Yapısal Sistem Analizi ve Tasarım Metodolojisi Kullanarak Down Sendromlu Bireyler ve Aileleri için Bir Platform Oluşturma: Teorik Çerçeve Üzerine Bir İnceleme

Öz

Özel ihtiyaçları olan bireyler için birçok girişim bulunsa da, Down sendromu konusundaki yaklaşımlar ve araştırmalar açıkça yetersizdir. Bu çalışma, Down sendromlu bireylerin ve ailelerinin ihtiyaçlarını karşılayan hizmetleri sistemli bir şekilde sunan platform eksikliğini ele almayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, sistem mühendisliği alanında yaygın olarak kullanılan Yapısal Sistem Analizi ve Tasarım Metodolojisi (SSADM) kullanılarak çok fonksiyonlu, kapsamlı ve sistemli bir dijital platform tasarlama hedeflenmektedir. Projedeki karmaşıklığı yönetmek ve etkili bir sistem tasarımı sunmak amacıyla SSADM tercih edilmiştir. Mevcut boşluğa dikkat çekmenin yanı sıra, çalışma, Down sendromlu bireylerin birbirleriyle iletişim kurabileceği, deneyimlerini paylaşabileceği, güncel olayları takip edebileceği, profesyonel tavsiye ve hukuki bilgilere ulaşabileceği, onlar için özel olarak oluşturulmuş eğitim ve eğlence materyallerine erişebileceği bir web sitesi oluşturmayı amaçlamaktadır. Bu platformun geliştirilmesi için elde edilebilecek verilerin bir araya getirilmesini sağlamak, mevcut karmaşıklığı ortadan kaldırmak ve Down sendromlu bireyler için birden çok hizmeti tek bir platformda bir araya getirmek ana hedeflerimiz arasındadır. Bu kapsamda literatürde yapılan çeşitli çalışmalar derleme tarzında ele alınıp teorik çerçeve ortaya konmaya çalışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Down Sendromu
• Sistem Mühendisliği
• SSADM
• Dijital Platform
• Website

Creating a Platform for Individuals With Down Syndrome and Their Families Using Structural System Analysis and Design Methodology: a Review for Theoretical Framework

Öz

Although the abundance of attempt available for people with special needs, organized approaches and research regarding Down syndrome are obviously lacking. This study aims to address the lack of platforms that systematically provide services that meet the needs of people with Down syndrome and their families by designing a multi-functional, comprehensive, and systematic digital platform using the Structural System Analysis and Design Methodology (SSADM), which is widely used within the field of systems engineering. For managing the project's complexity and offering an efficient system design, SSADM was chosen. In addition to drawing attention to the gap that currently exists, the study intends to create a website where people with Down syndrome can communicate with one another, exchange experiences, stay up to date on current events, get professional advice and legal information, and access educational and recreational materials that have been specifically created for them. The goal is to remove the present complexity, guarantee that the data that may be gained for the development of these persons is gathered together. Our main goal in this study is to bring together multiple services under a single platform for people with Down syndrome and their families. In this context, various studies conducted in the literature have been compiled and attempted to be presented in a review style to establish a theoretical framework.

Anahtar Kelimeler

• Down syndrome
• Systems engineering
• SSADM
• Digital platform
• Website

Kaynakça

1. [1] J. Saldanha and J. Eccles, “The application of SSADM to modelling the logical structure of proteins,” Bioinformatics, vol. 7, no. 4, pp. 515–524, 1991.
2. [2] G. Aggelinos and S. K. Katsikas, “Enhancing SSADM with disaster recovery plan activities,” Information Management & Computer Security, vol. 19, no. 4, pp. 248–261, 2011.
3. [3] N. Bolloju, “An approach to transformational reengineering of SSADM application specifications to object-oriented specifications,” 1997.
4. [4] H. M. Edwards, J. B. Thompson, and P. Smith, “Results of survey of use of SSADM in commercial and government sectors in United Kingdom,” Information and Software Technology, vol. 31, no. 1, pp. 21–28, 1989.
5. [5] P. Middleton, “Managing information system development in bureaucracies,” Information and Software Technology, vol. 41, no. 8, pp. 473–482, 1999.
6. [6] S. Rogerson, J. Weckert, and C. Simpson, “An ethical review of information systems development – The Australian Computer Society’s code of ethics and SSADM,” Information Technology & People, vol. 13, no. 2, pp. 121–136, 2000.
7. [7] A. Woolridge, A. Morrissey, and P. S. Phillips, “The development of strategic and tactical tools, using systems analysis, for waste management in large complex organisations: a case study in UK healthcare waste,” Resources, Conservation and Recycling, vol. 44, no. 2, pp. 115–137, 2005.
8. [8] M. Timurturkan, “Parenthood and the digital media: New representations of maternity and solidarity patterns,” Mediterranean Journal of Humanities, 2019.

9. [9] M. Toker, Ş. Senem Başgül, and L. Özaydın, “Down sendromlu çocuğa sahip annelerin aile gereksinimlerinin belirlenmesi ve sosyal destek algılarına yönelik görüşleri,” Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, vol. 20, no. 4, pp. 651–676, 2019.
10. [10] C. A. Gassert, “Structured analysis: Methodology for developing a model for defining nursing information system requirements,” Advances in Nursing Science, vol. 13, no. 2, pp. 53–62, 1990.
11. [11] N. R. Wilson et al., “Graphene oxide: structural analysis and application as a highly transparent support for electron microscopy,” ACS Nano, vol. 3, no. 9, pp. 2547–2556, 2009.
12. [12] S. A. Özsoy, A. G. Ş. Özkahraman, and Y. H. F. Çallı, “Zihinsel engelli çocuk sahibi ailelerin yaşadıkları güçlüklerin incelenmesi,” 2006.
13. [13] G. A. Akyüz, S. Temiz, and G. Veziroğlu, “Sistem analizi ve tasarımı: Bir tekstil firmasında veri madenciliği uygulaması,” Verimlilik Dergisi, no. 4, pp. 95–133, 2020.
14. [14] M. Manzoor and V. Vimarlund, “Digital technologies for social inclusion of individuals with disabilities,” Health and Technology, vol. 8, pp. 377–390, 2018.
15. [15] T. Ammari and S. Schoenebeck, “Networked empowerment on Facebook groups for parents of children with special needs,” in Proc. 33rd Annual ACM Conf. Human Factors in Computing Systems, 2015, pp. 2805–2814.
16. [16] O. Kalıpsız, “Bilişim sisteminin geliştirilmesi (sistem analizi ve tasarımı),” İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Serie B, vol. 39, no. 3, 1989.
17. [17] M. A. Akkaya, “Bilgi kaynağı ve bilgiye erişim aracı olarak internet algısı: kuşaklararası yaklaşım farklılığının karşılaştırılması,” Bilgi Yönetimi, vol. 4, no. 2, pp. 222–239, 2021.
18. [18] V. Tecim, “Bilgi teknolojilerinde yeni bir gelişme: Coğrafi bilgi sistemleri ve bilgi sistemleri arasındaki yeri,” Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, vol. 14, no. 1, pp. 1–12, 1999.
19. [19] Ş. Özüdoğru, “Blogs as a Web 2.0 application: Dynamics of blogs and blogosphere,” Turkish Online Journal of Design Art and Communication, vol. 4, no. 1, 2014.
20. [20] Z. Onay, “Sağlık sektöründe bilgi sistemleri,” Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, vol. 13, no. 2, pp. 35–46, 1998.
21. [21] P. Üstünyer, “Systems engineering methodologies in a turn-key project design: A vermicompost production example,” M.S. thesis, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 2019.