Bazı Ahududu Çeşitlerinin (Rubus ideaus L.) Oltu (Erzurum) Ekolojisine Adaptasyonu Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Oltu şartlarında, 1999 ve 2000 yıllarında yürütülen bu çalışmada, yerli ve yabancı orijinli 9 ahududu çeşidinin (Heritage, Rubin, Canby, Newburg, Cola, Bursa Boduru, Hollanda Boduru, Summit, Tuleman) adaptasyon kabiliyeti belirlenmeye çalışılmıştır. Denemede çeşitlerin fenolojik, bitkisel, pomolojik ve kimyasal özellikleri incelenmiştir. Çeşitlerden Heritage, Hollanda Boduru ve Summit hem yaz ve hem de güz döneminde mahsül verirken, diğer çeşitler yalnızca yaz döneminde mahsül vermişlerdir. Her bir yılda elde edilen veriler Tesadüf Blokları deneme desenine göre analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre Newburg, Hollanda Boduru, Summit ve Heritage çeşitlerin sırasıyla 313.60, 296.20, 293.70 ve 256.60 g meyve/sürgün ile yaz dönemi için en verimli çeşitler olarak belirlenmişlerdir. Ayrıca bu çeşitler sırasıyla 1.97, 2.66, 2.07 ve 2.40 g ortalama meyve ağırlığına; % 9.04, % 7.77, % 9.92, % 10.73 suda çözünebilir kuru madde miktarına ve 15.80, 18.50, 31.95, 30.03 mg/100 g C vitamini içeriğine sahip oldukları saptanmıştır. Sonuç olarak yılda iki ürün veren Heritage, Hollanda Boduru ve Summit çeşitleri ile yılda tek ürün veren Newburg çeşidinin diğer çeşitlere göre yörede daha iyi adapte oldukları belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ahududu, adaptasyon, Oltu

Kaynakça

1. Anonymous, 2000. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Kayıtları, Ankara.
2. Anonymous, 2006. FAO Statistical Data Bases. http://www.fao.org
3. Barut, E., 1999. Değişik Ahududu Çeşitlerinin Bursa Yöresine Adaptasyonu. III.Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, 14-17 Eylül, s. 733-735.
4. Bojtschewa, R., R. Boicheva, 1986. Preliminary trials of new Soviet raspberry varieties. Internationale Zeitschrift der Landwirtschaft, No:2, 166-167 p.
5. Crandall, P.C., 1995. Bramble Production The Management and Marketing of Raspberries and Blackberries. Food products Press The Haworth Press, 10 Alice Street, Binghamton, Ny 1304-1580 USA. Chapter 1. 213p.
6. Eyduran, S.P., Y.S. Ağaoğlu, M. Çelik, 2006. Bazı Ahududu Çeşitlerinin Ayaş (Ankara) Koşullarına Üzerine Araştırmalar. II. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu 14- 16 Eylül, TOKAT. 224-230 s.
7. Galetta, G.J., 1990. Small Fruit Crop Management Prentice Hall, Englewood Cliffs, New Jersey 07632, 602 p.
8. Gough, R. E., E.B. Poling, 1996. Small Fruits in the Garden. Food Products Press an Imprint of The Haworth Press, Inc. New York. London, 272p.

9. Horwitz, W., 1975. Official Methods of Analysis of the Association of Official Analitical Chemists (AOAC). 12 th ed., Washington, D.C. 1094 p.
10. Jenings, D.L., 1988. Raspberries and Blackberries, Their Breeding, Diseases and Growth. Academic Press, Harcourt Brace Jovanovich, Publishers, London.
11. Kichina, V.V., S.V. Ivanov, 1977. Biochemical Evaloation of Some Introduced Raspberry cvs in the Moscow region. Shormik Nauchnykh Robat N. i. Zonal’n In ta Sadovod Nechernozem Plosy. 10, 175-180.
12. Olsen, S.R., L.E. Sommers, 1982. Phosphorus Methods of Soil Analysis Part 2. Chemical and Microbiological Properties Second Edition. Agronomy No:9 p:403-427.
13. Onur, 1996. Ahududu Yetiştiriciliği. ANTALYA 100 s.
14. Onur, S., 1977. Ahududu ve Böğürtlen Çeşitlerinin İntrodüksiyonu. Bahçe, 3 (1): 24-32.
15. Recht, L., 1995. Success with Soft Fruits. Sweet berries from your own Garden. Published by Merehurst Limited, London. P.
16. Rosati, A., S. Pandolfi, A. Standardi, 1993. Phenological and Productive Behavior of Rubus Ideaus L. in Central Italia. Acta Horticulturae, 352, 471-472.
17. Türemiş, N.F., A. Buğrut, D. Iğdırlı, Y. Doğan, M. Çalışkan, 2006. Bazı Ahududu Çeşitle- rinin Adana Koşullarına Adaptasyonu. II. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu 14-16 Eylül, TOKAT. 212-215 s.
18. Wright, SR., C. Welch, L. Miller, RC. Funt, 2003. Black Raspberry Studies. The Ohio State University, South Center.
19. (Bu Çalışma Mücahit Pehluvan’a ait Yüksek Lisans Tez Çalışmasıdır)