Ceza Muhakemesi Hukukunda Tevil Yoluyla İkrar

In Turkish criminal procedure law practice, it is possible to coincide with the concept of indirect confession, which is a type of oral evidence, as a ground of conviction. But every time, this type of confession should be approached meticulously. Because indirect confession is different from confession in the usual meaning, especially due to its connection with defense. This difference is related to the way confession is explained. Moreover, indirect confession which is at center of criticism in doctrine constitutes problem in terms of both its meaning and interpretation in practice. In this article, meaning of this type of confession will be researched and relationship between research topic and rights of defendant will be detected. Additionally, some determinations and criticisms will be given in the light of findings obtained, mentioning situation in practice.

Türk ceza muhakemesi hukuku uygulamasında, ikrar delilinin bir türü olan tevil yoluyla ikrar kavramına mahkûmiyet hükmünün bir dayanağı olarak rastlamak mümkündür. Ancak bu ikrar türüne her zaman titizlikle yaklaşmak gerekir. Zira tevil yoluyla ikrar, özellikle savunmayla olan bağlantısı sebebiyle, alışılmış anlamıyla ikrardan bir hayli farklıdır. Bu farklılık, ikrarın açıklanma biçimiyle ilgilidir. Buna ek olarak öğretide eleştirilerin odağına oturan tevil yoluyla ikrar, gerek anlamı gerekse de uygulamadaki yorumlanış şekli açısından sorun teşkil edebilmektedir. Çalışmamızda bu ikrar çeşidinin anlamı araştırılacak ve bu anlam doğrultusunda sanık haklarının araştırma konusuyla ilişkisi saptanacaktır. Ayrıca uygulamadaki durumdan bahsedilip erişilen bulgular ışığında bazı tespit ve eleştirilere yer verilecektir.