Bakır Alaşımlı Buluntuların Sağlamlaştırma Yöntemleri

Bakır alaşımı buluntular kazılarda demir eserlerden sonra en çok ele geçen metal buluntu grubudur. Kazı ya da müze depolarında korunması gereken birincil buluntu gurubunu oluşturmaktadır. Bakır alaşımını oluşturan mineraller toprak altında uzun süre kaldıktan sonra mineral haline dönme eğilimi göstermektedir ve bu duruma bozulma adı verilmektedir. Bakır alaşımı eserlerin toprak altında maruz kaldığı bozulmalar toprak üstüne çıkarıldığı andan itibaren artış göstermektedir. Bozulmaların kontrol altına alınması sağlamlaştırılma ile mümkündür. Sağlamlaştırma sonrasında buluntunun saklandığı ortamın koşullarının da gerektiği şekilde sağlanması gerekmektedir. Bu derleme çalışmada sağlamlaştırma üzerine yapılmış bazı çalışmalar ve karşılaştırmaları yer almaktadır. Bu çalışmalar benzotriazol (BTA), balmumu kaplamalar, AMT (2-amino-5-merkapto-1,3,4-tiadiazol), aminotriazol (ATA), bi triazol (Bita) ve akrilik reçineleri kapsamaktadır.

Copper alloy finds are the most common group of metal finds after iron artifacts in archaeological excavations. It constitutes the primary group of finds that should be preserved in excavation or museum storage. The minerals that make up the copper alloy tend to turn into minerals after remaining underground for a long time, and this situation is called deterioration. The deterioration that copper alloy artifacts are exposed to underground environment increases from the moment they are brought to the atmosphere. It is possible to control deteriorations by consolidation. After consolidation, the conditions of the preservative environmental conditions where the find is stored must be provided. In this review, some studies on consolidation and their comparisons are included. These studies covered benzotriazole (BTA), wax coatings, AMT (2-amino-5-mercapto-1,3,4-thiadiazole), aminotriazole (ATA), bi triazole (Bita) and acrylic resins.