Çocuk Hastanesinde Çalışan Hemşirelerin Kanıta Dayalı Uygulamalara İlişkin Tutumlarının Belirlenmesi
Öz
Yöntem: Analitik-kesitsel desende olan bu çalışma bir çocuk hastanesinde yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemini bu çocuk hastanesinde görev yapmakta olan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 143 hemşire oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla “Tanıtıcı Bilgi Formu’’ ve “Kanıta Dayalı Uygulama Tutum Ölçeği-50 Maddelik Versiyon’’ kullanılmıştır. Verilerin analizinde sıklık ve tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra Kolmogorov Smirnov testi, Kruskal Wallis testi, Mann Whitney U testi, Bağımsız Örneklem T Testi kullanılmıştır. Çalışmanın yürütülmesi amacıyla hastane Etik Kurulu’ndan onay alınmıştır.
Bulgular: Çalışmadaki hemşirelerin %68.5’i kadın olup, katılımcıların yaş ortalaması 32.39±7.70 yıldır. Hemşirelerin ölçek toplam puan ortalaması 115.24±24.90’dır. Hemşirelerin yaş, nöbetli çalışma, haftalık çalışma süresi, cinsiyet, çalışma süresi, eğitim durumu, çalışma şekli, hemşirelik dergisi takip durumu ve araştırma yapma durumu ile ölçek toplam ortalama puanı arasında farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Eğitim durumu ile uyuşmazlık, sınırlılık, sorumluluk/yük alt boyut ortalama puanları arasında fark vardır (p<0.05).
Sonuç: Bu çalışmada hemşirelerin kanıta dayalı uygulamalara yönelik tutumlarının orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Kanıta dayalı uygulamalara yönelik rehberler oluşturulması ve kanıta dayalı bakım uygulamalarına yönelik eğitimlerin planlanması önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Hriday, M. S., Kevin, C. C. (2009). Archie Cohrane and his vision for evidence-based medicine. Plastic and Reconstructive Surgery, 124(3), 982-988.
- 2. Partlak Günüşen, N., Üstün, B. (2016). Psikiyatri hemşireliğinde kanıta dayalı uygulamalar. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(3), 112-118.
- 3. Arslan, S., Konuk Şener, D., Küçük, Ö. (2015). Pediatri kliniğinde çalışan hemşirelerin kanıta dayalı uygulamalara ilişkin görüşleri. Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik E-Dergisi, 3, 1-9.
- 4. Kocaman, G. (2003). Hemşirelikte kanıta dayalı uygulama. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 2, 61-69.
- 5. Dicenso, A., Guyyat, G., Cilisk, D. (2005). Evidence-based nursing: A guide to clinical practice. 1st edition, Mosby.
- 6. Arslan Yürümezoğlu, H., Kocaman, G. (2018). Hemşirelikte araştırma kullanımı ve PARIHS kavramsal çerçevesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(3), 36-42.
- 7. Çavuşoğlu, H. (2007). Oral mukozit yönetiminde kanıta dayalı hemşirelik. Türkiye Klinikleri Journal of International Medical Sciences, 27(3), 398-406.
- 8. Şahin, N. H., Gökyıldız, Ş., Bıldırcın, M. (2005). Kanıta dayalı tıp ve perinatoloji hemşireliğinde kullanımı. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 8(1), 84-94.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Dilek Yıldız
0000-0001-8757-4493
Türkiye
Aylin Pekyiğit
0000-0003-2923-4452
Türkiye
Tamer Bağrıyanık
0000-0003-2031-7948
Türkiye
Muhammet Asarkaya
0000-0002-9680-7903
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2022
Gönderilme Tarihi
11 Mart 2021
Kabul Tarihi
13 Kasım 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 6 Sayı: 2
