Historical Perception In The Medieval Indian Film Samrat Prithviraj

Öz

Cinema has been in a common unity with the science of history since the time it began to be used as a means of mass communication. In fact, popular culture is extremely pleased with such integrity and is open to benefiting from it, and history has become an inseparable part of cinema. Recently, as is frequently the case in our country, historical events, people and states have begun to be frequently covered in the TV series industry. It is of critical importance that this mass media tool, which appeals to visual memory, be objective when conveying a historical event. Because it should not be forgotten that in the 21st century, technological devices have greatly reduced the habit of reading books and that people make judgments based on what they see and watch when evaluating historical information. This being the case, it has become necessary for the cinema/TV series world not to compromise on objectivity while narrating history and to fictionalize events in the light of sources. Despite this, it is understood that some movies and TV series, whether domestic or foreign productions, are far from historical truths and they have made this a conscious policy. Of course, it is not possible to examine all of these series or films in one study, and it is thought that each of them should be an independent subject of research. The movie discussed in this study is Samrat Prithviraj, a 2022 Indian production. Samrat Prithviraj is the 32th Raja of the Chavhan Dynasty, one of the indigenous dynasties that ruled for a long time in medieval North India, and is known to have led the state to its brightest period. However, towards the end of his life, he was defeated and killed in the Battle of Tarain (1192), which he fought with the Ghurid Sultan Muizzeddin Muhammed b. Bahaeddin Sam. In this study, the Samrat Prithviraj film, which has been subject to extensive distortion, has been examined.

Anahtar Kelimeler

• Samrat Prithviraj
• Muizzeddin Muhammed
• Cinema.
• Chahamanas
• Ghurids

Bir Ortaçağ Hint Filmi Samrat Prithviraj’da Tarihsel Algı

Öz

Sinema, bir kitle iletişim aracı olarak kullanılmaya başladığı zamanlardan itibaren tarih bilimi ile müşterek bir bütünlük içerisinde olmuştur. Esasen popüler kültürün de böylesine bir bütünlükten son derece hoşnut olup istifadeye açık olması, tarihi adeta sinemanın ayrılmaz bir parçası haline getirmiştir. Son zamanlarda ülkemizde de örneklerine sıkça tesadüf edildiği üzere dizi sektöründe de tarihi hadiseler, kişiler ve devletler işlenmeye başlamıştır. Görsel hafızaya hitap eden bu kitle iletişim aracının tarihi bir olayı aktarırken objektif olması son derece kritik bir öneme sahiptir. Zira 21. yüzyıl dünyasında teknolojik cihazların kitap okuma alışkanlığını büyük oranda düşürdüğü ve insanların tarihi bir bilgiyi değerlendirirken gördüklerinden, izlediklerinden hareketle bir yargıya vardıkları gerçeği unutulmamalıdır. Hal böyleyken sinema/dizi dünyasının bir tarih anlatımı gerçekleştirirken objektiflikten taviz vermemesi ve olayları kaynaklar ışığında kurgulaması zarureti hâsıl olmuştur. Buna rağmen ister yerli ister yabancı yapım olsun bazı sinema ya da dizilerin tarihi hakikatlerden uzak olduğu ve bunu bilinçli bir politika haline getirdikleri anlaşılmaktadır. Elbette bu dizi ya da filmlerin tamamının bir çalışmada irdelenmesi söz konusu değildir ve bunların her birinin bir araştırmanın müstakil konusu olması gerektiği düşünülmektedir. Bu çalışmada ele alınan sinema filmi 2022 Hint yapımı olan Samrat Prithviraj’dır. Samrat Prithviraj Ortaçağ Kuzey Hindistan’ında uzun bir süre hüküm süren yerli hanedanlardan Çavhanların 32. Raca’sıdır ve devlete en parlak dönemini yaşattığı bilinmektedir. Ancak ömrünün sonuna doğru Gurlu Sultanı Muizzüddîn Muhammed b. Bahâeddin Sâm ile girişmiş olduğu Tarain Savaşı’nda (1192) yenilgiye uğratılarak öldürülmüştür. Bu çalışmada büyük oranda tahrifatın yer aldığı Samrat Prithviraj filmi tarihi açıdan incelemeye tâbi tutulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Samrat Prithviraj
• Muizzüddîn Muhammed
• Sinema.
• Çavhanlar
• Gurlular

Etik Beyan

ETİK BEYAN İZNİNE GEREK YOKTUR.

