Evaluation of Perceived Emotional Abuse Level, Suicidal Attitudes and Suicidal Behaviors in Women

Bu makale için 30 Eylül 2023 tarihinde bir düzeltme yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/amusbfd/article/1370054

Öz

Objective: The research, was conducted to evaluate the perceived level of emotional abuse, attitude towards suicide and suicidal behavior in women.
Method: The cross-sectional study was carried out with 368 women who applied to Osmaniye State Hospital Gynecology and Obstetrics Polyclinic on 01.10.2020 and 01.01.2021. Data; The Personal Information Form was collected with the Perceived Emotional Abuse Scale, the Eskin Attitudes Towards Suicide Scale, and the Suicidal Behavior Scale. Data analysis was done with SPSS 25 package program. In the evaluation of the data; Skewness and Kurtosis values, percentage distribution, mean, standard deviation, min-max values were used. Pearson correlation coefficient and Multiple Linear Regression Analysis were used. Statistical significance level was taken as p<0.05.
Results: Women's Perceived Emotional Abuse Scale and Suicide Behavior Scale mean total scores were 128.14±48.44 and 1.23±1.87, respectively. There is a linear relationship between the total mean scores of the Perceived Emotional Abuse Scale in Women and the total mean scores of the Suicide Behavior Scale, and the acceptability of suicide, one of the sub-dimensions of the Suicide Behavior Scale (p<0.001). There is a statistically significant relationship between the economic status of women and the total mean scores of the Perceived Emotional Abuse Scale, the Eskin Attitudes to Suicide Scale and the Suicidal Behavior Scale (p<0.05).
Conclusion: It was found that women perceived moderate emotional abuse, and low levels of suicidal behavior and affirmative attitudes towards suicide. Low income status and lack of social security increase women's perceived emotional abuse level and suicidal behavior.

Anahtar Kelimeler

• Women
• Emotional abuse
• Suicide
• Nursing

Kadınlarda Algılanan Duygusal İstismar Düzeyi, İntihara Karşı Tutum ve İntihar Davranışlarının Değerlendirilmesi

Bu makale için 30 Eylül 2023 tarihinde bir düzeltme yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/amusbfd/article/1370054

Öz

Amaç: Araştırma kadınlarda algılanan duygusal istismar düzeyi, intihara karşı tutum ve intihar davranışlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.
Yöntem: Kesitsel tipte olarak yapılan araştırma, 01.10.2020-01.01.2021 tarihlerinde Osmaniye Devlet Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniğine başvuran 368 kadın ile gerçekleştirilmiştir. Veriler; Kişisel Bilgi Formu, Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği, Eskin İntihara Karşı Tutumlar Ölçeği ve İntihar Davranış Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizi SPSS 25 paket programı ile yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; Skewness ve Kurtosis değerleri, yüzde dağılımı, ortalama, standart sapma, min-max değerleri kullanılmıştır. Pearson korelasyon katsayısı ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık seviyesi p<0.05 olarak alınmıştır.
Bulgular: Kadınların Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği ve İntihar Davranış Ölçeği toplam puan ortalaması sırasıyla 128.14±48.44 ve 1.23±1.87’dir. Kadınlarda Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği toplam puan ortalamaları ile İntihar Davranış Ölçeği toplam puan ortalamaları, İntihar Davranış Ölçeği alt boyutlarından İntiharın kabul edilebilirliği arasında doğrusal ilişki vardır (p<0.001). Kadınların ekonomik durumu ile Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği, Eskin İntihara Karşı Tutumlar Ölçeği ve İntihar Davranış Ölçeği toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki vardır (p<0.05).
Sonuç: Kadınların orta düzeyde duygusal istismar algıladıkları, intihar davranışlarının ve intihara karşı onaylayıcı tutumları düşük düzeyde olduğu bulundu. Düşük gelir durumu, sosyal güvencenin olmaması kadınların algılanan duygusal istismar düzeyi ve intihar davranışını arttırmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kadın
• Duygusal istismar
• İntihar
• Hemşirelik
• Women
• Emotional abuse
• Suicide
• Nursing

Kaynakça

1. 1. Violence against women 2017. https://www.who.int/news-room/fact sheets/detail/violence-against-women (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
2. 2. Oram, S., Khalifeh, H. & Howard, L. M. (2017). Violence against women and mental health. The lancet Psychiatry, 4(2), 159-70.
3. 3. Iwaniec, D., Larkin, E. & Higgins, S. (2006). Research review: Risk and resilience in cases of emotional abuse. Child & Family Social Work, 11(1), 73-82.
4. 4. Aktaş, B., Pasinlioğlu, T. & Demirdüzen, N. (2017). Kadın doğum polikliniğine başvuran evli kadınların algıladıkları duygusal istismar ve etkileyen faktörlerin incelenmesi. Journal of Forensic Medicine, 31, 3.
5. 5. Violence Studies. https://apps.who.int/violence-info/studies?area=violence-against-women&aspect=prevalence&group-by=region (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
6. 6. Aktepe, E. & Atay, İ. M. (2017). Çocuk evlilikleri ve psikososyal sonuçları. Current Approaches in Psychiatry/Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 9(4).
7. 7. Kadına yönelik aile içi şiddet 2014. https://tuikweb.tuik.gov.tr/ MicroVeri/KYAS _ 2014 / index.html (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
8. 8. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü 2014. http://www.hips.hacettepe.edu. tr/ TKAA2014_Ozet_Rapor.pdf (Erişim Tarihi: 24.01.2020).

