Sağlık profesyonellerinin fiziksel aktivite seviyesi, depresyon durumu ve yaşam kalitesinin araştırılması

Aim: To examine the physical activity and depression level, and quality of life (QoL) of healthcare professionals. Methods: In this cross-sectional study, 128 healthcare professionals (78F/50M, 34.35±8.37 years) working at Çankırı State Hospital were included. Physical activity level was assessed using the International Physical Activity Questionnaire Short Form, depression level using the Beck Depression Inventory, and QoL using the World Health Organisation Quality of Life Scale. Results: Among the healthcare professionals who participated in the study, 36.7% were inactive, 43% were minimally active, 20.3% were very active, and 55.5% had mild depression. There was no significant relationship between the participant’s physical activity level, depression level, and QoL. There was a moderate negative correlation between depression level and physical domain (r=-0.335), mental domain (r=-0.578), social domain (r=-0.436), and environmental domain (r=-0.418) of QoL (p<0.05). Depression levels of participants above normal weight were higher than those with normal weight (p<0.05). The environmental domain score of QoL of those with postgraduate education was significantly higher than those with high school graduates (mean difference=1.54) and university graduates (mean difference=1.32, p<0.05). The physical activity level of those who preferred to walk to work was higher than those who travelled by car (p<0.05). The physical domain score of the QoL of those who completed their shift only by keeping watch was better than the others (p<0.05). Conclusion: Only 20.3% of healthcare professionals in our study perform adequate physical activity, and their QoL and depression levels are negatively related. The BMI of healthcare professionals affects the level of depression, transport preference affects the level of physical activity, and the level of education and type of working hours affect the QoL. Since our study was conducted during the COVID-19 pandemic, it is thought that physical activity level and depression status of healthcare professionals may have been negatively affected.

Amaç: Sağlık profesyonellerinin fiziksel aktivite seviyesi, depresyon düzeyi ve yaşam kalitesini incelemektir. Yöntemler: Kesitsel olarak planlanan bu çalışmaya Çankırı Devlet Hastanesi’nde çalışan 128 (78 Kadın/50 Erkek, 34,35±8,37 yıl) sağlık profesyoneli dahil edildi. Fiziksel aktivite seviyesi Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Form, depresyon düzeyi Beck Depresyon Envanteri ve yaşam kalitesi Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya katılan sağlık profesyonellerinin %36,7’si inaktif, %43’ü minimal aktif ve %20,3’ü çok aktifti ve %55,5’i hafif düzeyde depresyona sahipti. Katılımcıların fiziksel aktivite seviyesi ile depresyon düzeyi ve yaşam kalitesi arasında anlamlı bir ilişki yoktu. Depresyon düzeyi ile yaşam kalitesinin bedensel alanı (r= -0,335), ruhsal alanı (r=-0,578), sosyal alanı (r=-0,436) ve çevresel alanı (r=-0,418) arasında negatif orta düzeyde bir ilişki vardı (p<0,05). Normalin üstünde kiloya sahip katılımcıların depresyon düzeyleri normal kilolu olanlara göre daha yüksekti (p<0,05). Lisansüstü eğitimi olanların yaşam kalitesinin çevresel alan puanı lise mezunu (ortalama farkı=1,54) ve üniversite mezunu olanlara (ortalama farkı=1,32,) göre anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). Mesaiye gelirken yürümeyi tercih edenlerin fiziksel aktivite düzeyi araçla gelenlere göre daha yüksekti (p<0,05). Mesaisini sadece nöbet tutarak tamamlayanların yaşam kalitesinin bedensel alan puanı diğerlerine göre daha iyiydi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamıza katılan sağlık profesyonellerinin sadece %20,3’ü yeterli düzeyde fiziksel aktivite yapmaktadır ve yaşam kaliteleri ile depresyon düzeyleri negatif ilişkilidir. Sağlık profesyonellerinin vücut kitle indeksi, depresyon düzeyini, ulaşım tercihi fiziksel aktivite seviyesini ve eğitim düzeyi ve mesai türü yaşam kalitesini etkilemektedir. Çalışmamız Koronavirüs Hastalığı 2019 pandemisi sırasında gerçekleştirildiğinden sağlık profesyonellerinin fiziksel aktivite seviyesinin ve depresyon durumlarının olumsuz etkilenmiş olabileceği de düşünülmektedir.