Why Turkish Violin System Is Not At Desired Level?

Abstract

The Republic Of Turkey enters into the radical change process with revolutions which emerges with proclamation of the republic. As in many field, music is in change process within the waesternization movement of Turkey. In line of this changes, in 1924, education laws and music teachers college was established. In 90-years period, especialy first time of republic many musicians from abroad who came Turkesy with several laws, has given lectures in educational institutions, as well as many talented young musicians had been sent to abroad with several laws. At the end of this period is observed that violin education which a part of music education does not have own specific system. In the research, reasons of why Turkish violin system is not at desired level will be investigate. This study is important for investigations of the conservatories performers training approaches. The research is a descriptive sdudy. Datas was obtained through literature and structured interview

Keywords

• -

TÜRK KEMAN EKOLÜ NEDEN İSTENİLEN DÜZEYDE DEĞİLDİR?

Öz

Cumhuriyetin ilanıyla birlikte ortaya çıkan inkılâplarla Türkiye, köklü bir değişim sürecine girer. Birçok alanda olduğu gibi müzik de Türkiye’nin batılılaşma hareketleri kapsamında bir değişim içerisindedir. Bu değişimler doğrultusunda 1924 yılında Tevhid-i Tedrisat Yasası (Eğitim Yasası) ve Musiki Muallim Mektebi açılmıştır. Bu kurumlarda hem konservatuvar eğitimi verilmekte hem de müzik öğretmeni yetiştirilmektedir. İki yıl sonra, 1926 ise o zamanki adı Darülelhan olan bugünkü İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarına dönüştürülmüştür. 90 yıllık süreçte, özellikle Cumhuriyet’in ilanının ilk zamanlarında çeşitli yasalarla yurt dışından gelen birçok meşhur müzik adamı ülkemizde hem Riyaset’i Cumhur Müzik Heyeti’nde hem de eğitim kurumlarında dersler vermiş, yine çeşitli yasalarla yetenekli gençler yurtdışına tahsile gönderilmişti. Aradan geçen zaman sonunda görülmektedir ki müzik eğitiminin bir kolu olan keman eğitiminin kendine özgü bir sisteminin olmadığı görülmektedir. Araştırmada ülkemizde keman ekolünün istenilen düzeyde olmayışının sebepleri araştırılacaktır. Bu çalışma konservatuvarların icracı yetiştirme yaklaşımlarının irdelenmesi bakımından önem taşımaktadır, Araştırma betimsel bir çalışma olup elde edilen veriler kaynak tarama ve yapılandırılmış görüşme ile sağlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim, Keman Eğitimi, Türk Keman Ekolü

Kaynakça

1. Baydar, E.K. (2010). Osmanlı’nın Avrupalı Müzisyenleri. Kapı Yayınları. Melisa Matbaacılık. İstanbul.
2. Çaşka, M. (2008). Cihat Aşkın ve Türk Müzik Kültürüne Katkıları. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Edirne.
3. İlyasoğulları, S. (2014). Türk Piyano Ekolü Var Mı? Opus Klasik Müzik Dergisi. Sayı 11.
4. Kurtaslan, Z. (2009). Türk Keman Okulunun Oluşum Süreci Ve Temsilcileri. Türkiyat Araştırmaları Dergisi. Sayı 26. ISSN: 1300-5766
5. Şahin, M. Duman, R. (2008). Cumhuriyetin Yapılanma Sürecinde Müzik Eğitimi. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, cilt.7, sayı.16-17, ss.259-272.
6. Uçan, A. (2012). Eduard Zuckmayer ve Cumhuriyet Müzik Eğitimi. Müzik Eğitimi Yayınları. Ankara.
7. www.turkishmusicportal.com www.mavi-nota.com