9. 9. Çam, O. & Engin, E. (2014). Ruh salığı ve hastalıkları hemşireliği bakım sanatı. 1. baskı. (801-24). İstanbul Tıp Kitapevi.
10. 10. Suicide prevention 2019. https://www.who.int/health-topics/suicide#tab=tab_1 (2019) (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
11. 11. Estefan, L. F., Coulter, M. L. & VandeWeerd, C. (2016). Depression in women who have left violent relationships: The unique impact of frequent emotional abuse. Violence against women, 22(11),1397-413.
12. 12. Rivas, C., Ramsay, J., Sadowski, L., Davidson, L. L., Dunnes, D., Eldridge, S., et al. (2016). Advocacy interventions to reduce or eliminate violence and promote the physical and psychosocial well‐being of women who experience ıntimate partner abuse: a systematic review. Campbell Systematic Reviews, 12(1), 1-202.
13. 13. Ansara, D. L. & Hindin, M. J. (2011). Psychosocial consequences of intimate partner violence for women and men in Canada. Journal of Interpersonal Violence, 26(8), 1628-45.
14. 14. Vijayakumar, L. (2015). Suicide in women. Indian Journal of Psychiatry, 57(2), 233.
15. 15. O’Connor, R. C. (2011). The integrated motivational-volitional model of suicidal behavior. Hogrefe Publishing.
16. 16. Ölüm İstatistikleri 2018. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Olum-Istatistikleri-2018-30701 (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
17. 17. Learn about depression (2013). https://www.heretohelp.bc.ca/sites/default/files/ depression.pdf. (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
18. 18. Devries, K., Watts, C., Yoshihama, M., Kiss, L., Schraiber, L. B., Deyessa, N., et al. (2011). Violence against women is strongly associated with suicide attempts: evidence from the WHO multi-country study on women’s health and domestic violence against women. Social science & medicine, 73(1), 79-86.
19. 19. Şengül, H. M. & Ergönen, A. T. (2017). İzmir’de yapılan adli otopsilerde kadın ölümlerinin özelliklerinin incelenmesi ve kadına yönelik şiddetin araştırılması. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 31(2), 87-96.
20. 20. Çalışkan, H. & Çevik, E. İ. (2018). Kadina yönelik şiddetin belirleyicileri: Türkiye örneği. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 218-33.
21. 21. Almış, B., Kütük, E. K., Gümüştaş, F., Çelik, M. (2018). Kadınlarda ev içi şiddet için risk faktörleri ve ev içi şiddete uğrayan kadınlarda ruhsal bozulmanın belirleyicileri. Arch Neuropsychiatry, 67-72.
22. 22. Mental Health Newsletter (2020). https://mailchi.mp/who/who-mental-health-newsletter-july-2020?e=1617b83f58 (2020) (Erişim Tarihi: 24.01.2020).
23. 23. Ersanlı, K., Yılmaz, M. & Özcan, K. (2013). Algılanan Duygusal İstismar Ölçeği (adiö): geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1).
24. 24. Eskin, M. (1999). Gender and cultural differences in the 12 month prevalence of suicidal thoughts and attempts in swedish and turkish adolescent. Journal of Gender, Culture and Health, 4(3), 187-200.
25. 25. Eskin, M. (2003). A cross-cultural investigation of the communication of the suicidal intent in Swedish and Turkish adolescents. Scandinavian Journal of Psychology, 44, 1-6.
26. 26. Bayam, G., Dilbaz, N., Bitlis, V., Holat, H. & Tüzer, T. (1995). İntihar davranışı ile depresyon, ümitsizlik, intihar düşüncesi ilişkisi: intihar davranış ölçeği geçerlilik, güvenirlik çalışması. Kriz Dergisi, 3(1), 223-225.
27. 27. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. & Tatham, R. L. (2013). Multivariate data analysis. Pearson Education Limited.
28. 28. Jina, R., Jewkes, R., Hoffman, S., Dunkle, K. L., Nduna, M. & Shai, N. J. (2012). Adverse mental health outcomes associated with emotional abuse in young rural South African women: a cross-sectional study. Journal of interpersonal violence, 27(5), 862-80.
29. 29. Karakurt, G. & Silver, K. E. (2013). Emotional abuse in intimate relationships: The role of gender and age. Violence and victims, 28(5), 804-21.
30. 30. Gibbs, A., Dunkle, K. & Jewkes, R. (2018). Emotional and economic intimate partner violence as key drivers of depression and suicidal ideation: A cross-sectional study among young women in informal settlements in South Africa. PloS one, 13(4), e0194885.
