The Mediating Role of General Psychological Health in Relation between Psychological Vulnerability and Subjective Vitality on University Students

Abstract

The aim of the study is to carry out the mediating role of general psychological health in relation between psychological vulnerability and subjective vitality on university students. For this, relational screening method was used. The sample of the study consisted of 353 university students (280 female, 73 male; age mean: 21,57). Personal Information Form, Psychological vulnerability scale, subjective vitality scale and general health scale were applied to gather the data. Pearson correlation method was used as statistical method to identify the relation between variables. And to carry out the mediation role, Hierarchical Regression Analysis and Sobel Test were used. In the light of findings, it was seen that there was negative correlation between psychological vulnerability, subjective vitality and negative general health condition of university students. In addition to the model created, it was found that psychological health had the role of mediator between psychological vulnerability and subjective vitality. Various solutions were put forward by considering the findings.

Keywords

• Psychological vulnerability,Subjective vitality,General psychological health,Mediating role,University students

Üniversite Öğrencilerinde Psikolojik Kırılganlıkla Öznel Zindelik Arasındaki İlişkide Genel Psikolojik Sağlığın Aracı Rolü

Öz

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde psikolojik kırılganlık ile öznel zindelik arasındaki ilişkide genel psikolojik sağlığın aracı rolünü incelemektedir. Bu amaç çerçevesinde araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 280’i kadın 73’ü erkek olmak üzere toplam 353 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilerin yaş ortalamaları 21.57’dir. Araştırmanın verilerini toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Psikolojik Kırılganlık Ölçeği, Öznel Zindelik Ölçeği ve Genel Sağlık Ölçeği kullanılmıştır. İstatiksel yöntem olarak değişkenler arası ilişkileri belirlemek için Pearson Korelasyonu hesaplanmıştır. Aracılık rolünü belirlemek için Hiyerarşik Regresyon Analizi ve Sobel Testi’den yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara bakıldığında; üniversite öğrencilerinin öznel zindelikleri ile hem psikolojik kırılganlıkları hem de genel sağlıkları arasında negatif ilişkiler olduğu görülmüştür. Ayrıca kurulan modelde, genel psikolojik sağlığın psikolojik kırılganlıkla öznel zindelik arasında tam aracı rolü olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• öznel zindelik,psikolojik kırılganlık,genel psikolojik sağlık,aracılık rolü,üniversite öğrencisi

Kaynakça

1. Akın, A. ve Eker, H. (2011). Turkish version of the Psychological Vulnerability Scale: A study of validity and reliability. Paper presented at the 32th International Conference of the Stress and Anxiety Research Society (STAR), July, 18-20, Münster, Germany.
2. Akın, A. ve Akın, U. (2015). Arkadaşlık kalitesi ve öznel mutluluk: Öznel zindeliğin aracılık rolü. Eğitim ve Bilim, 40(177), 233-241.
3. Andrews, F. M. and Robinson, J. P. (1991). Measures of subjective well-being. (Ed. Robinson, J. P., Shaver, P. R. ve Wrightsman, L, S.) Measures of personality and social psychological attitudes. Vol. I, New York: Academic Press.
4. Baron, R. M. and Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 1173-1182.
5. Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescents: The link between subjective well-being, internal resources and parental factors. Journal of Youth and Adolescence, 32(2), 67-79.
6. Bostic, T. J., Rubio, D. M. and Hood, M. (2000). A validation of the subjective vitality scale using structural equation modeling. Social Indicators Research, 52(3), 313-324.
7. Brunstein, J. C. and Maier, G. W. (2002). Das Strebennach persön lichen Zielen: Emotionales Wohlbefindenund proaktive Entwicklungüber die Lebensspanne. Persön lich keitunden twicklung. Weinheim: Beltz: 157-190.
8. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Yayınları.

