TÜRK DİN MÛSİKÎSİ’NİN YÜKSEKÖĞRETİM DÜZEYİNDEKİ KURUMSALLAŞMA SÜRECİ
Öz
İlk olarak İslamiyet öncesi Türkler’in inanç pratiklerinde doğrudan inancın kendisini ifade eden bir unsur olarak teşekkül eden Türk din mûsikîsi, İslamiyet’in kabulüyle ibadet öncesi, sırası ve sonrasında araçsal bir vazife üstlenmiş; cami ve tekke ortamından beslenerek Osmanlı döneminde müesseseleşip kadim Türk mûsikîsinin önemli bir parçası hâline gelmiştir. Ne var ki Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş süreciyle birlikte hayata geçirilen mûsikî politikaları bağlamında yaşanan tahribat, Türk mûsikîsinin bütününü etkisi altına almış; tekke ve zaviyelerin kapatılması, ibadet dilinin Türkçeleştirilmesi gibi gelişmeler de özelde Türk din mûsikîsinin bu tahribattan payını almasını sağlamıştır. Ne var ki din eğitiminin yeniden yapılandırılması süreci hasıl olmuş ve bu durum, Türk din mûsikînin 1950’li yıllar itibariyle ilmi zeminde görünürlük kazanmasını sağlamıştır. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi ve İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü’nün öncülüğünde atılan adımlar, Türk din mûsikîsinin kurumsallaşma sürecinin teşekkülünde önemli bir aşama oluşturmuştur. Türk din mûsikîsi’nin anabilim dalı ve bilim dalı hüviyeti kazanmasıyla birlikte yükseköğretim düzeyindeki kurumsallaşma süreçlerinin konu edildiği bu çalışmada, araştırma yöntemi olarak nitel araştırma yaklaşımlarından doküman analizi modeli benimsenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, 2010 yılı itibariyle Türk din mûsikîsinin yükseköğretim alanındaki kurumsallaşma sürecinde dikkate değer bir ivme artışı gözlemlenmiş; bu dönemde ilgili alan özelindeki lisansüstü çalışmalarda belirgin bir artış yaşanmış ve alanın akademik kadro profili çeşitlenmiştir. Bununla birlikte, akademisyen sayısındaki yetersizlik, ders çeşitliliğinin sınırlı oluşu ve bölgesel dengesizlikler gibi sorunların, kurumsallaşmanın önünde engel oluşturduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu tespitler bağlamında, kurumsallaşma sürecinin geleceğine yönelik yol haritası sunmak adına alan araştırmacılarına, öğrencilerine ve diğer ilgili paydaşlara alanın güçlü ve zayıf yönleri görünür kılınarak bir dizi öneriler getirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kurumsallaşma, Türk Din Musikisi, Yükseköğretim.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akdoğan, B. (2003). Türk Din Mûsikîsi’nin Anadolu’da Doğuşu Ve Tarihi Seyri Hakkında Bazı Mülahazalar: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 44(1), 345–371.
- Akdoğan, B. (2015). Türk Din Mûsikîsi Derslerinin Eğitim Ve Öğretim Problemleri Ve Çözüm Yolları İle İlgili Bazı Düşünceler: Journal of Islamic Research, 26(1), 24–44.
- Akpınar, H. (2001). Mûsikîşinas Bir Filozof Olarak Fârâbî: Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (2), 177–185.
- Alkan, U. (2015). Türklerde Ezan Ve Salâ Mûsikîsi Uygulamaları Günümüz Örnekleriyle, Edirne: Parafiks Yayınları.
- Alkan, U. (2018). Tek Partili Dönem Türkiye’sinde Mûsikî Politikaları: Dinî Mûsikî Örneği: Tasavvur Tekirdağ İlahiyat Dergisi, 4(2), 452–469.
- Arslan, F. (2005). Safiyyüddîn Abdülmümin El-Urmevî’nin Er-Risâletü’ş-Şerefiyye’sinde Mûsikî Matematiği: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 46(2), 267–304.
- Eker, F. (2024). Türk Din Musikisi Anabilim Dalı’nda Görev Yapan Akademisyenlerin Lisansüstü Tez Çalışmaları Üzerine Bir İnceleme, İlahiyat Bilimleri Lisansüstü Öğrenci Sempozyumu 20 Aralık 2024
- Engin, M. (2023). Türk İslam Dünyası’ndaki Mûsikî Birikiminin Anadolu’daki Dinî Mûsikîye Katkısı: Anasay, 7(26), 172–185.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Müzik (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Uğur Alkan
*
0000-0002-8553-0355
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
4 Ağustos 2026
Gönderilme Tarihi
11 Nisan 2026
Kabul Tarihi
18 Mayıs 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 12 Sayı: 2