Kaynakça

1. Bayur, Y.H. (1987). History of India. 1. Türk Tarih Kurumu Yayınları (Publications of the Turkish Historical Society).
2. Bhandari, S. (t.y.). History of Malva. 1. History Publishing House.
3. Sarda, B.-D. B. H. (1941). Ajmer: historical and descriptive. Fine Art Printing Press.
4. Chandra, S. (2014). History of medieval India (800-1700). Orient Blackswan.
5. Cüzcânî, Ebû Amr Minhâcüddîn Osmân b. Sirâciddîn Muhammed. (1342). Tabakât-ı Nâsırî. 1. A. Habibî. (Tash.), Encümen-i Târîh-i Afganistan.
6. Dhondiyal, B. N. (1966). Rajastan district gazeetteers –Ajmer-. Jaipur.
7. Durak, N. (2000). Expeditions to India from the north. Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi Yayınları (Publications of the Eurasian Center for Strategic Studies).
8. Badâunî, Abdu’l-Kadir İbn Mülûk Şah. (1986). Müntehâbü’t-tevârih. George S.- A. Ranking. (Terc.), Renaissance Publishing House.

9. Esterabâdî, Muhammed Kasım Hinduşah. (1387). Târîh-i Firişte, Muhammed Rıza Nasırî. (Musahhih), Merkez Tahkikat Râyâne-i Kâime.
10. Fasih Hâfî, Ahmed b. Muhammed. (1384). Mücmel-i Fasihî. 2. M. N. Nasrabâdî. (Tash.), Esâtir.
11. Haig, W. (1958). Mu’izz’ud’din Muhammed Bin Sam of Ghur and the earlier slave kings of Delhi., The Cambridge History of India. III. Delhi, 38-73.
12. Hândmîr, Gıyâsüddîn Hândmîr b. Hâce Hümâmüddin Muhammed b. Hâce Celâlüddin Muhammed. (1333). Târîhu habibü’s-siyer fî ahbâr-ı efrâd-ı beşer. 2. Kitabhâne-i Hayyâm.
13. Hoca Nizâmüddin Ahmed. (1913). Tabakât-ı ekberî. B. De (Trans.), Kalkütta.
14. Prasad, I. (1931). A short History of Muslim Rule in India From the Conqouest of Islam To the Death of Aurangzeb. Indian Press.
15. İbnü’l-Esîr, Ebû’l-Hasan İzzüddîn Alî b. Muhammed b. Muhammed eş-Şeybânî el-Cezerî. (2019). el-Kâmil fi’t-Târih. 9. A. Özaydın. (Trans.), Ravza Yayınları (Ravza Publications).
16. İbnü’l-Esîr, Ebû’l-Hasan İzzüddîn Alî b. Muhammed b. Muhammed eş-Şeybânî el-Cezerî. (1987). el-Kâmil fi’t-Târih. 11. A. Özaydın. (Trans.), Bahar Yayınları (Bahar Publications).
17. Kulkarni, C. (1966). Ancient Indian history & culture. Karnatak Publishing House.
18. Kulke, H. & Dietmar, R. (2003). A history of India. Taylor & Francis Group.
19. Mîrhând, Seyyid Hamîdüddin Muhammed b. Burhânüddin Hâvendşâh b. Kemâlüddin. (1338). Ravzatü’s-safâ fî sîreti’l-enbiyâ ve’l-mülûk ve’l-hulefâ. 4. A. Zeryab (Neşr.), İntişârât-ı İlmî.
20. Nateson, M. S. (2000). Pre-Mussalman India, Madras.
21. Öntürk, V. (2020). The Indian campaigns of the Ghurid Sultan Muizzeddin Muhammed b. Bâhâeddin Sâm. Apjir, 4/2. 119-144.
22. Öntürk, V. (2020). The political history of the Ghurid Dynasty. Unpublished Doctoral Thesis. Van Yüzüncü Yıl University Social Sciences Institute.
23. Öntürk, V. (2023). Prithviraj Chavhan, an epic hero in medieval India. AÜSBD. 23/2. 423-436. Prasad, I. (1927). History of medieval India. Indian Press.
24. Sharma, D. (1959). Early Chauhan dynasties. S. Chan & Co.
25. Shukla, D. C. (1978). Early history of Rajasthan. Bharatiya Vidya Prakashan.
26. Singh, M. (2019). Historical coin of Prithviraj Chauhan. Indian Numizmatic Research Group, n. Page. Erişim Adresi: https://www.academia.edu/43122371/Historical_Coin_of_Prithviraj_Chauhan
27. Smith, V. A. (1908). History of India from 600 B.C. to the Mohammadan conquest. Clarendon Press.
28. Smith, V. A. (1920). Ancient and Hindu India being part I of the Oxford history of India. Clarendon Press.
29. Somani, R. V. (1981). Prithviraj Chauhan and his times. Gangapur.
30. Şencan, H. (2022). De'bakam Adam's words. Fesleğenin Ömrü Yayınları (Basil’s Life Publications).
31. Tod, J. (1920). Annals and antiquities of Rajasthan or the central and western Rajput states of India. 1. Oxford University Press.
32. Tripathi, R. (1942). History of Ancient India. Motilal Banarsidas.