Pedagojik Formasyon Öğretmen Adaylarının Öğretim Sürecinin Düzenlenmesine Yönelik Öz-Yeterlik İnançlarının İncelenmesi
Öz
Bu araştırmada pedagojik formasyon sertifika programında öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretim sürecinin düzenlenmesine yönelik öz-yeterlik inançlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, 2015-2016 öğretim yılı bahar yarıyılında Trabzon, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fatih Eğitim Fakültesi’nde Pedagojik formasyon programına katılan 900 öğrenciden oluşmaktadır. Örneklemi ise, tesadüfî örnekleme yolu ile belirlenmiş 335 pedagojik formasyon öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen, “Öğretim Sürecinin Düzenlemesine Yönelik Öz-Yeterlik İnançları Ölçeği” kullanılmıştır. Veriler, cinsiyet, alan ve dersi izleme değişkenlerine göre analiz edilmiştir. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü varyans analizi ve Bonferroni testleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; öğretmen adaylarının öğretim sürecinin düzenlenmesinde genel olarak kendilerini yeterli olduklarına inandıkları anlaşılmıştır. Öğretmen adaylarının öz-yeterlik inançlarının dersin öğretim elemanı tarafından izlenme durumuna, öğretmen adaylarının branşlarına göre anlamlı şekilde farklılaştığı; öğretmen adaylarının öğretim sürecinin düzenlenmesine yönelik öz-yeterlik inançlarının cinsiyet değişenine göre anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Dersleri izlenen öğretmen adaylarının öz-yeterlik inançlarının olumlu yönde gelişme gösterdiği sonucuna varılmıştır. Öğretmen adaylarının öğretimin düzenlenmesine yönelik öz-yeterlik inançlarının gelişebilmesi için adayların uygulamalarının izlenmesi ve onlara yapıcı dönütler verilmesi önerilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Öğretmen Eğitimi,Öğretmenlik Uygulaması,Öğretmen Inançları,Öz-Yeterlik
Kaynakça
- Adıgüzel, A. (2009). Sınıf Öğretmenlerinin öğrenme etkinliklerini düzenleme ve gerçekleştirme çabalarında zorlanma düzeyleri [Elektronik versiyon]. Yüzüncü yıl üniversitesi eğitim fakültesi dergisi, VI(II), 89-110.
- Akkoyunlu B. & Orhan F. (2003). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz-yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki ilişki. [Elektronik versiyon]. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3).
- Ashton, P.T. &Webb, R.B.(1986). Making a difference: Teachers’ sense of efficacy and Longman.
- Aşkar, P.,& Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(21).
- Ayan, M. (2011). Eğitim Fakültelerinin sınıf öğretmenliği bölümü programlarının öğretmenlik mesleği genel yeterliklerini kazandırma düzeyi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Bandura, A. (1995). Self-efficacy in changing societies. Cambridge university press.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman and Company.
- Başer, N., Günhan, B.C. & Yavuz G. (2005). İlköğretim öğretmen adaylarının ve öğretmenlerin öğretmen yeterlik algılarının karşılaştırılması üzerine bir araştırma. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. 28-30 Eylül 2005 (syf. 515- 521). Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
- Brownell, M. T.,& Pajares, F. (1999). Teacher efficacy and perceived success in mainstream in gstudents with learning and behavior problems. TeacherEducationand Special Education, 22(3), 154-164.
- Bilen, M. (2002). Plandan Uygulamaya Öğretim. Ankara: Anı Yayıncılık