Eğitime İlişkin Sosyal Politikalar Konusunda Okul Müdürlerinin Görüşleri: Göynük İlçesi Örneği

Öz

Bu araştırmada Türkiye’de 2003-2013 yılları arasında uygulanan eğitime ilişkin sosyal politikaların taşımalı eğitim yapan okul müdürleri tarafından nasıl algılandığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel bir araştırmadır. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılmıştır. Veriler, içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu Bolu’nun Göynük ilçesinde taşımalı eğitim yapan beş okul müdüründen oluşmaktadır. Araştırma sonucunda okul yöneticileri ücretsiz kitap dağıtımı uygulamasının zengin ile fakir arasındaki ayrımı kaldırdığı, taşımalı eğitim uygulamasının uzakta oturan ve ekonomik yetersizliği olan çocukların eğitime kazandırılması açısından önemli katkılar sağladığı, okulların donanımının engelli öğrencilere uygun olmaması, öğretmen yetersizliği ve öğrenci taşıması için kullanılan araçların donanımının yeterli olmaması sebebiyle yetersiz olduğu, şartlı nakit transferinde, kriter olarak sadece velilerin SGK’lı olma durumunun esas alınmasının gerçekçi ve adil bir değerlendirmeyi zorlaştırdığı görüşündedirler. Okul müdürleri eğitime ilişkin sosyal politikaların yerinde, olumlu ve yararlı olduğu ancak değişen ihtiyaçları ve farklı toplumsal kesimlerin beklentilerini ve yerelin şartlarını göz önünde bulunduran politikalarla geliştirilerek sürdürülmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okul Müdürleri,Sosyal Politikalar,Eğitim Politikaları,Sosyal Adalet,Sosyal Devlet

School Principals’ Opinions on Social Policies Related to Education: Case of Göynük District

Abstract

The aim of this investigation is to determine how the social policies on education between 2003 and 2013 are perceived by the school administrators who applied transported education. This is a qualitative investigation. Semi-structured interview form was used as data collection. The data were analyzed by content analysis method. The investigation was done with five school principals who administrate the transported education schools in Göynük, Bolu. At the end of the investigation, participants are of the opinion that the application of free school books removes inequality between the rich and the poor, transported education system provides significant contribution to the schooling of the students who are economically insufficient and live far away, the furnishing of the schools isn’t appropriate for the disabled, the teachers are insufficient, the equipment of the vehicles for the transporting of the students aren’t sufficient, the only criteria for the conditional cash transfer being whether the parents have SGK assurance or not obstructs a real and equitable evaluation. School administrators are of the opinion that social policies related to education are suitable, positive and useful, but these policies should be continued by improving policies which take into consideration changing needs, the expectations of different social groups and the conditions of the local.

Keywords

• School Principals,Social Policies,Education Policies,Social Justice,Social State

Kaynakça

1. AK Parti (2001). AK Parti, Parti Programı. [Erişim: 24.03.2014], http://www.akparti.org.tr/site/akparti/parti-programi#bolum_
2. Altan, Ö. Z. (2006). Sosyal Politika. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
3. Biçer, E., & Ortakkaya, A. F. (2009). SYDGM’nin Sosyal Yardımlarının ve Proje Desteklerinin Etki Analizi Projesi Sonuçları Üzerine Bir Değerlendirme. V. Aile Şurası “Aile Destek Hizmetleri” Bildiri Kitabı, 179-183. Ankara: Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü.
4. Buğra, A. (2005). Yoksulluk ve Sosyal Haklar. Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu, İstanbul: Sivil Toplum Geliştirme Merkezi. [Erişim: 24.03.2014], http://www.spf.boun.edu.tr/docs/STGP_Bugra.pdf
5. Çelik, A. (2010). Muhafazakâr Sosyal Politika Yönelimi: Hak Yerine Yardım-Yükümlülük Yerine Hayırseverlik. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (42), 63-81.
6. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metodlarına Giriş. Ankara: Ani Yayincilik.
7. Erdut, Z. (2004). Liberal Ekonomi Politikaları ve Sosyal Politika. Çalışma ve Toplum, 2(2), 14-21.
8. Ersöz, H. Y. (2003). Doğuşundan Günümüze Sosyal Politika Anlayışı ve Sosyal Politika Kurumlarının Değişen Rolü. İktisat Fakültesi Mecmuası, 53(2), 119 138.

9. Koray, M. (2008). Sosyal Politika. Ankara: İmge Kitabevi.
10. Kvale, S. (1996). InterViews: An Introduction to Qualitative Research Interviewing. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications
11. MEB (2006). XVII. Millî Eğitim Şûrası Kararları. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı. [Erişim: 15.05.2014], http://www.meb.gov.tr/duyurular/duyurular2006/ttkb/17Sura_kararlari_tamami.pdf
12. MEB (2010). XVIII. Millî Eğitim Şûrası Kararları. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı. [Erişim: 15.05.2014], http://www.meb.gov.tr/duyurular/duyurular2010/ttkb/18Sura_kararlari_tamami.pdf
13. Metin, B. (2011). Türkiye’de 2000 Sonrası Dönemde Uygulanan Ekonomik Ve Sosyal Politikalar Temelinde Yoksulluk Sorunu. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.
14. Metin, O. (2011). Sosyal Politika Açısından AKP Dönemi: Sosyal Yardım Alanında Yaşananlar. Çalışma ve Toplum, 1, 179-200.
15. Ören, K. (2011). Sosyal Politika. Ankara: Sözkesen Matbaacılık Tic. Ltd. Şti.
16. Silverman, D. (1993). Interpreting qualitative data: Methods for analysing talk, text and interaction. London: Sage Publications.
17. Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem.
18. Şimşek, M. (2012). 2013 Yılı Bütçe Sunuş Konuşması (TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu). Ankara: Maliye Bakanlığı. [Erişim: 02.05.2014], http://pbk.tbmm.gov.tr/dokumanlar/maliye_bakaninin_sunumu_30-10-2012.pdf
19. Talas, C. (1997). Toplumsal Ekonomi. Ankara: İmge Kitapevi.
20. TBMM (2011). 61. AK Parti Hükümet Programı. Ankara: Türkiye Büyük Millet Meclisi. [Erişim: 14.04.2014], http://www.tbmm.gov.tr/hukumetler
21. Terzi, Ç. (2005). Uyum Sürecinde Türkiye Eğitim Politikalarının Avrupa Birliği Politikaları Doğrultusunda Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
22. Ünal, İ. (1991). Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Gazi Kitapevi.
23. Yılmaz, S. H. (2007). İdris Küçükömer’in Siyasal Tezleri Bağlamında AK Parti Hükümeti ve CHP Parti Programlarının Analizi. Selçuk İletişim Dergisi, (1), 156-173.
24. Yücesan-Özdemir, G., & Özdemir, A. M. (2008). Sermayenin Adaleti: Türkiye'de Emek ve Sosyal Politika. İstanbul: Dipnot Yayınları.
25. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.