BİLGİ YÖNETİMİ VE EĞİTİM YÖNETİMİNE UYGULAMASI

Öz

Yönetim bilimi alanında yüzyılın en önemli iki kavramı bilgi ve teknolojidir. Bilgi, örgütlerin yeni üretim etkeni, teknoloji ise onun vazgeçilmez unsurudur. Bilgi yönetimi, zihinsel sermayeyi yönetilebilir bir değer olarak ele alan en önemli örgütsel yönetim alanıdır. Örgütsel etkinlikler, yönetim modelleri ve teknoloji bilgi yönetiminde kullanılan araçlardır. Bilgi toplumuna geçişte eğitim büyük önem taşımaktadır. Eğitimin etkililiği büyük oranda etkili okullara, etkili okul geliştirmek de bilgi yönetimi alanında yetkin, etkili okul yöneticilerine bağlıdır. Bu araştırmanın amacı, bilgi, bilgi yönetimi ve eğitim örgütlerinde bilgi yönetimi kavramlarını ve uygulamalarını incelemektir.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi, bilgi yönetimi, teknoloji, eğitim yönetimi

Kaynakça

1. Açıkgenç, A.(1992). Bilgi Felsefesi. İstanbul: İnsan Yayınları.
2. Akarsu, B. (1975). Felsefe Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
3. Aktan, C. C. ve Tunç, M. (1998). Bilgi Toplumu ve Türkiye. Yeni Türkiye Dergisi, Mart-Nisan: 118-134.
4. Aktan, C. C. ve Vural, İ. Y. (2005). Bilgi Çağı Bilgi Yönetimi ve Bilgi Sistemleri. Konya: Çizgi Kitabevi.
5. Allee, V. (1997). Expanding Organizational Intelligence. The Knowledge Evolution, But- terworth-Heinemman, 44-50
6. Barutçugil, İ. (2002). Bilgi Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık,
7. Beijerse, R. P. U. (1999). Questions in Knowledge Management: Defining And Concep- tualizing A Phenomenon. Journal of Knowledge Management, Volume 3, Num- ber 2.
8. Bhatt, G. D. (2000). Organizing Knowledge in The Knowledge Development Cycle. Journal of Knowledge Management, Vol. 4, Number 1, 15-26.

