bildiri, Ankara: Millî Eğitim Basımevi.
- Ercan, B. (2009). Türkiye’de ilköğretim II. kademeye sosyal bilgiler öğretmeni yetiştirme sistemleri (1923-2008). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
- Eşme, İ. (2001). Yüksek öğretmen okulları. İstanbul: Bilgi- Başarı Yayınevi.
