THE PUBLIC EXPENDITURES BASING ECONOMICAL CLASSIFICATION IN TURKEY

Abstract

Public spending is a kind of mirror of the public economic activities and public economy. This mirror doesn't reflect only public sector economy it is also an important indicator of basic functioning of a national economy. In this paper, public spending, which is one of the most significant tool of economic policy, is studied by economic classification method and also effects of public spending on real economy is analysed in various aspects, in between 1980-2011.

Key Words: Current Expenditures, Investment Expenditures, Transfer Expenditures, Turkey

JEL Classifications: E62, H30

Keywords

• -

EKONOMİK TASNİF ESASINDA TÜRKİYE’DE KAMU HARCAMALARI

Öz

Kamu harcamaları kamu ekonomik faaliyetlerinin ve kamu kesimi ekonomisinin bir nevi aynası hükmündedir. Bu ayna sadece kamu kesimine ait resmi yansıtmayıp aynı zamanda milli ekonomiye ait temel işleyişinde önemli bir göstergesi konumundadır. Bu çalışmada 1980-2011 yıllarını kapsayan dönemde Türkiye’de kamu kesimi tarafından yapılan harcamalar ekonomik tasnif yöntemiyle mercek altına alınarak incelenmiş, kamu kesimi ekonomisinin en önemli politika araçlarından biri olan kamu harcamalarının ekonomi üzerindeki etkileri muhtelif açılardan analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Cari Harcamalar, Yatırım Harcamaları, Transfer Harcamaları, Türkiye

Kaynakça

1. Akbulut, R. (2010), “Son Yaşanan Küresel Finansal Kriz ve Türk Finans Sektörü Üzerin- deki Etkileri”, Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 2 (2), 57.
2. Akkoyunlu, P. (2001), “Konsolide Bütçe Harcamalarının Kamu Kesimi Genel Dengesin- deki Yeri ve Önemi”, XVI. Türkiye Maliye Sempozyumu: Antalya.
3. Akyüz, Y. ve Boratav, K. (2002), “Türkiye’de Finansal Krizin Oluşumu”, İktisat, İşletme ve Finans Dergisi, 197, 14-46.
4. Arslan, A. (2002), “Kamu Harcamalarında Verimlilik, Etkinlik ve Denetim”, Maliye Der- gisi, 140, 1-14.
5. Ataç, E. ve Ataç, B. (1993), “Türkiye’de 1964-1991 Döneminde Ekonomik Açıdan Kamu Harcamalarının Bileşiminin Analizi”, 3. İzmir İktisat Kongresi, İzmir.
6. Aytaç, D. (2006), “Maastricht Antlaşması Yakınlaşma Kriterleri Çerçevesinde Bütçe Di- siplini ve Türkiye ile İlgili Bir Karşılaştırma”, Sosyoekonomi Dergisi, 2, 137-151.
7. Başol, K ve Başol, G. (1992), “Bütçe Uygulamalarında Yapılan Değişiklikler ve Bütçe Politikalarına Etkileri”, Ankara Üniversitesi S.B.F. Dergisi, 3, 63.
8. Bayraktar, Y. (2010), “Kasım 2000-Şubat 2001 Krizi Sonrasında Alınan Önlemlerin Borç Kompozisyonuna Yansımaları”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bi- limler Fakültesi Dergisi, 15 (1), 463-480.

