Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Afet Sonrası Duygu Düzenleme Güçlükleri ile Aile İşlevleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışma, sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin afet sonrası duygu düzenleme güçlükleri ile aile işlevleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırma analitik kesitsel türde olup Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya katılmayı kabul eden 251 öğrenci örneklemi oluşturmuştur. Araştırma verileri; Aile Değerlendirme Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlükler Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği ve Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %94’ü kadın, %6’sı erkek ve yaş ortalaması 22.1’dir. Öğrencilerin %59.4’ü Çocuk Gelişimi, %30.7’si Beslenme ve Diyetetik, %6.4’ü Ebelik ve %3.6’sı Fizyoterapi ve Rehabilitasyon bölümünde öğrenimine devam etmektedir. Öğrencilerin %21.5’i deprem olan illerde ikamet etmektedir. Deprem sonrası öğrencilerin %54.4’ü herhangi bir kayıp yaşadığını belirtmiş ve kayıp yaşayanların %97’si bu kaybın psikolojik ve sosyal kayıp olduğunu ifade etmiştir. Ölçek bulgularına baktığımızda; duygu düzenleme güçlüğü ile aile işlevleri arasında pozitif yönde, duygu düzenleme güçlüğü ile sürekli umut arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Demografik değişkenlerden yaş ile duygu düzenleme güçlüğü ve aile işlevleri arasında pozitif yönde, sürekli umut düzeyi ile negatif yönde ilişki bulunmuştur. Diğer demografik değişkenler ile ölçek puan ortalamaları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuç: Aile işlevlerinin öğrencilerin duygu düzenleme güçlükleri ile sürekli umut düzeylerini etkilediği saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Afet
• Duygu düzenleme
• Aile
• Umut
• Üniversite öğrencisi

Examining the Relationship Between Post-Disaster Emotion Regulation Difficulties and Family Functions of Faculty of Health Sciences Students

Öz

Objective: This study was conducted to determine the relationship between post-disaster emotional regulation difficulties and family functions of the students of the Faculty of Health Sciences. Method: The research is of analytical cross-sectional type and was conducted with Adnan Menderes University Faculty of Health Sciences students. The sample consists of 251 students who agreed to participate in the research. Research data was collected using the Family Assessment Scale, Emotion Regulation Difficulties Scale, Dispositional Hope Scale, and. Results: 94% of the students participating in the research were female, 6% were male, and the average age was 22.1, 59.4% of the students continue their education in Child Development, 30.7% in Nutrition and Dietetics, 6.4% in Midwifery, and 3.6% in Physiotherapy and Rehabilitation. 21.5% reside in earthquake provinces. After the earthquake, 54.4% stated that they experienced a loss, and 97% of those who experienced it noted that it was psychological and social. When we look at the scale findings, a significant positive relationship was found between emotion regulation difficulties and family functions, and a negative meaningful relationship was found between emotion regulation difficulties and dispositional hope. Among the demographic variables, a positive relationship was found between age with emotion regulation problems and family functions and a negative association with the level of dispositional hope. No significant relationship was found between other demographic variables and scale averages. Conclusion: Family functions affect students' emotional regulation difficulties and their dispositional hope levels.