9. Bilişim Teknolojileri ve Politikaları Özel İhtisas Komisyonu Raporu. (2001). DPT: 2560, ÖİK: 576.
10. Bollenger, A. S. ve Smith, R. D. (2001). Managing Organizational Knowledge As A Stra- tegic Asset. Journal of Knowledge Management, Vol.5, No 1.
11. Campos, E. B. ve Sanchez, P.S. (2003). Knowledge Management in The Emerging Stra- tegic Business Process: Information, Complexity and Imagination. Journal of Knowledge Management, Volume 7, Number 2.
12. Can, N. (2002). Eğitim Örgütlerinde İnsan Kaynakları Yönetiminin Bütünleştirme İşlevi İle İlgili Görevleri. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 12-28.
13. Catherine, B. ve Clarke, M. (2000). How Do Managers Use Knowledge About Knowled- ge Management? Journal of Knowledge Management, Volume 4, Number 3, 237
14. Celep, C. (2004). Örgütsel Öğrenme Açısından İlköğretim Okulları. XII. Eğitim Bilimleri Kongresi, Eğitim Bil. Enst. Gel. Derneği, Ankara.
15. Celep, C. ve Çetin, B. (2003). Bilgi Yönetimi. Ankara : Anı Yayıncılık.
16. Choi, B. ve Lee, H. (2003). Knowledge Management Strategy and Its Link to Knowledge Creation Process. Expert Systems with Applications. 23, 173-187.
17. Choo, C. W. (1998). The Knowing Organization: A Process Model of Knowledge Ma- nagement. http://choo.fis.utoronto.ca/Workshops/ Wittenburg.ppt.html/sld007. htm.
18. Choo, C. W. (2000). Working with Knowledge: How Information Professionals Help Or- ganizations Manage What They Know. Library Management, 21(8), 395-403.
19. Courtney, J. F. (2002). Decision Making and Knowledge Management in Inquiring Orga- nizations: Toward a New Decision-Making Paradigm for DSS. Decision Sup- port Systems, http://www.elsevier.com.
20. Çelik, V. (1999). Eğitimsel Liderlik. Ankara: Pegem Yayınları.
21. Çetin, Ş. (2004). Değişen Değerler ve Eğitim. Milli Eğitim Dergisi, No:161
22. Çınar, İ. (2002). Eğitim Yöneticilerinin Bilgi Yönetimindeki Yeterlikleri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
23. Çiğdem, A. (1997). Akıl ve Toplumun Özgürleşimi: Jürgen Habermas ve Eleştirel Episte- moloji Üzerine Bir Çalışma, İkinci baskı, Vadi Yayınları 69 (10), Toplum dizisi, 30(4), Konya
24. Davenport, T. H. ve Prusak. L (1998). Working Knowledge: How Organizations Manage, What They Know. Boston: Harvard Business School Press.
25. Erdoğan, İ. (2003). Karşılaştırmalı Eğitim: Çağdaş Eğitim Sistemleri. İstanbul: Sistem Yayıncılık,
26. Friesh, B. (2004). Knowledge Management in Educational Settings. http://www.see-edu- coop.net/education_in/pdf/erasmus2009-oth-enl-t03.pdf
27. Hançerlioğlu, O. (1976-80). Felsefe Ansiklopedisi: Kavramlar ve Akımlar, (7 Cilt). An- kara: Remzi Kitabevi,
28. Hançerlioğlu, O. (1977a). Düşünce Tarihi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
29. Hançerlioğlu, O. (1979b). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Remzi Kitabevi.
30. İnam, A. (2006). Bilgi Toplumu ve Türkiye. http://www.metu.edu.tr/~www41/ahmet-i- nam/bilgi-toplumu-2.htm
31. Jarrar, Y. F. (2002). Knowledge Management: Learning for Organizational Experience. Managerial Auditing Journal, 17 (6), 322–328
32. Karadal, H. ve Özçınar F. (2004). Örgüt içi Bilgi Paylaşımı Bir Örnek Olay Çalışması. http://www.nigde.edu.tr/
33. Karadal, H. ve Özçınar, F. (2004). Örgüt içi Bilgi Paylaşımı Bir Örnek Olay Çalışması. http://www.nigde.edu.tr
34. Keskin, H. ve Kalkan V. D. (2005). İşletmelerde Bilgi Yönetiminin Tanımlanması ve Kavramsallaştırılması: Kobi’lerde Bilgi Yönetimi Araçlarının Kullanımına İliş- kin Bir Araştırma. Kocaeli Üniversitesi 1.Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi, http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl_gos.php?nt=166
35. Kesen, İ. (2006). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Bilgi Yönetimi Yeterlikleri. (Yayım- lanmamış Doktora Tezi), Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
36. Krishnamurti, J. (1993). Öğrenme ve Bilgi Üzerine, (Çev: Anita Tatlıer). İstanbul: Ayna Yayınları.
37. Krogh, V. G.; Ichiro, K.; Nonaka, I. (2002). Bilginin Üretimi. (Çev: Günhan Günay). İstanbul: Dışbank Kitapları.