9. Benli, A. ve Sönmezler, G. (2002), “Türk Bankacılık Sistemi ve Kriz”, İktisat, İşletme ve Finans Dergisi, 195, 80-92.
10. Boratav, K. (1997), İktisat Tarihi, Cem Yayınevi, İstanbul.
11. Boratav, K. (2003), Türkiye İktisat Tarihi: 1908-2002, Ankara: İmge Yayınevi.
12. Brochier, H. ve Tabatoni, P. (1978), Mali İktisat, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi, No:303, (Çev: Adnan Erdaş). İstanbul: Maliye Enstitüsü Yayınları.
13. Bulut, C. (2006), Ekonomik Yapı ve Politika Analizi, İstanbul: DER Yayınları.
14. DPT (1997), Temel Ekonomik Göstergeler (1950-1998).
15. Darıcı, H. (1997), “Konsolide Bütçe Hedef ve Gerçekleşmeler”, Maliye Dergisi, 125, 23.
16. DPT (2000), 8. Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ankara.
17. DPT (2002), Sayılarla Türkiye Ekonomisi: Gelişmeler (1980-2001) Tahminler (2002- 2005), Ankara.
18. DPT (2005), Ekonomik ve Sosyal Göstergeler (1950-2004).
19. DPT (2009), Orta Vadeli Program (2010-2012).
20. DPT (2011), Ekonomik ve Sosyal Göstergeler (1950–2010).
21. Eğilmez, M. ve Kumcu, E. (2006), Ekonomi Politikası, İstanbul: Remzi Kitabevi.
22. Eren, A. (2006), Türkiye Ekonomisi, Ankara, Ekin Kitabevi.
23. Eren, A. (2008), Türkiye Ekonomisi, Bursa: Ekin Yayınevi.
24. Ersezer, D. ve Ulutürk, S. (2004), “Türkiye’de 1980 Sonrası Dönemde Kamu Harcamala- rının Gelir Dağılımı Üzerine Etkileri”, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, İstanbul.
25. Gacener, A. (2005), “Türkiye Açısından Wagner Kanunu’nun Geçerliliğinin Analizi”, D.E.Ü. İ.İ.B.F.Dergisi, 20 (1), 103-122.
26. Gemmell, N. (1993), Wagner’s Law and Musgrave’s Hypotheses, The Growth of the Pub- lic Sector: Theories and İnternational Evidence, England: Edward Elgar Publishing.
27. Günaydın, İ. (2003), “Türkiye’de Wagner Kanunu’nun Geçerliliği Üzerine Ekonometrik Bir Araştırma (1970-2002)”, Atatürk Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 17 (3-4), 79-94.
28. Gürkaynak, R. S. (2008), “Türkiye Ekonomisi ve Küresel Krizde Makroekonomik Po- litikalar”, TEK, Ekonomik Bunalım ve Türkiye Ekonomisine Etkileri, Tartışma Me- tinleri.
29. İyidiker, H. (2001), “Küreselleşme Sürecinin Ekonomi Üzerindeki Etkileri ve Kamu Har- camaları”, XVI. Türkiye Maliye Sempozyumu: Antalya.
30. Karluk, R. (1997), Türkiye Ekonomisi, İstanbul: Beta Yayınları.
31. Kepenek, Y. ve Yentürk, N. (1996), Türkiye Ekonomisi, İstanbul: Remzi Kitabevi Yayını.
32. Kepenek, Y. ve Yentürk, N. (2000), Türkiye Ekonomisi, İstanbul: Remzi Kitabevi.
33. Kepenek, Y. ve Yentürk, N. (2009), Türkiye Ekonomisi (22. Baskı). İstanbul: Remzi Ki- tabevi.
34. Kesik, A. (2006), “Ekonominin Genel Dengesi İçinde Kamu Yatırımlarının Yapısı ve Ge- lişimi”, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Maliye Araştırma Merkezi Konferans- ları, İstanbul.
35. Konukman, A. (2003), “Cumhuriyetin Kuruluş Yılları ve 80 Sonrası Dönemin Bütçe Politikaları-Uygulamaları: Devletin İnşasından Devletin Tasfiyesine”, G.Ü. İ.İ.B.F. Dergisi, 2, 29-65.
36. Kovancılar, B. (1997), 1980 Sonrası Benimsenen Liberal Politikalar Bağlamında Tür- kiye’de Konsolide Bütçe Harcamalarının Analizi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Koyuncu, M. ve Şenses, F. (2004), “Kısa Dönem Krizlerin Sosyoekonomik Etkileri: Tür- kiye, Endonezya ve Arjantin Deneyimleri”, ERC Working Papers in Economics, 4 (13), 1-44.
38. Köse, S. (2002), “24 Ocak 1980 ve 5 Nisan 1994 İstikrar Programlarının Karşılaştırılma- sı”, Planlama Dergisi Özel Sayı, 119.
39. Magdoff, F. ve Yates, M. (2010), Ekonomik Krizin ABC’si, (Çev: Ahmet Kırmızıgül) An- kara: Epos Yayınları.
40. Oyan, O. (1987), 24 Ocak Ekonomisinde Dışa Açılma ve Mali Politikalar, Versa Yayın- ları, Ankara.
41. Oyan, O. (2001), Türkiye Ekonomisi, (Kamu Maliyesi ve Politikası). Ankara: İmaj Yayı- nevi.
42. Önder, İ ve diğ. (1993), Türkiye’de Kamu Maliyesi Finansal Yapı ve Politikalar, 1. Baskı, Tarih Vakfı Yurt Yay. , İstanbul.