Anahtar Kelimeler

• Disasters
• Emotion regulation
• Family
• Hope
• University student

Kaynakça

1. 1. Yavuz A., Dikmen S., (2015). Doğal Afetlerin Zararlarının Finansmanında Kullanılan Afet Öncesi Finansal Araçlar. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 3(2), 303-322.
2. 2. Leahly, R.L., Tirch, D. & Napolitano, L.A. (2011). Emotion Regulation in Psychotherapy. A Practitioner’s Guide. NewYork: The Guilford Press. ISBN: 978-1-60918-483-4.
3. 3. Pugach, C.P., Campbell, A.A. & Wisco, B.E. (2020). Emotion regulation in posttraumatic stress disorder (PTSD): Rumination accounts for the association between emotion regulation difficulties and PTSD severity. J. Clin. Psychol.;76:508–525. DOI: 10.1002/jclp.22879.
4. 4. Nickerson, A., Bryant, R.A., Schnyder, U., Schick, M., Mueller, J. & Morina, N. (2015). Emotion dysregulation mediates the relationship between trauma exposure, post-migration living difficulties and psychological outcomes in traumatized refugees. Journal of Affective Disorders, 173: 185–192.
5. 5. Miu, A.C., Szentagotai-Tatar, A., Balazsi, R., Nechita, D., Bunea, I. & Pollak, S.D. (2022). Emotion regulation as mediator between childhood adversity and psychopathology: A meta-analysis. Clinical Psychology Review, 93: 102141.
6. 6. Çağlayan, F. (2018). Kadın Konukevinde Kalan Kadınların Yaşadıkları Şiddet İle Aile İşlevleri Algıları Arasındaki İlişki: İzmir Örneği. (Yayınlanmamış Y. Lisan Tezi). Manı̇sa Celal Bayar Ünı̇versı̇tesı̇, Sağlık Bı̇lı̇mlerı̇ Enstı̇tüsü, Manisa.
7. 7. Özgüven, İ. E. (2001). Ailede İletişim ve Yaşam. Ankara: PDREM Yayınları.
8. 8. Polizzi, C.P. & Lynn, S.J. (2021). Regulating Emotionality to Manage Adversity: A Systematic Review of the Relation Between Emotion Regulation and Psychological Resilience. Cognitive Therapy and Research, 45:577–597.

