Bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Aile Hekimliği Poliklinikleri ile Eğitim Aile Sağlığı Merkezi Polikliniklerine Başvuran Hastaların Kayıtlarının Karşılaştırılması

Öz

Amaç: Çalışmamızda hastane ve eğitim aile sağlığı merkezi (EASM) aile hekimliği polikliniklerinin hasta profillerini inceleyip aralarındaki farkları belirleyerek aile hekimliği uzmanlık eğitimine etkisini araştırmayı amaçladık.

Materyal ve Metot: 02.08.2016-02.02.2017 tarihleri arasında bir eğitim ve araştırma hastanesinin aile hekimliği poliklinikleri ile EASM polikliniklerine başvuran hastaların dosyaları retrospektif olarak tarandı. Hastaların yaşları, cinsiyetleri ve tanıları incelendi. İstatistiksel analiz yapıldı. İstatistiksel anlamlılık seviyesi p<0,05 kabul edildi.

Bulgular: Hastaneye başvuran 15.275 ve EASM’ye başvuran 16.083 olgu olmak üzere çalışmaya toplam 31.358 olgu dâhil edildi. Hastaların yaş ortalaması hastane grubunda 42±19,79; EASM grubunda 34±15,56’ydı. Hastaneye başvuranların %51,20’si kadın, %48,80’i erkek; EASM’ye başvuranların %63,30’u kadın, %36,60’ı erkekti. EASM’ye kadınların anlamlı oranda fazla başvurduğu izlendi (p<0,001). 
Hastane ve EASM polikliniklerine yapılan başvuruların yaş gruplarına göre dağılımı istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). Çocuk yaş grubundaki başvurular daha çok EASM ye olmaktaydı.
EASM’de girilen akut üst solunum yolu enfeksiyonları (%25,90), miyalji (%10,10) ve rutin çocuk muayene (%9,10) tanıları hastane tanılarına göre anlamlı oranda yüksekti (p<0,001). Hastanede ise endokrin bozukluklar (%19,40), genel tıbbi muayene (%15) ve işe girme öncesi muayene (%6) tanıları EASM’ye göre yüksekti (p<0,001). Hipertansiyon tanısında iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı (p= 0,810).
Sonuç: Hastane ve birinci basamakta hasta başvuruları arasında yaş grubu, cinsiyet ve tanılar yönünden önemli farklılıklar vardır. Bu nedenle her iki poliklinik uygulamasının da aile hekimliği uzmanlık eğitimi için vazgeçilmez olduğunu söyleyebiliriz.

Anahtar Kelimeler

• Aile hekimliği,uzmanlık,hastane,eğitim

The Comparison of Patient Records Admitted to the Family Medicine Polyclinics of an Education and Research Hospital and an Educational Family Medicine Center

Abstract

Objectives: This study aimed to assess the differences between the characteristics of patients who apply to hospital policlinics and educational family medicine center (EFMC) to improve the standards of education in residency.

Materials and Methods: Patients’ records who apply to an education and research hospital and EFMC between 02.08.2016-02.02.2017 are assessed retrospectively. Patients’ ages, genders, and diagnoses were examined. Statistical analysis was performed. P <0.05 was accepted as significant.
Results: 31,358 patients were involved, 15,275 of them applied to the hospital, 16,083 to EFMC. Percentage of the female patients was 51.20% for hospital and 63.30% for EFMC. The mean age of the patients was 42±19.79 in hospital and 34±15.56 in EFMC. Attendance to EFMC among female patients was significantly higher (p<0.001).

Distribution of the ages were as follows; 0-14 age group (31.40%), 15-64 age group (54.30%) and >65 years group (1.30%) in EFMC and 0-14 age group (0.70%), 15-64 age group (83.40%) and >65 year group(15.90%)in the hospital. Distribution of the attendance to hospital policlinics and EFMC were meaningful between age groups.

Diagnoses of acute upper respiratory tract infections (25.90%), myalgia (10.10%) and routine child examination (9.10%) were significantly higher than hospital diagnoses (p<0.001). Diagnoses of endocrine disorders (19.40%), general adult medical examination (15%) and pre-employment examination (6%) were substantially higher in the hospital than in EFMC (p<0.001). Hypertension diagnoses were similar for both groups (p=0.810).

Conclusion: There are major differences between the applications of hospital and EFMC in terms of age, gender, and diagnosis. Both policlinics seem indispensable for family physician residency.

