Palyatif Bakım Hastalarına Resüsitasyon Uygulayan Sağlık Çalışanlarının Deneyimleri
Öz
Materyal ve Metot: Çalışma fenomenolojik olarak tasarlamış
tanımlayıcı nitel bir çalışmadır. Çalışmada amaçlı örnekleme yöntemi
kullanılmıştır. Görüşmeyi kabul eden altı doktor ve dört hemşire ile yarı
yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Daha sonra bu görüşmeler
çözümlenmiştir. Bu çözümlemelerden elde edilen verilerin analizinde tematik analiz
kullanılmıştır.
Bulgular: Palyatif bakım merkezlerinin sayısının
artması ile birlikte, bu merkezlerden hizmet alan yaşam sonundaki hastaların
sayısında da belirgin bir artış yaşanmaya başlamıştır. Palyatif bakımda amaç ne
yaşamı uzatmaktır ne de ölümü hızlandırmaktır. Yaşam sonu bakım hizmeti alan
hasta ölünce CPR yapılması etik ikilemler ve hukuki sorunlar oluşturmaktadır.
Bu ikilemlere ve sorunlara rağmen doktorlar ve hemşireler CPR yapmaya devam
etmektedirler. Bu duruma neden olan dört alt tema tespit edilmiştir. Bu temalar
şu şekildedir: “Hastamın durumunu biliyorum. Ama…”, “Empati kuruyorum. Ama…”,
“Hasta yakınından korkuyorum.”, “Hukuki düzenlemelerdeki eksikliklerden
korkuyorum.”. Bu alt temaların oluşturduğu ana tema ise “kendimi güvende
hissetmiyorum” dur.
Sonuç: Araştırma bulgularına göre temel problem,
sağlık çalışanları CPR yapılmaması gerektiğini düşündükleri yaşam sonu bakımı
alan hastaya, kendilerini güvende hissetmedikleri için CPR yapmak zorunda
kalmalarıdır. Bu durum hem hukuki hem de etik tartışmaları beraberinde
getirmektedir. Ayrıca etik ikilemlere de neden olmaktadır. Palyatif bakım
merkezlerinde yaşam sonu hizmet alan hastalara ne tür hizmetlerin verileceği,
PB hizmet rehberleri ile belirlenmeli ve bu hizmetlerin kapsamı ve içerikleri
sağlık personeli ve vatandaşlarla paylaşılmalıdır. Yaşam sonu bakım alan
hastalar için CPR uygulamaları hakkında ortaya konacak hukuki ve etik
düzenlemelere ihtiyaç bulunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Hutter N, Stossel U, Meffert C, Korner M, Bozzaro C, Becker G, et al. "Good dying"--definition and current state of research. Deutsche medizinische Wochenschrift (1946). 2015;140(17):1296-301.
- Heller A, Wegleitner K. Dying and death in societal transformation. Bundesgesundheitsblatt, Gesundheitsforschung, Gesundheitsschutz. 2017;60(1):11-7.
- Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Hastane Hizmetleri Başkan Yardımcılığı. Palyatif Bakım Ünitesi Görüş 13.09.2012 Tarih ve B.10.THK.0.11.00.00-45.02 Sayılı Yazı. 2012.
- Sağlık Bakanlığı; 09.10.2014 Tarih ve 640 Sayılı Bakan Onayı ile yürürlüğe konulan, Palyatif Bakım Hizmetlerinin Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Yönerge. 2014.
- Sağlık Bakanlığı; 07.07.2015 Tarih ve 253 Sayılı Bakan Onayı ile yürürlüğe konulan, Palyatif Bakim Hizmetlerinin Uygulama Usul Ve Esasları Hakkında Yönerge. 2015.
- Sağlık Bakanlığı; Palyatif Bakım Merkezlerinin ve Yatakların Sayısı, Ocak 20019, https://khgmozellikli.saglik.gov.tr/svg/palyatif.php. 2019.
- Connor SR, Bermedo MCS. Global atlas of palliative care at the end of life. Worldwide Palliative Care Alliance (WPCA), World Health Organization. 2014.
- Utku EŞ, Hacıkamiloğlu E, Boztaş G, Keklik K, Gültekin M. Türkiye'de Palyatif Tedavi ve Bakım Organizasyonu ve Uygulamaları. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Oncology Special Topics. 2017;10(3):240-4.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
22 Mart 2019
Gönderilme Tarihi
12 Ocak 2019
Kabul Tarihi
10 Mart 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 19 Sayı: 1
Cited By
Attitudes of Senior Nursing Students Towards Ethical Issues for Palliative Care
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi
https://doi.org/10.31020/mutftd.1259658Reasons for Rejection of COVID-19 Vaccine: A Qualitative Study
Acibadem Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.31067/acusaglik.1528424