9. 9. Staats, S., & Stassen, M. A. (1985). Hope: An affective cognition. Social Indicators Research, 17, 235–242.
10. 10. Frankl, V.E. (2000). İnsanın anlam arayışı (7.basım). (çev. S. Budak). Ankara: Öteki Yayınları.
11. 11. Martin, K.K. & Stermac, L. (2009). Measuring hope: Is hope related to problem solving and criminal behaviour in offenders? International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 54(5):693-705. DOI: 10.1177/0306624X09336131.
12. 12. Gallagher, M.W., Smith, L.J., Richardson, A.L., D’Souza, J.M. & Laura J. Long (2021) Examining the longitudinal effects and potential mechanisms of hope on COVID-19 stress, anxiety, and well-being. Cognitive Behaviour Therapy, 50:3, 234-245. DOI: 10.1080/16506073.2021.1877341.
13. 13. Oğuzhan, H. (2018). Engelli Çocuğu Olan Ailelerin Aile İşlevlerinin Değerlendirilmesi Ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
14. 14. Gratz, K. L., ve Roemer, L. (2004). Multidimensional assessment of emotion regulation and dysregulation: Development, factor structure, and initial validation of the difficulties in emotion regulation scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 26(1), 41-54.
15. 15. Rugancı, R.N. ve Gençöz, T. (2010). Psychometric properties of a turkish version of the difficulties in emotion regulation scale. Journal of Clinical Psychology, |6(4), 1-14.
16. 16. Bulut, I. (1990). Aile Değerlendirme Ölçeği El Kitabı. Ankara: Özgüzeliş Matbaası.
17. 17. Snyder, C. R., Harris, C., Anderson, J. R., Holleran, S. A., Irving, L. M., Sigmon, S. T., Yoshinobu, L., Gibb, J., Langelle, C., & Harney, P. (1991). The will and ways: Development and validation of an individual-differences measure of hope. Journal of Personality and Social Psychology, 60 (4), 570-585.
18. 18. Lopez, S.J., Ciarlelli, R., Coffman, L. Stone, M., & Wyatt, L. (2000). Diagnosing for strengths: On Measuring hope building blocks. In C.R.Snyder (Ed.), Handbook of Hope Theory, Measures and Applications (pp. 57-85). London: Academic Press.
19. 19. Tarhan, S. ve Bacanlı, H. (2015). Sürekli Umut Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 1-14.
20. 20. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. Ve Köklü, N. (2015). Sosyal Bilimler İçin İstatistik. 15. Basım. Ankara: Pegem Akademi.
21. 21. 21. Hacıoğlu-Yıldırım, M. (2023). Afetler Sonrası Erken Dönem Belirtiler ve Psikolojik İlkyardım. Deprem Sonrası Erken Dönemde Koruyucu ve Tedavi Edici Ruh Sağlığı Hizmeti Türkiye Psikiyatri Derneği Uzman Görüşü içinde (ss.40-41). Türk Psikiyatri Dergisi, 34(1):39−49.
22. 22. Sönmez, M.B. (2022). Depremin psikolojik etkileri, psikolojik destek ve korkuyla baş etme. TOTBİD Dergisi, 21(3), 337-343.
23. 23. Bıçakcı, A.B., & Okumuş, F.E.E. (2023). Depremin psikolojik etkileri ve yardım çalışanları. Avrasya Dosyası, 14(1), 206-236.
24. 24. Santrock, J.W. (2015). Yaşam Boyu Gelişim. Galip Yüksel (Çev. Ed.). 13. Basımdan çeviri. Ankara: Nobel Yayınevi.
25. 25. Min, J., Jung, Y., Kim, D., Yim, H., Kim, J., Kim, T. ve Chae, J. (2013). Characteristics associated with low resilience in patients with depression and/or anxiety disorders. Quality of Life Research, 22(2), 231-241.
26. 26. Perişan, N. (2018). Kaygı, psikolojik dayanıklılık ve başa çıkma yolları arasındaki ilişki: Üst bilişin aracı rolü. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
27. 27. Açıkgöz, S. C. (2019). Depresyon, panik bozukluk ve yaygın anksiyete bozukluğunun psikolojik sağlamlık/dayanıklılık ile ilişkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
28. 28. Öz Ceviz, N., Tektaş N., Basmacı G. ve Tektaş, M. (2020). Covid 19 pandemi sürecinde üniversite öğrencilerinin kaygı düzeylerini etkileyen değişkenlerin analizi. Uluslararası Eğitim Araştırmacıları Dergisi, 3(2), 312-329.
29. 29. Sezgin, E., Yağcı, F. ve Arıcı-Doğan, D. (2021). Üniversite Öğrencilerinin Empati Becerileri, Affetme Eğilimleri ve Aile Bütünlük Duygusu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(4), 1305-1324. DOI: 10.33417/tsh.936771.
30. 30. Shao, R., He, P., Ling, B., Tan, L., Xu, L., Hou, Y., Kong, L. & Yang, Y. (2020). Prevalence of depression and anxiety and correlations between depression, anxiety, family functioning, social support and coping styles among Chinese medical students. BMC Psychology, 8:38.
31. 31. Saxena, P., Dubey, A., & Pandey, R. (2011). Role of emotion regulation difficulties in predicting mental health and well-being. Journal of Projective Psychology & Mental Health, 18(2), 147–155.
32. 32. Yiğit, T. Ve Parlar, H. (2018). Bireyin Aile Değerlendirme ve Problem Çözme Değerlendirme Düzeyleri Arasındaki İlişki. Academic Platform Journal of Education and Change, 1 (2): 36 – 44.
33. 33. Yılmaz, E., Yılmaz, E., & Karaca, F. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Genel Tıp Dergisi, 18(2).
34. 34. Shorer, M. & Leibovich, L. (2022) Young children’s emotional stress reactions during the COVID-19 outbreak and their associations with parental emotion regulation and parental playfulness, Early Child Development and Care, 192:6, 861-871, DOI:10.1080/03004430.2020.1806830.
35. 35. Çelik, A.K. (2023). Deprem Sonrası Travma Belirtileri, Umut ve İyi Oluş Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. TRT Akademi, 8(18), 574-591.
36. 36. Tarhan, S. ve Bacanlı, H. (2016). İlkokuldan üniversiteye umut kavramının tanımlanması üzerine nitel bir çalışma. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 4(2):86-112.
37. 37. Yun, P., Xiaohong, H., Zhongping, Y. & Zhujun, Z. (2021) Family Function, Loneliness, Emotion Regulation, a Hope in Secondary Vocational School Students: A Moderated Mediation Model. Front. Public Health, 9:722276. doi: 10.3389/fpubh.2021.722276.
38. 38. Arslantaş, H. ve Eskin, M. (2019). Üniversite Öğrencilerine Verilen Sorun Çözme Becerileri Dersinin Öğrencilerin Sorun Çözme Becerileri ve Bazı Değişkenleri Üzerine Etkisi. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, 8 (2), 61-68.
39. 39. Yıldız, M. ve Eldeleklioğlu, J. (2019). Üniversite Öğrencilerinin Depresyon Düzeylerinin Ruminasyon ve Problem Çözme Becerileriyle İlişkisi. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 9(1), 27-46.