Key words: Family physician, residency, hospital, education

Keywords

• Family physician,residency,hospital,education

Kaynakça

1. 1. The European Definition of General Practice/Family Medicine. WONCA Europe. Barcelona: WONCA Europe Office Publication; 2002:4-43.
2. 2. Dikici MF, Kartal M, Alptekin S, Çubukçu M, Ayanoğlu AS, Yarış F. Aile hekimliğinde kavramlar, görev tanımı ve disiplininin tarihçesi. Türkiye Klinikleri J Med Sci 2007;27(3):412-8.
3. 3. Aile Hekimliği Standart, Müfredat ve Rotasyon Belirleme Komisyonu. Aile Hekimliği Uzmanlık Eğitiminde Rotasyon Uygulamaları Üzerine Rapor. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi 2011;15(2):88-90.
4. 4. Tıpta Uzmanlık Kurulu Müfredat Oluşturma ve Standart Belirleme Sistemi (TUKMOS) Aile Hekimliği Uzmanlık Eğitimi Çekirdek Müfredatı 15/11/2017 [İnternet]. http://dosyamerkez.saglik.gov.tr/Eklenti/14654,ailehekimligimufredatv23pdf.pdf?0 (Erişim Tarihi: 23/02/2018).
5. 5. Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği; Mevzuat Bilgi Sistemi [İnternet]. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.17051&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch (Erişim Tarihi: 04.09.2017).
6. 6. Eğitim Aile Sağlığı Merkezleri Ödeme ve Sözleşme Yönetmeliği; Resmi Gazete [İnternet]. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/09/20140926-3.htm (Erişim Tarihi: 04.09.2017).
7. 7. Şensoy N, Başak O, Gemalmaz A. Umurlu Aile Hekimliği Merkezi'nde aile hekimliği uygulaması ve hasta profili: aile hekimliği alan eğitimi gereksinimini ne ölçüde karşılıyor?. Kocatepe Tıp Dergisi 2009;10(1):49-56.
8. 8. Ciğerli Ö, Topsever P, Topallı R, Görpelioğlu S, Filiz TM. Hereke Aile Hekimliği Merkezi 2001 yılı başvuru nedenleri ve yapılan sevklerin değerlendirilmesi. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi 2003;7(1):18-22.

9. 9. Aladağ N, Ciğerli Ö, Topsever P, Topallı R, Görpelioğlu S, Filiz TM. Tıp fakültesi aile hekimliği polikliniklerinin sağlık hizmeti sunumundaki yeri: Değirmendere deneyimi. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi 2003;7(4):165-70. 10. Ertürk NT, Süt N, Sipahioğlu F. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Polikliniğine başvuran hastaların 3 yıllık profili. Cerrahpaşa Tıp Dergisi 2004;35(3):115-21.
10. 11. National Ambulatory Medical Care Survey: 2014 State and National Summary Tables [İnternet]. https://www.cdc.gov/nchs/data/ahcd/namcs_summary/2014_namcs_web_tables.pdf (Erişim Tarihi: 04/08/2017).
11. 12. Yılmaz M, Mayda AS, Yüksel C ve ark. Bir aile hekimliği merkezine başvuran hastalara konulan tanılar. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi 2012;2(3):7-13.
12. 13. Türkiye İstatistik Kurumu, Haber Bülteni, Sayı: 21567, Tarih: 23/03/2016 [İnternet] http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21567 (Erişim Tarihi: 10/08/2017).
13. 14. Üreme Sağlığına Giriş, Katılımcı Rehberi; T.C. Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü [İnternet]. https://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/a%C3%A7sap40.pdf (Erişim tarihi: 20.08.2017).
14. 15. Buğdaycı R, Şaşmaz T, Kurt AÖ, Tezcan H. Bir kent tipi sağlık ocağında yazılan tanıların incelenmesi. Hacettepe Toplum Hekimliği Bülteni 2002;23(4). [İnternet] http://www.thb.hacettepe.edu.tr/arsiv/2002/sayi_4/baslik1.pdf (Erişim Tarihi: 17.04.2015).
15. 16. Ünalan PC, Uzuner A, Çifçili S, Akman M, Apaydın ÇK. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Polikliniği’nin sağlık hizmeti sunduğu aileler. MMJ 2009;22(2):90-6.
16. 17. Altun B, Arici M, Nergizoğlu ve ark. Prevalence, awareness, treatment and control of hypertension in Turkey (the PatenT study) in 2003. Journal of Hypertension 2005;23(10):1817-23.