Çevresel Güvenlik, Uluslararası Tehditler ve Deniz Kazaları

Öz

Çevresel güvenlik, çevreye yönelik tehditlerin güvenlik boyutunda ele alınmasını ifade eden bir kavramdır. Bu bağlamda, çevresel bozulmaların yarattığı riskler, yalnızca ekolojik zararlarla sınırlı kalmayıp, toplumsal, ekonomik ve siyasi istikrarsızlıklara da yol açabilmektedir. Çevresel güvenliğin kapsamı, yerelden küresele uzanan çok katmanlı bir güvenlik anlayışını içermekte olup, çevreye yönelik her türlü tehdit bu güvenlik paradigması içerisinde değerlendirilmektedir. Bu makale uluslararası tehditler ve deniz kazaları bağlamında çevresel güvenlik paradigmasını kavramsal, kuramsal boyutlarıyla ele almakla kalmayıp örnek olaylar üzerin den deniz bir analiz ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çevresel güvenlik
• uluslararası tehdit
• uluslararası güvenlik

Environmental Security, International Threats and Maritime Accidents

Öz

Environmental security is a concept that refers to addressing threats to the environment from a security perspective. In this context, the risks created by environmental degradation are not limited to ecological damage alone, but can also lead to social, economic, and political instability. The scope of environmental security encompasses a multi-layered understanding of security extending from the local to the global, and all kinds of threats to the environment are evaluated within this security paradigm. This article not only addresses the environmental security paradigm in its conceptual and theoretical dimensions within the context of international threats and maritime accidents, but also presents a maritime analysis through case studies.

Anahtar Kelimeler

• Environmental security
• international threat
• international security

Kaynakça

1. Akkartal, G. R. (2021). Uluslararası denizyolu taşımacılığında yaşanan tehditler ve çözüm önerileri. Beykoz Akademi Dergisi, 9(2), 210-222.
2. Algan, N. (2005). Kirlilikten Ulusal Güvenliğe. Erişim adresi: http://www.yesilufuklar.info/rec-bulten/rec-turkiye/640.
3. Bakan, S. ve Şahin, S. (2018). Uluslararası güvenlik yaklaşımlarının tarihsel dönüşümü ve yeni tehditler, The Journal of International Lingual, Social and Educational Sciences 4(2), 21-32.
4. Barnett, J. ve Dovers, S. (2001). Environmental Security, Sustainability and Policy, Pacifica Review: Peace, Security and Global Change, 1(2), 15-25.
5. Cali, H. (2010). Çevresel güvenliğin sınıraşan boyutları. (1. Basım). Ankara: Polis Akademisi Yayınları.
6. Dalby, S. (2008). Güvenlik ve çevre bağlantılarına yeniden bakmak. Uluslararası İlişkiler, 5(18) s.179-195. Gemiz kazaları. (2025 Mart 22). Uluslararsı Deniz Ulaşımı. Erişim adresi: https://www.denizhaber.com/tarihe-gecen-deniz-kazalari/24811.
7. Kişman, Z. A., & Güleç, Ö. (2021). Uluslararası ilişkiler açısından siber güvenlik ve NATO’nun siber güvenlik stratejileri. Akademik Açı, 1(1), 127-154.
8. Sarıtunalı, H. N. (2021). Çevresel güvenlik ve enerji arz güvenliği bağlamında Türkiye’nin enerji politikası. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 4(2), 409-421.

9. Şahin, K. (2021). Küresel deniz güvenliğine yönelik hukuki tedbirler: Uluslararası Denizcilik Örgütü sözleşme, karar, protokol, kod ve uygulamaları. Elektronik Siyaset Bilimi Araştırmaları Dergisi, 12(23), 31-45.
10. Uğurlu, Ö. (2006). Türkiye’de Çevresel Güvenlik Bağlamında Sürdürülebilir Enerji Politikaları. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). AÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. World Wildlife Fund (WWF) Living Planet Report. (2004). Erişim adresi: http://www.panda.org/downloads/ general/lpr2004.
12. Yavuz, C. (2010). Güvenlik’ Kavramının Çok Boyutlu Yeni Anlamları. Güvenlik Stratejileri. Erişim adresi: http://www.turksam.org/tr/a1997.
13. Yıkılmaz, N. (2003) Yeni dünya düzeni ve çevre (1. Basım). İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları, İstanbul.