Violence and Masculinities: Looking at Masculinity Forms in Turkey Through Hunting Time and Lovelorn Films

Öz

Movies directed and/or written by Yavuz Turgul who has a particular position in Turkish cinema basically focus on the effect of changing social structure and the effect of disappearance of social values on the individuals. The director presents themes such as masculinity, solidarity among men and violence with these social changes with a fictive substance to the audience in his films directed since the 1990s. In these movies, trilogy of loved woman who is an object of desire is seen together with men and guns. Additionally, it is possible to see that in Turgul’s cinema the story is supported by a conflicting relation and also a close friendship between men.  Indeed, what author-director tells is a story of men and male friendship. This study focuses on Hunting Time and Lovelorn, directed by Turgul after 2000. Various view of masculinities in gender regime in Turkey will be discussed through the male characters of these films. Drawing attention to the plurality of masculinity, this study suggests that main determinant of masculinity types is their connection with violence and the study presents a critical analysis about the reflection of these types to the cinema.

Anahtar Kelimeler

• Gender,Masculinity,Violence,Yavuz Turgul,Turkish Cinema

Şiddet ve Erkeklikler: Av Mevsimi ve Gönül Yarası Filmleri Üzerinden Türkiye’deki Erkeklik Biçimlerine Bakmak

Öz

Popüler Türk sinemasında önemli bir yeri olan Yavuz Turgul’un yönetmenliğini ve/veya senaristliğini üstlendiği filmlerin temel ekseni makro düzeyde gerçekleşen kırdan kente göç gibi toplumsal değişimlerle farklılaşan toplumsal yapı ve kaybolan değerlerin bireylerde yarattığı çelişkiye dayanmaktadır. Yönetmen özellikle 90’lı ve sonrasındaki yıllarda çektiği filmlerle bu toplumsal değişimlerdeki erkeklik, erkekler arası dayanışma ve erkeklerin şiddeti gibi temaları kurgusal zenginlikle izleyiciye sunmaktadır. Bu filmlerde sevilen, arzu nesnesi kadın, erkek ve silah üçlüsü bir arada seyredilir. Bununla birlikte Turgul sinemasında hikâyenin iki erkek arasındaki çatışmalı ama bir o kadar da yakın dostluktan beslendiğini görmek mümkündür. Senarist/yönetmenin anlattığı erkeklerin, erkek dostluğunun hikayesidir aslında. Bu çalışma Yavuz Turgul’un 2000 sonrası yönetmenliğini üstlendiği Gönül Yarası ve Av Mevsimi isimli filmlerindeki erkek karakterlere odaklanmaktadır. Filmlerdeki erkek karakterler eşliğinde Türkiye’deki cinsiyet rejimindeki erkekliklerin çeşitli görünümleri tartışılacaktır. Erkekliğin çoğulluğuna dikkat çeken bu çalışma erkeklik biçimlerinin temel belirleyeninin şiddetle olan bağlantı olduğunu öne sürmekte ve bu biçimlerin sinemadaki izdüşümleri üzerine bir eleştirel inceleme sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Toplumsal Cinsiyet,Erkeklik,Şiddet,Yavuz Turgul,Türk Sineması

Kaynakça

1. Abisel, N. (2000). Yeşilçam Filmlerinde Kadının Temsilinde Kadına Yönelik Şiddet. Nur Betül Çelik (Ed.), Televizyon, Kadın ve Şiddet içinde (s.173-212). Ankara: Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı KIV Yayınları.
2. Abisel, N. (2005). Türk Sineması Üzerine Yazılar. Ankara: Phoenix Yayınları.
3. Altinay, A.G., & Arat, Y. (2009). Violence Against Women in Turkey, A Nationwide Survey. İstanbul: Punto Publishing Solutions.
4. Arendt, H. (2012). Şiddet Üzerine. İstanbul: İletişim Yayınları.
5. Badinder, E. (2011). Kadınlık mı Annelik mi?. İstanbul: İletişim Yayınları.
6. Barrett, F.J. (2005). The Organizational Construction of Hegemonic Masculinity: The Case of the US Navy. In Stephen M. Whitehead & Frank J. Barett (Ed.), The Masculinities Reader. Malden: University of California Pres.
7. Barutçu, A. (2013). Türkiye'de Erkeklik İnşasının Bedensel ve Toplumsal Aşamaları. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi.
8. Bazin, A (1995). Çağdaş Sinemanın Sorunları. Nijat Özön (Çev.). Ankara: Bilgi Yayınevi.

