Çözüm Sürecinin TRC 2 (Şanlıurfa ve Diyarbakır) Bölgesine Ekonomik Etkileri

Öz

TRC 2 bölgesi  (Şanlıurfa ve Diyarbakır) 1980’li yıllardan beri yaşanan şiddet ortamından dolayı gerek ekonomik gerekse de sosyo-kültürel açıdan önemli sorunlar yaşayan bir bölge olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma çözüm sürecinin 2009-2014 döneminde TRC 2 bölgesine (Şanlıurfa ve Diyarbakır) ekonomik katkılarını araştırmak amacı ile yapılmıştır. Çalışmada 2009 - 2014 dönemleri arasındaki dış ticaret verileri, ihracatçı firma sayısı, ithalatçı firma sayısı, kamu yatırımları,  banka sayıları ve mevduat toplamı, tarımsal üretim verileri ve istihdam verileri incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda 2009-2014 döneminde TRC 2 bölgesinin çözüm sürecinden genel olarak pozitif etkilendiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• TRC 2 Bölgesi,Ekonomik Kalkınma,Çözüm Süreci

Economic Effects of Resolution Process on TRC 2 Region (Sanliurfa and Diyarbakir)

Abstract

TRC 2 region (Sanliurfa and Diyarbakir) brings to our minds as a region having significant economical and socio-cultural problems because of violence environment since 1980s. This study was conducted to investigate the economic contribution of the solution process of the 2009-2014 period to TRC2 (Sanliurfa and Diyarbakir). Foreign trade data, number of exporting and importing companies, public investments, bank numbers and deposit total, agricultural production data and employment data during the period 2009-2014 were examined in this study. In the result of the study, it was seen that the TRC 2 region has been positively affected by the resolution process in general during the period 2009-2014.

Keywords

• TRC 2 Region,Economic Development,Resolution Process

Kaynakça

1. Abadie, A., & Gardeazabal, J. (2003). The economic costs of conflict: A case study of the Basque Country. American Economic Review, 93(1), 113-132.
2. Aktaş, M. (2014). Çatışma Çözümleri ve Barış. İstanbul: İletişim Yayınları.
3. Akyürek, S. (2011). Demokratik Açılım ve Toplumsal Algılar, Bilge Adamlar Kurulu Raporu-Rapor No:30. İstanbul: BİLGESAM.
4. Altay, H., Ekinci, A., & Peçe, M. A. (2013). Ortadoğu’da Terörün Ekonomik Etkileri: Türkiye, Mısır ve Suudi Arabistan Üzerine Bir İnceleme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 267-288.
5. Araz‐Takay, B., Arin, K. P., & Omay, T. (2009). The endogenous and non‐linear relationship between terrorism and economic performance: Turkish evidence. Defence and Peace Economics, 20(1), 1-10. doi: 10.1080/10242690701775509
6. Asoğlu, V., & Binici, T. (2015). KKYDP Ekonomik Yatırımlarının Değerlendirilmesi: Şanlıurfa ve Diyarbakır Örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (52), 221-230.
7. Bilgel, F., & Karahasan, B. C. (2015). The Economic Costs of Separatist Terrorism in Turkey. Journal of Conflict Resolution, (26). doi: 10.1177/0022002715576572
8. Çolak, Y. (2015). Yeni Teşvik Sistemi ve Şanlıurfa. Diyarbakır: Karacadağ Kalkınma Ajansı.

9. Deniz, H. (2015). Yeni Teşvik Sistemi ve Diyarbakır. Diyarbakır: Karacadağ Kalkınma Ajansı.
10. Enders, W., & Sandler, T. (1991). Causality between transnational terrorism and tourism: The case of Spain. Studies in Conflict & Terrorism, 14(1), 49-58. doi: 10.1080/10576109108435856
11. Gries, T., Krieger, T., & Meierrieks, D. (2011). Causal linkages between domestic terrorism and economic growth. Defence and Peace Economics, 22(5), 493-508. doi: 10.1080/10242694.2010.532943
12. Gupta, S., Clements, B., Bhattacharya, R., & Chakravarti, S. (2004). Fiscal consequences of armed conflict and terrorism in low-and middle-income countries. European Journal of Political Economy, 20(2), 403-421. doi:10.1016/j.ejpoleco.2003.12.001
13. Hakyemez, Y. Ş. (2012). Türkiye’de Son 10 Yılda (2002-2012) Demokratikleşme Sürecinde Atılan Adımlar. Murat Yılmaz & Hamit Emrah Beriş (Eds.), Türkiye’nin Demokratik Dönüşümü. Ankara: Stratejik Düşünce Enstitüsü Yayınları.
14. Iktisadi.org (2015). 2003-2013 Dönemi İhracatçı Firmaların illere Göre Dağılımı. [Erişim: 27.05.2015], http://www.iktisadi.org/2002-2013-donemi-ihracatci-firmalarin-illere-gore-dagilimi.html
15. KKA (2015). TRC2 (Diyarbakır-Şanlıurfa) Bölgesi 2014-2023 Bölge Planı Analiz ve Genel Değerlendirme. Diyarbakır: Karacadağ Kalkınma Ajansı (KKA).
16. Pizam, A., & Fleischer, A. (2002). Severity versus frequency of acts of terrorism: Which has a larger impact on tourism demand?. Journal of Travel Research, 40(3), 337-339. doi: 10.1177/0047287502040003011
17. Ranga, M., & Pradhan, P. (2014). Terrorism terrorizes tourism: Indian tourism effacing myths?. International Journal of Safety and Security in Tourism/Hospitality, 1(5), 26-39.
18. Şeker, M., Saldanlı, A., & Bektaş, H. (2014). TRC2 Bölgesi Yaşam Kalitesi Araştırması. Diyarbakır: Karacadağ Kalkınma Ajansı.
19. Taş, B. (2006). AB Uyum Sürecinde Türkiye İçin Yeni Bir Bölge Kavramı: İstatistikî Bölge Birimleri Sınıflandırması (İBBS). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2) , 185-197.
20. TBB (2015). İstatistiki Raporlar. İstanbul: Türkiye Bankalar Birliği. [Erişim: 15.06.2015], https://www.tbb.org.tr/tr/banka-ve-sektor-bilgileri/istatistiki-raporlar/59
21. TOBB (2015). Ekonomik Rapor 2014. Ankara: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği
22. TÜİK (2015). Bölgesel İstatistikler. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu. [Erişim: 10.04.2016], http://www.tuik.gov.tr/Start.do
23. Tütüncü, Ö., Kiremitçi, İ., & Çalışkan, U. (2011). Sağlık turizmi, güvenlik ve kalite. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 22(1), 91-93.
24. Vikipedi (2015). Türkiye’nin İBBS’si. [Erişim: 10.04.2016], https://tr.wikipedia.org/wiki/T%C3%BCrkiye%27nin_%C4%B0BBS%27si