Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Sürekli Mesleksel Gelişime Yaklaşımları

Öz

Amaç: Tıp eğitiminin amaçlarından birisi de yaşam boyu öğrenme ilkesinin benimsenmesidir. Sürekli Mesleksel Gelişme; insanların bilgi ve becerilerini geliştirmeleri ve meslek hayatları için gerekli kişisel gelişimleri elde etme, kariyer hedeflerine ulaşma, kendine güven ve yaratıcılık özelliklerinin gelişmesi için yaptıkları çalışmalardır. Kurslar, konferanslar, dersler gibi etkinliklerin yanında kendi kendine öğrenme aktivitelerini de kapsar.

Çalışmada amacımız öğrencilerin tercih ettikleri Sürekli Mesleksel Gelişme etkinliklerini ve yaklaşımlarını belirlemek ve Sürekli Mesleksel Gelişme ile ilgili farkındalık oluşturmaktır.

Materyal ve Metot: Çalışmanın evrenini Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi birinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Beş bölümden oluşan bir anket uygulanmış olup 2’si açık uçlu olan 26 sorudan oluşmaktadır. Katılım gönüllülük esasına göredir. Tanımlayıcı tipte bir çalışmadır. Veriler sayı (n) ve yüzde ( % ) olarak belirtilmiştir.

Bulgular: Çalışmaya 120’si (%50,20) kız öğrenci olmak üzere toplam 239 öğrenci katıldı. Sürekli Mesleksel Gelişme etkinliklerine katılmama nedeni olarak öğrencilerin çoğu (n=175; % 73,20) haberlerinin olmamasını ifade ettiler. İlgilenmeme ve gereksinim duymama da nadir olmakla birlikte diğer nedenler arasındaydı. Büyük bir kısmının (n=191; %79,90’ı ) hedefi uzman doktor olmaktı. Etkinliklerin dekanlık, proje ya da YÖK tarafından karşılanması gerektiği fikrindeydiler. En çok katıldıkları etkinlikler; video gösterimleri, beceri eğitimleri, kurslar ve internet üzerinden eğitimlerdi.

Sonuç: Sürekli Mesleksel Gelişme ile ilgili aktiviteler meslekle ilgili beceriler geliştirip bilgi birikimi oluşturarak öğrencilerin meslek hayatına hazır duruma gelmesine yardımcı olabilir. Bu konuda farkındalık oluşturup onlara destek olmak eğiticilerin görevidir.

Anahtar Kelimeler

• sürekli mesleksel gelişim,öğrenme; öğrenci

Approaches of Medical Faculty Students towards Continuing Professional Development

Abstract

Objectives: One of the aims of medical education is to adopt the principle of lifelong learning. Continuous professional development (CPD) help individuals to develop their knowledge and skills, obtain personal development that is necessary for their professional lives, reach their career goals and gain to build confidence and credibility. It includes training courses, conferences, courses as well as self-learning activities.

The aim of this study is to determine CDP activities and approaches preferred by students and raise awareness about the CPD.

Materials and Methods: The study population consists of the freshman students of medical school at Ataturk University. A questionnaire including 26 questions with 2 open-ended questions and 5 sections were administrated.  Participation is on a voluntary basis. This is a descriptive study. The data was expressed as number (n) and percentage (%).

Results: The number of students included in the study was 239 of which 120 (50.20%) were females. Most of the students (n=175, 73.20%), who did not participate in CPD activities, have expressed that they were not aware of these activities. The lack of interest and feeling necessity were some other rare reasons. Most of the students want to be a specialist in their fields (n=191, 79.90%). They think that these activities should be sponsored by the university, a project or the council of higher education. The most preferred activities were video presentations, skill trainings, courses and trainings on the Internet.

Conclusion: CDP activities help students to be ready for their career by developing knowledge-related professional skills. Supporting these students by raising awareness in these activities is the trainers’ responsibility. 

Keywords

• Key Words: continuing professional development,learning,student

Kaynakça

1. Topal K, Saatçi E, Başltürk R, Demirkan NÇ. Uzman olmayan hekimlerin sürekli mesleksel gelişim ve öğrenme gereksinimleri. Türk Aile Hek Derg 2012;16(3):113-8.
2. Tabak RS. Sağlık Hizmetlerinde Sürekli Eğitim Ve Sürekli Mesleki Gelişim. Türk Hij Den Biyol Derg 2005;62(1,2,3):59-66.
3. Aktürk Z, Set T. Aile Hekimliği ve Kalite: Fırsatlar ve Uygulanmayı Bekleyen Araçlar. TJFMPC 2010;4(1):1-7.
4. Agius S, Baron R, Lewis B, Luckhurst S, Sloan M, Ward T. How can a postgraduate professional education and development course benefit general practitioners? a qualitative study. Journal of educational evaluation for health professions. 2015;12:31.
5. Bengtsson M, Carlson E. Knowledge and skills needed to improve as preceptor: development of a continuous professional development course .a qualitative study part I. BMC nursing 2015;14:51.
6. Selzer R, Tallentire VR, Foley F. The effects of utilizing a near-patient e-learning tool on medical student learning. Med Teach 2015;37(6):558-65.
7. Gürpınar E, Alimoğlu M K, Kulaç E ve ark. Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitiminde Mesleksel Becerilerin Öğretilmesinde E- öğrenme Uygulaması. Tıp Eğitimi Dünyası. 2012;34:33-41.
8. Green BL, Kennedy I, Hassanzadeh H, et al. A semi-quantitative and thematic analysis of medical student attitudes towards M-Learning. J Eval Clin Pract 2015;21(5):925-30.

9. Chretien KC, Tuck MG, Simon M, Singh LO, Kind T. A Digital Ethnography of Medical Students who Use Twitter for Professional Development. Journal of general internal medicine. 2015;30(11):1673-80.
10. Günüç S., Odabaşı H F, Kuzu A. Yaşam Boyu Öğrenmeyi Etkileyen Faktörler, Factors Affecting Lifelong Learning. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2012;11(2):309-25 (http://sbe.gantep.edu.tr).
11. Brekelmans G, Maassen S, Poell RF, van Wijk K. The development and empirical validation of the Q-PDN: a questionnaire measuring continuing professional development of nurses. Nurse Education Today 2015;35(1):232-8.
12. Can N. Öğretmen Liderliği Ve Engelleri Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. 2006;2:137-61.