TÜRKİYE’DE ANADOLU GÜZEL SANATLAR LİSELERİ BİREYSEL ÇALGI EĞİTİMİ DERSİNDE (YAYLI ÇALGILAR) PİYANO EŞLİKLİ ÇALIŞMALARA İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ
Öz
Müzik eğitiminin hem performans hem de eğitim boyutlarında çalgı eğitiminin önemi bilinmektedir. Müzik eğitiminin vazgeçilmez bir unsuru olan çalgı eğitimi ile öğrencilerin bir çalgı çalma ve eşlik yapma becerilerinin gelişmesinin yanı sıra kulak eğitimi de desteklenmiş olur. Çalgı eğitiminde ses temizliği, müzikalite ve tempo içerisinde kalarak icra yapabilme, bir öğrenciden beklenen en önemli davranışlardandır. Sözü geçen davranışların daha doğru, sağlıklı ve kontrollü yapılmasında eşlikli çalışmalar oldukça önem taşımaktadır. Ülkemizde mesleki müzik eğitimi veren kurumlarda temel eşlik çalgısı piyanodur. Piyano, çok sesli bir çalgı oluşu ve geniş ses aralığına sahip olması nedeniyle ideal ve kullanışlı bir çalgıdır. Bu araştırma; Türkiye’de Güzel sanatlar liselerindeki öğretmenlerin görüşleri alınarak bireysel çalgı eğitimi dersinde (yaylı çalgılar) piyano eşlikli çalışmaların ne ölçüde ve ne şartlarda yapıldığını betimlemek, bu çalışmaların öğrenci üzerindeki olumlu etkilerinin önemini vurgulamak, okullarımızdaki ve programdaki eksikleri ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma; temel alan araştırmasına dayalı betimsel bir çalışma olup, nitel bulgular kaynak tarama, nicel bulgular ise anket yöntemiyle elde edilmiştir. Nicel bulgular istatistiksel olarak çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Yapılan araştırma sonucunda Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri’nde görev yapan keman eğitimcilerinin eşlikli çalışmalara yer verdiği ve bu çalışmalara 1. sınıfın 2. döneminde başladıkları, ancak yeteri kadar eşlikçi bulamadıkları, piyano eşliğinin müzikal becerilere olumlu yönde etki edeceği sonuçları ortaya çıkmıştır. Eşlikli çalışmaların önemi, değerlendirmeye katılan bütün öğretmenler tarafından önemle vurgulanmış ve bu konudaki eksiklere ilişkin gerekli görülen çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyüz, Y. (2013).“Türk Eğitim Tarihi”, Pegem Akademi. 22. Baskı. Ankara
- Angı, Ç. E. (2005). “Keman Öğretiminde Karşılaşılan Entonasyon Problemleri ve Çözüm Önerileri”. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara
- Bilgin, S. (2006). Müzik Eğitiminde Kullanılan Şarkıların Müzik Öğretmenleri Tarafından Piyano İle Eşliklenmesi. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi 26-28 Ekim 2006, Denizli.
- Büyükkayıkçı, E. (2004). Türkiye’deki Eğitim Fakülteleri Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümleri Müzik Eğitimi Anabilim Dalları Yaylı Çalgı Öğrencilerinin Günlük Bireysel Çalışma Yöntemleri. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara
- Canbay, A. (2005). Güzel Sanatlar Liseleri ve Müzik Öğretmenliği Anabilim Dallarındaki Çalgı Eğitiminde Motivasyonun (Güdülenmenin) Önemi. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi. Erciyes Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümü, 14-16 Nisan, Kayseri.
- Çilden, Ş. ve Şendurur, Y. (2003). Keman İçin Piyano Eşlikli Albüm -1. Ankara-2003
- Çöl, H. T. (2005). “Ankara Hacettepe Üniversitesi Devlet Konsevatuvarı ile Bakü Müzik Akademisi’ndeki Keman Eğitiminin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi” Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara
- Dağdeviren, M. (2006). “Müzik Öğretmeni Yetiştiren Kurumlarda Piyanoda Eşlik Öğretimi”. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 26-28 Nisan 2006.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
17 Ocak 2016
Gönderilme Tarihi
23 Aralık 2015
Kabul Tarihi
28 Aralık 2015
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 2 Sayı: 3