9. Bozok, M. (2011). Soru ve Cevaplarla Erkeklikler. İstanbul: SOGEP.
10. Bozok, M. (2015). Erkeklerin Şiddeti, Şiddetlerin Erkekleri. [Erişim: 08.08.2016], http://viraverita.org/yazilar/erkeklerin-siddetleri-siddetlerin-erkekleri
11. Butler, J. (2008) Cinsiyet Belası. Başak Ertür (Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
12. Chandler, D. (2009). Marxist Media Theory. [Erişim: 28.10.2009], http://www.aber.ac.uk/media/Documents/marxism/marxism10.html
13. Cockburn, C. (2004). Mesafeyi Aşmak Barış Mücadelesinde Kadınlar. İstanbul: İletişim Yayınları.
14. Connell, R.W. (1987). Gender and Power: Society, the Person and Sexual Politics. Oxford: Blackwell Publishers Ltd.
15. Çatalbaş, A.Ü. (2012). Yavuz Turgul Sinemasının Türk Modernleşmesindeki Yeri. Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi.
16. Dönmez-Colin, G. (2013). The Routledge Dictionary of Turkish Cinema. New York: Routledge.
17. Dündar, Ö. Z., Durugönül, E., & Arıkan, A. (2011). “Anne” ve “Baba” Sözcüklerine Yüklenilen Anlamların Bir İncelemesi. Contemporary Online Language Education Journal, 1(2), 25-34.
18. Erdogan, N. (2002). Mute Bodies, Disembodied Voices: Notes on Sound in Turkish Popular Cinema. Screen, 43(3), 233-249.
19. Erdoğan, İ. (2011). Medyada Hegemonik Erkek(lik) ve Temsil. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
20. Ertürk, Y. (2015). Sınır Tanımayan Şiddet: Paradigma, Politika ve Pratikteki Yönleriyle Kadına Şiddet Olgusu. İstanbul: Metis Yayınları.
21. Güçlü, Ö. (2010). Silent Representations of Women in the New Cinema of Turkey. Sinecine, 1(2), 71-85.
22. Kılınç, B. (2008). Yabancılaşmış Karakterler ve Politik Eleştiri: Yavuz Turgul Sinemasından 'Muhsin Bey' Örneği. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 5(3), 220-235.
23. Kimmel, M. S., Hearn, J., & Connell, R. W. (Eds.). (2004). Handbook of Studies on Men & Masculinities. California: Sage Publications.
24. Kimmel, Michael S., Jeff Hearn, and Robert W. Connell, eds. Handbook of studies on men and masculinities. Sage Publications, 2004.
25. Özarslan, O. (2016). Hovarda Alemi, Taşrada Eğlence ve Erkeklik. İstanbul: İletişim Yayınları.
26. Özbay, C. (2013). Türkiye’de Hegemonik Erkekliği Aramak. Doğu Batı, 63, 185-204.
27. Parsons, T. (1955), Family Structure and the Socialization of the Child. In T. Parsons and R. F. Bales (Ed.), Family, Socialization and Interaction Process. New York: New York: Free Press.
28. Sancar, S. (2009). İmkânsız İktidar. İstanbul: İletişim Yayınları.
29. Scognamillo, G. (2005). Türk Sinemasında Şener Şen. İstanbul: Kabalcı Yayınları.
30. Selek, P. (2008). Sürüne Sürüne Erkek Olmak. İstanbul: İletişim Yayınları.
31. Smelik, A. (2006). Feminist Sinema ve Film Teorisi-Ve Ayna Çatladı. İstanbul: Agora Kitaplığı.
32. Suner, A. (2005). Hayalet Ev: Yeni Türk Sinemasında Aidiyet, Kimlik ve Bellek. İstanbul: Metis Yayınları.
33. Şimşek, A.A., & Öner, R.V. (2015). Türkiye’de Hegemonik Erkeklik: Medyada ve Hukukta İzler, Dönüşümler ve Olasılıklar. Global Media Journal TR Edition, 6(11), 447-477.
34. Taşçıyan, A. (2011). Sinema Yazarlarından Görüşler: Yavuz Turgul, Haz. Ala Sivas, Yavuz Turgul Sinemasını Keşfetmek, İstanbul: Kırmızı Kedi Yayıncılık.
35. Yaşartürk, G. (2010). Domestic Violence from the Point of View of Women Directors in Turkish Cinema. Fe Dergi: Feminist Eleştiri, 2(1), 33-42.
36. Yüksel, S.E. (2013). Yavuz Turgul Sinemasında Toplumsal Değişim ve Kriz Anlatısı. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 8(1), 282-294.