43. Önder, İ. (1998), “Kamu Harcamalarının Yapısal Değişimi”, Kamu Harcamaları ve De- netimi Sempozyumu: T.C. Sayıştay Başkanlığı: Ankara.
44. Öner, E. (1993), Türkiye’de Bütçe Harcamalarının Genel Bir Değerlendirilmesi (1924- 1993), Ankara: BÜMKO Yayını.
45. Öner, E. (1998), “1975’den 1995’e Bütçe Açıklarının Gelişimi, Nedenleri ve Bazı Değer- lendirmeler”, Maliye Araştırma Konferansları, No: 4099, 38.Seri, Emek Matbaası, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
46. Özbaran, H. (2004), “Türkiye’de Kamu Harcamalarının Son Beş Yılının Harcama Türle- rine Göre İncelenmesi”, Sayıştay Dergisi, 53, 121.
47. Özen, A. (2003), “Türkiye’de Transfer Harcamalarının Gelişimi ve Ekonomik Etkilerinin Değerlendirilmesi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (1), 205-228.
48. Öztek, D. (2001), “1980 Sonrası Harcama Politikaları”, 16. Türkiye Maliye Sempozyumu, Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
49. Parasız, İ. (1995), Kriz Ekonomisi, Bursa: Ezgi Kitabevi.
50. Parasız, İ. (1996), Kriz Ekonomisi, Hiper Enflasyon ve Yüksek Enflasyonla Mücadelede Ünlü İstikrar Politikaları ve 5 Nisan 1994 Kararları, İstanbul: Ezgi Kitabevi.
51. Parlak, M. (2005), “Bütçede Gider Tahminlerinin Aşılması ve Ekonomik Etkileri”, Sayış- tay Dergisi, 59, 81.
52. Pehlivan, O. (2004), Kamu Maliyesi, Trabzon: Derya Kitabevi.
53. Sarı, R. (2003), “Kamu Harcamalarının Dünyada ve Türkiye’deki Gelişimi ve Türkiye’de Ulusal Gelir ile İlişkisi”, İktisat İşletme ve Finans, 18 (209), 25-38.
54. Sezgin, S. (2013), Türkiye Ekonomisi, Ankara: Anadolu Üniversitesi Yayını.
55. Susam, N. ve Bakkal, U. (2008), “Kriz Süreci Makro Değişkenleri ve 2009 Bütçe Büyük- lüklerinin Nasıl Etkileyecek?”, Maliye Dergisi, 155, 72-88.
56. Şahin, H. (2007), Türkiye Ekonomisi, Bursa: Ezgi Kitabevi.
57. Şimşek, H. A. (2007), “Türkiye’de 2000 Sonrasında Uygulanan İstikrar Programlarının Kamu Maliyesine Etkileri”, Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 44 (512), 52-68.
58. T.C. Hazine Müsteşarlığı (2001), Türkiye’nin Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı: Hedef- ler, Politikalar ve Uygulamalar, Ankara.
59. T.C. Maliye Bakanlığı (2003), 2004 Mali Yılı Bütçe Gerekçesi, Ankara.
60. T.C. Maliye Bakanlığı (2008), 2009 Mali Yılı Bütçe Gerekçesi, Ankara.
61. T.C. Maliye Bakanlığı (2011), 2012 Mali Yılı Bütçe Gerekçesi, Ankara.
62. T.C. Maliye Bakanlığı (2012), 2011 Yılı Genel Faaliyet Raporu, Ankara.
63. TCMB (2003), Yıllık Rapor: Türkiye Ekonomisindeki Gelişmeler ve Para Politikası, An- kara.
64. Tecer, M. (2003), Türkiye Ekonomisi, Ankara: TODAİE Yayın No:317.
65. Toprak, M. (1996), Türk Ekonomisinde Yapısal Dönüşümler 1980-1995, Ankara: Turhan Kitabevi.
66. Ulusoy, A. (2012), Maliye Politikası, İstanbul: Park Kitabevi.
67. Ümit, A. Ö. (2007), Türkiye’de Bütçe Açığı İle Cari İşlemler Arasındaki İlişkilerin Za- man Serisi Analizi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
68. Yeldan, E. (2001), Küreselleşme Sürecinde Türkiye Ekonomisi: Bölüşüm, Birikim ve Bü- yüme, İstanbul: İletişim Yayınları.
69. Yeldan, E. (2008), Küreselleşme Sürecinde Türkiye Ekonomisi, İstanbul: İletişim Yayın- cılık.
70. Yıldırım, E ve Yıldırım, R. (2001), “1980 Sonrası Uygulanan Maliye Politikaları ve Tür- kiye Ekonomisi Üzerindeki Etkileri”, XVI. Türkiye Maliye Sempozyumu: Antalya.
71. Yıldırım, N. (2002), “Türkiye’nin Borç Dinamiği”, İktisat, İşletme ve Finans Dergisi, 195, 29-45.
72. Yıldız, Z. (2001), “İstikrar Politikaları Doğrultusunda Türkiye’de Kamu Harcamaları- nın Gelişimi (1980-2000)”, Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (9), 95.
73. Yılmaz, B. E. ve Susam, N. (2001), “Türkiye’de Kamu Harcamalarının GSMH İçindeki Payının Analizi ve Ülkeler Arası Karşılaştırma”, 16. Türkiye Maliye Sempozyumu, Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.