Yield Potential of some Candidate Confectionary Sunflower Cultivars in Menemen, Izmir Ecological Conditions
Öz
ABSTRACT: The main
objective of the study was to determine suitable confectionary sunflower
cultivars. The experiments were conducted in 2015 and 2016 growing seasons, in Randomized Complete Block Design with four
replications, on the experiment
field of Aegean Agricultural Research Institute (AARI) in Menemen conditions. Research materials were the candidate oilseed hybrid
sunflower varieties which were developed by sunflower breeding program of AARI
and oilseed hybrid sunflower varieties. Observations were
made on seed yield (kg/da),
1000 seed weight, hectoliter weight (g/l), seed oil
content, plant height (cm), head diameter (cm),
husk percentage (%), days to flowering date (days) and days to physiological
maturity (days), seed width (mm) and seed length (mm). According to two year results of this study
statistically significant differences were found in all traits among the
varieties in Menemen - Izmir (Turkey)
conditions. The
highest yield obtained from Cigdem, ETAE-NGL, Ege Günesi as 637, 629 ve 620 kg/da respectively in 2015. Whereas, the highest yield obtained from Cigdem and Ege
Günesi with 592 kg/da and 586 kg/da respectively in 2016. According to the
results of combined mean yield for two years (2015 and 2016) the highest yield
obtained from Cigdem and Ege Günesi as 614 and 603 kg/da respectively. Increase in sunflower production
could be possible by the expansion of acreage, giving importance to the second
crop agriculture, and beside those the high-yielding varieties need to be
planted. Research results indicated
that in terms of the yield and some quality characteristics of Ege Günesi is a
promising candidate variety for confectionary sunflower production in Turkey.
Anahtar Kelimeler
Sunflower,Helianthus annuus L.,confectionary variety,yield,yield components,breeding
Bazı Çerezlik Ayçiçeği Çeşit Adaylarının Menemen, İzmir Ekolojik Koşullarında Verim Potansiyelleri
Öz
ÖZ: Bu araştırmanın amacını istenilen
özelliklere uygun çerezlik ayçiçeği çeşit adaylarını saptamak oluşturmuştur. Denemeler, 2015 ve 2016
yetiştirme sezonunda, Tesadüf Blokları Deneme Deseninde ve 4 tekerrürlü olarak Ege Tarımsal
Araştırma Enstitüsü (ETAE) deneme tarlalarında yürütülmüştür. Çalışma
materyalini ETAE ayçiçeği ıslah programında geliştirilen çerezlik çeşit
adayları ve tescilli çeşitler oluşturmuştur. Yapılan değerlendirmeler,
denemelerde yer alan çeşitlerin tane verimi (kg/da) yanında bin tane ağırlığı
(g), hektolitre ağırlığı (g/l), yağ oranı (%), yağ verimi (kg/da), kabuk oranı
(%) ile bitki boyu (cm), tabla çapı (cm), çiçeklenme gün sayısı, fizyolojik
olum gün sayısı, tane eni (mm) ve tane boyu (mm) açısından istatistik olarak
farklı olduklarını ortaya koymuştur. Araştırmada, 2015 yılında en yüksek tane
verimi Çiğdem, ETAE-NGL ve Ege Güneşi çeşitlerinden sırasıyla 637, 629 ve 620
kg/da olarak elde
edilmiştir. 2016 yılında ise en yüksek verimi Çiğdem, ve Ege
Güneşi’nden
sırasıyla 592 kg/da ve 586 kg/da olarak elde edilmiştir. Her iki yıl ortalaması
dikkate alındığında; Çiğdem, ve Ege Güneşi sırasıyla 614 kg/da ve 603 kg/da tane
verimleri ile en yüksek değere ulaşan çeşitler olmuştur. Ayçiçeği üretim
artışı, ekim alanlarının genişletilmesi ve ikinci ürün tarımına önem verilmesinin
yanı sıra birim alandaki verimin artırılması, yüksek verim potansiyeline sahip
çeşitlerin üretilmesi ile mümkün olacaktır. Araştırma sonuçları verim
performansı ve agronomik karakterler bakımından yapılan değerlendirmede çeşit
adaylarından özellikle Ege Güneşi’nin verim ve kalite bakımından umut verici
olarak çerezlik ayçiçeği tarımında yer alabileceğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Ayçiçeği,Helianthus annuus L,çerezlik çeşit,verim,verim komponetleri,ıslah,agronomi