Hemşirelerin Boş Zaman Etkinliklerine Katılma Durumları ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi
Öz
Amaç:
Yürüttükleri hizmet gereği vardiya, nöbet ve ek mesai ile çalışmak durumunda
kalan hemşirelerin iş verimlerinin artırabilmesi için, çalışma zamanları ve
yaşamla ilgili sorumlulukları dışında kalan boş zamanlarını en iyi şekilde
değerlendirmeleri gerekir. Bu çalışma hemşirelerin boş zaman etkinliklerine
katılma durumlarını ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Materyal ve Metot: Tanımlayıcı
olarak yapılan çalışma 15 Temmuz- 15 Ekim 2015 tarihleri arasında bir devlet
hastanesinde çalışmaya katılmayı kabul eden 125 hemşire ile
gerçekleştirilmiştir. Veriler araştırmacılar tarafından literatür ışığında
hazırlanan 27 sorudan oluşan anket formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi
ile toplanmıştır. Veriler SPSS 18.0 istatistik paket programı ile analiz
edilmiş ve verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler
kullanılmıştır. Araştırma öncesinde etik açıdan Rize Kamu Hastaneleri Birliği
Genel Sekreterliği’nden gerekli yazılı izin alınmıştır. Ayrıca araştırmaya
katılan hemşirelerden sözel onam alınmıştır.
Bulgular:
Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 28,10±6,28, %91,20’sinin kadın,
%48,80’inin lisans eğitim düzeyinde, %57,60’ının bekâr, aylık çalışılan hafta
sonu gün sayısının 3,11±1,53 olduğu bulundu. Hemşirelerin %84,00’ının daha
fazla boş zamana sahip olmak istediği, %52,80’inin çalıştığı kurumun
çalışanlarını boş zaman etkinliklerine yönlendirmek için bir ofisi olması
gerektiğini ve %87,20’sinin boş zamanları iyi değerlendirmenin iş verimini
artırdığını düşündüğü bulundu.
Sonuç: Hemşirelere çalıştıkları
kurumlar tarafından sunulan boş zamanları değerlendirmeye yönelik danışmanlık
hizmetinin boş zaman etkinliklerine katılım oranlarını ve iş verimini
artıracağı bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Özdağ S, Yeniçeri M, Fişekçioğlu İ.B, Akçakoyun F, Kürkçü R. Devlet Memurlarının Boş Zaman Değerlendirme Eğilimleri, Antropometrik ve Fiziksel Uygunluk Seviyeleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2009(22): 307-23.
- 2. Aydoğan Y, Aral N. Ankara Üniversitesi Ev Ekonomisi Yüksekokulu öğrencilerinin boş zamanlarını değerlendirme durumlarının incelenmesi. Millî Eğitim, 2007(173)35: 125-36.
- 3. Güngörmüş HA, Yetim AA, Çalık C. Ankara’daki Beden Eğitimi Ve Spor Öğrenimi Veren Yüksek Öğretim Kurumlarında Görev Yapan Öğretim Elemanlarının Boş Zamanlarını Değerlendirme Biçimlerinin Araştırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi 2006(14)2: 653-66.
- 4. Sevil T, Şimşek KY, Katırcı H, Çelik O, Çeliksoy MA, Kocaekşi S. Boş zaman ve rekreasyon yönetimi, 1. Baskı. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını. ANADOLU ÜNİVERSİTESİ Web-Ofset, 2012: 2-5.
- 5. Karaküçük S. Rekreasyon: Boş Zamanları Değerlendirme. (2014) 7. Baskı, Ankara https://books.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=3C2jBAAAQBAJ&oi=fnd&pg=PA9&ots=oHXVp9AtWa&sig=3YrqlD1rdhX3S4BINorNtr1EgQM&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false Erişim Tarihi:05.02.2018.
- 6. Kurar İ, Baltacı F. Halkın Boş Zaman Değerlendirme Alışkanlıkları: Alanya Örneği. International Journal of Science Culture and Sport Special, 2014(2): 39-52.
- 7. Akgül BM, Karaküçük S. Free time management scale: Validity and reliability analysis. Journal of Human Sciences, 2015(2)12: 1867-80. 8. 7 Gün-24 Saat/ Hasta Başında. Türkiye’de Hemşirelerin Çalışma Koşulları. THD. Ankara. Aralık 2008. http://turkhemsirelerdernegi.org.tr/tr/yayinlar/thd-yayinlari/brosurler-ve-raporlar/turkiyede-hemsirelerin-calisma-kosullari.aspx. Erişim Tarihi:05.02.2018.
- 9. Akyüz İ. Hemşirelerin Tükenmişlik ve Depresyon Düzeylerinin Çalışma Koşulları ve Demografik Özellikler Açısından İncelenmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi 2015(3)1: 21-34.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Mart 2018
Gönderilme Tarihi
22 Mart 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 18 Sayı: 1