31. 31. Meinck, F., Fry, D., Ginindza, C., Wazny, K., Elizalde, A., Spreckelsen, T. F., et al. (2017). Emotional abuse of girls in Swaziland: prevalence, perpetrators, risk and protective factors and health outcomes. Journal of global health, 7(1).
32. 32. Jewkes, R. (2010). Emotional abuse: a neglected dimension of partner violence. Lancet (London, England), 376(9744), 851–852.
33. 33. Eskin, M. (2017). Gençler arasında intihar düşüncesi, girişimi ve tutumları. Türk Psikoloji Dergisi, 32(80, 93-115.
34. 34. Eskin, M., Kujan, O., Voracek, M., Shaheen, A., Carta, M. G., Sun, J. M., et al. (2016). Cross‐national comparisons of attitudes towards suicide and suicidal persons in university students from 12 countries. Scandinavian journal of psychology, 57(6), 554-563.
35. 35. Gearing, R. E. & Alonzo, D. (2018). Religion and suicide: New findings. Journal of religion and health, 57(6), 2478-99.
36. 36. World Health Organization. (2014). Preventing suicide: A global imperative. World Health Organization.
37. 37. Polatöz, Ö., Kuğu, N., Doğan, O. & Akyüz, G. (2011). Sivas il merkezinde intihar davranışının yaygınlığı ve bazı sosyodemografik faktôrlerle ilişkisi. Dusunen Adam: Journal of Psychiatry & Neurological Sciences, 24(1).
38. 38. Eskin, M. (2020). Suicidal behavior in the mediterranean countries. Clinical Practice and Epidemiology in Mental Health: CP & EMH, 16(Suppl-1), 93.
39. 39. McKinnon, B., Gariépy, G., Sentenac, M. & Elgar, F. J. (2019). Adolescent suicidal behaviours in 32 low and middle-income countries. Bulletin of the World Health Organization, 94(5), 340.
40. 40. Arslan, G. & Balkis, M. (2016). Ergenlerde duygusal istismar, problem davranışlar, öz-yeterlik ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 8-22.
41. 41. Orak, O. S., Kırbaş, Z. Ö. Ö., Şahin, E. & Gülırmak, K. (2020). Ergenlerin anne babalarindan algıladıkları duygusal istismar durumu ile riskli davranışları arasındaki ilişki. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(2),113-9.
42. 42. Allbaugh, L. J., Florez, I. A., Render Turmaud, D., Quyyum, N., Dunn, S. E., Kim, J., et al. (2017). Child abuse—Suicide resilience link in African American women: Interpersonal psychological mediators. Journal of aggression, maltreatment & trauma, 26(10), 1055-1071.
43. 43. Yoshihama, M., Horrocks, J. & Kamano, S. (2009). The role of emotional abuse in intimate partner violence and health among women in Yokohama, Japan. American Journal of Public Health, 99(4), 647-53.
44. 44. Harford, T. C., Yi, H. Y. & Grant, B. F. (2014). Associations between childhood abuse and interpersonal aggression and suicide attempt among US adults in a national study. Child Abuse & Neglect, 8(8), 1389-98.
45. 45. Gashi, F. (2018). İntihara bakış ve bireysel dindarlık üzerine karşılaştırılmalı bir araştırma (Kırklareli Üniversitesi İlahiyat Fakültesi ve İlahiyat dışındaki bölümlerde okuyan öğrenci örneği). Review of the Faculty of Theology of Uludag University, 27(2).
46. 46. Ocakoğlu, B. K., Zehra, İ. & Meltem, O. (2020). Batman ilinde 2013-2018 yılları arasında gerçekleşen intihar ve intihar girişimlerinin sosyodemografik ve intihar davranışı özelliklerinin geriye dönük olarak değerlendirilmesi. Kriz Dergisi, 28(2), 57-70.
47. 47. Iemmi, V., Bantjes, J., Coast, E., Channer, K., Leone, T., McDaid, D., et al. (2016). Suicide and poverty in low-income and middle-income countries: a systematic review. The Lancet Psychiatry, 3(8), 774-783.
48. 48. Lövestad, S., Löve, J., Vaez, M., Waern, M., Hensing, G. & Krantz, G. (2019). Suicidal ideation and attempts in population-based samples of women: temporal changes between 1989 and 2015. BMC Public Health, 19(1), 351.
49. 49. Stack, S. (2021). Contributing factors to suicide: Political, social, cultural and economic. Preventive medicine, 152, 106498.
50. 50. Dehara, M., Wells, M. B., Sjöqvist, H., Kosidou, K., Dalman, C., & Sörberg Wallin, A. (2021). Parenthood is associated with lower suicide risk: a register‐based cohort study of 1.5 million Swedes. Acta Psychiatrica Scandinavica, 143(3), 206-215.