38. Kuswara, A. U. (2001). An Experience in Knowledge Management System Implemen- tation at Indonesian Leading IT School. http://www.hds.utc.fr/~barthes/ISMI- CK01/papers/IS01-Anbulagan.pdf
39. Laszlo K. C. ve Laszlo, A. (2002). Evolving Knowledge For Development: The Role Of Knowledge Management In A Changing World. Journal of Knowledge Mana- gement. Volume 6, Number 4.
40. Levet, G. ve Guenov, M.D. (2000). A Methodology for Knowledge Management Imple- mentation. Journal of Knowledge Management. vol.4, no.4, 258-270.
41. Mccann, J.E. ve Buckner, M. (2004). Strategically Integrating Knowledge Management Initiatives. Journal of Knowledge Management. Vol:8, No:1, 47–63.
42. MEB. (2005). Haberler. www.http://meb.gov.tr/index1024.htm
43. Mengüşoğlu, T. (1992). Felsefeye Giriş. İstanbul: Bilgi Kitabevi,
44. Muratoğlu, V. ve Özmen, F. (2005). Eğitim Örgütlerinde Bilgi Yönetimi Stratejileri-Yaş Ve Okul Türü Değişkenlerine Göre Eğitimci Görüşleri (Tunceli İl’i Örneği). http://www.ab.org.tr/ab06/bildiri/85.pdf
45. Nicolas. R. (2004). Knowledge Management Impacts on The Decision-Making Process. Journal of Knowledge Management. Vol:8.
46. Nonaka, I. (1994). A Dynamic Theory of Organizational Knowledge Creation. Organiza- tion Science (5:1), 14-37,
47. Nonaka, I. (1999). Bilgi Yaratan Şirket, Harvard Business Review (Seçmeler) Bilgi Yöne- timi. İstanbul: MESS Yayınları.
48. Nonaka, I. ve Takeuchi, H. (1995). The Knowledge-Creating Company. Oxford: Oxford University Press,
49. O’dell, C.; Grayson, J. C.; Essaides, N. (2003). Ne Bildiğimizi Bir Bilseydik, (Çev: Gün- han Günay). , İstanbul: Dışbank Kitapları-3.
50. Odabaş, H. (2003). Kurumsal Bilgi Yönetimi. http://www.stradigma.com/turkce/ka- sim2003/makale_07.html
51. Oğuzkan, F. (1974). Eğitim Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
52. Öğüt, A. (2001). Bilgi Çağında Yönetim. Ankara: Nobel Dağıtım,
53. Öner, Y. (2000). İdealizm Determinizm’den Olasılığa Doğru W. Heisenberg: Fizik ve Felsefe: Diyalektik Olasılıktan Determinizme Doğru. İstanbul: Belge Yayınları Düşünce Dizisi.
54. Özdemir, S. (2000). Eğitimde Örgütsel Yenileşme. Ankara: Pegem Yayınları.
55. Özel, İ. (2004). Şiir Okuma Kılavuz. İstanbul:Şule Yayınları,
56. Özgener, Ş. (2004). Global Ölçekte Değer Yaratan Bilgi Yönetimi Stratejileri. http: // www. bilgiyönetimi. org/ cm/ pages/yazAek.php?
57. Özmen, F. (2003). 21. Yüzyılda Bilgi Yönetimi ve Eğitim Örgütleri. Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu, 2-13, 23-25, Mayıs.
58. Rosenthal, F. (2004). Bilginin Zaferi-İslam Düşüncesinde Bilgi Kavramı. İstanbul: Da Yayıncılık.
59. Sözen, E. (1999). Söylem: Belirsizlik, Mübadele, Bilgi/Güç ve Refleksivite. İstanbul: Pa- radigma Yayınları.
60. Stewart, T. A. (1997). Entelektüel Sermaye. İstanbul: MESS Yayınları.
61. Şan, M. (2005). Kalkınma Planlamasında Bilgi Yönetimi ve Devlet Planlama Teşkilatı İçin Kurumsal Bilgi Politikası Modeli. Ankara: Yayın No: DPT: 2687.
62. TİSK. (2002). Türkiye’nin Bilgi Ekonomisi Yarışındaki Yeri. http://www.tisk.org.tr/ya- yinlar.asp?sbj=jcrid=678
63. Tiwana, A. (2003). Bilginin Yönetimi. (Çev: Günhan Günay), Dışbank Kitapları-5.
64. Toffler, A. ve Toffler, H. (1996). Yeni Bir Uygarlık Yaratmak. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
65. Tonta, Y. (2004). Bilgi yönetiminin kavramsal tanımı ve uygulama alanları. Kütüphaneci- liğin Destanı Uluslararası Sempozyumu, (Bildiriler) içinde, 55-68, 21-24 Ekim. Ankara.
66. Unabridged Dictionary (2006). Based on the Random House Unabridged Dictionary, Random House, Inc. Dictionary.com Unabridged (v 1.1).
67. Valdez, G. (2004). Technology Leadership: Enhancing Positive Educational Change. http:// www. ncrel. org/ sdrs/ areas/issues/educatrs/leadrshp/le700
68. Wiig, K. (1997). Knowledge Management: Where Did It Come From And Where Will It Go? Expert Systems With Applications, Pergamon Press/Elsevier, Vol.14.
69. Zaim, H. (2005). Bilginin Artan Önemi ve Bilgi Yönetimi. İstanbul: İşaret Yayınları.