9. Can, B. (2017). Fiziksel kırılganlık. Türkiye Klinikleri, Journal of Geriatrics-Special Topics, 3(1), 1-5.
10. Cansever, G. (1976). İçimdeki ben. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
11. Cheek, J. M. and Buss, A. H. (1981). Shyness and sociability. Journal of Personality and Social Psychology, 41(2), 330-339.
12. Clark, D. O., Stump, T. E., Miller, D. K. and Long, J. S. (2007). Educational disparities in the prevalence and consequence of physical vulnerability. Journal of Gerontology: Social Science, 62(3), 193-197.
13. Corey, G. (2008). Psikolojik danışma ve psikoterapi kuram ve uygulamaları.(T. Ergene, Çev.) Ankara: Mentis Yayıncılık.
14. Crocker, J. (2002). Contingencies of self-worth: Implications for self-regulation and psychological vulnerability. Self and Identity, 1(2), 143-149.
15. Crocker, J. and Park, L. E. (2003). Seeking self-esteem: Construction, maintenance, and protection of self worth. In M. Leary ve J. Tangney (Eds.), Handbook of Self and Identity, (pp. 291-313). New York:Guilford Press.
16. Çelik, E. ve Topçuoğlu, P. (2017). Proaktif kişiliğin öznel zindelik ile merak arasındaki ilişkide aracılık etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1221-1240.
17. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E. and Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletine, 125(2), 276-302.
18. Ekşi, H., Bikeç, S. M. ve Ümmet, D. (2017). Öğretmen adaylarında kendini sansürleme, psikolojik kırılganlık ve koşullu öz değer. Küreselleşen dünyada eğitim el kitabı (ss. 440-450) Ankara: Pegem Yayıncılık.
19. Fraser, M. W., Richman, J. M. ve Galinsky, M. J. (1999). Risk, protection, and resilience: Toward a conceptual framework for social practice. Social Work Research, 23, 129-208.
20. Gable, S. L. and Haidt, J. (2005). What (andwhy) is positive psychology? Review of General Psychology, 9(2), 103-110.
21. Greene, R. (2002). Resilience: An integrated approach to practice, policy, and research. Washington, DC: NationalAssociation of SocialWorkersPress.
22. Gökçe, G. (2013). Ebeveynin duygusal erişilebilirliği ve genel psikolojik sağlık: Duygu düzenleme, kişilerarası ilişki tarzı ve sosyal desteğin rolü. Yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi.
23. Ingram, R. E. and Price, J. M. (2010). Understanding psychopathology: The role of vulnerability. In R. E. Ingram and J. M. Price (Eds.) Vulnerability to Psychopathology: Risk across the Lifespan(pp. 3-17). New York: Guilford Press.
24. Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
25. Keyes, C, L. and Lopez, S. J. (2002). Toward a science of mental health: Positive directions in diagnosis and interventions. In C. R. Snyder ve S. J. Lopez (Eds.), Handbook of positive psychology (pp.45–59). London: Oxford University Press.
26. Kılıç, C. (1996). Genel sağlık anketi: Güvenirlilik ve geçerlilik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 7,3-9.
27. Kuzgun, Y. (1972). Kendini gerçekleştirme. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Dergisi, 10(1), 162-178.
28. Levine, C. (2004). The concept of vulnerability in disaster research. Journal of Traumatic Stress, 17(5), 395-402.
29. Mongrain, M. and Blackburn, S. (2005). Cognitive vulnerability, life time risk, and there currence of majör depression in graduate students. Cognitive Therapy and Research, 29(6), 747-768.
30. Murphy, L. B. (1987). Further reflections on resilience. (Ed: E. J. Anthony ve B. J. Cohler) The Invulnerable Child. New York: The Guilford Press.
31. Özdamar, K. (2003). SPSS ile biyoistatistik. Eskişehir: Kaan kitabevi.
32. Pawelski, J. O. (2003). William James, positive psychology, and healthy mindness. Journal of Speculative Philosophy, 17(1), 53-67.
33. Ryan, R. M. ve Frederick, C. (1997). On energy, personality, and health: Subjective vitality as a dynamic reflection of well‐being. Journal of Personality, 65(3), 529-565.
34. Salama-Younes, M. (2011). Positive mental health, subjective vitality and satisfaction with life for french physical education students. World Journal of Sport Sciences 4(2), 90-97.
35. Sarıçlı, M. ve Satıcı, A. S. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik kırılganlık ilişkisinde utangaçlığın aracı rolü, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(1), 655-670.
36. Sarıçam, H., İlbay, A. B., Uysal, R., Çardak, M. ve Akın, A. (2012). Turkish version of the short form of resilience appraisal scale: The validity and reliability study. In International Counseling and Education Conference, İstanbul Technical University, Istanbul, Turkey. (pp. 3-5).
37. Satıcı, S. (2016). Psychological vulnerability, resilience, and subjective well-being: The mediating role of hope. Personality and Individual Differences, 102, 68-73.
38. Satıcı, S. A., Kayıs, A. R. ve Akın, A. (2013). Predictive role of authenticity on psychological vulnerability in Turkish university students. Psychological reports: mentaland physicalhealth, 112(2), 519-528.
39. Savcı, M. ve Aysan, F. (2016). Kişilik özelliklerinin öznel zindelik ve psikolojik iyi oluşa etkisi VII. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi Bildiri Kitabı, 5-8 Mayıs 2016 Çanakkale.
40. Scanlon, A. and Lee, G. A. (2007). Theuse of the term vulnerability in acutecare: Why does it differ Sand what does it mean? Australian Journal of Advanced Nursing, 24(3), 54.
41. Seligman, M. E. (2002). Positive psychology, positive prevention, and positive therapy. Handbook of Positive Psychology, (2) 3-12.
42. Sinclair, V. G. and Wallston, K. A. (1999). The development and validation of the Psychological Vulnerability Scale. Cognitive Therapy and Research, 23(2), 119-129.
43. Smith, G. and Campbell, F. (1980). A critique of some ridge regression methods. Journal of the American Statistical Association, 75(3), 74–103.
44. Uysal, R., Sarıçam, H. ve Akın, A. (2014). Öznel zindelik ölçeği Türkçe formunun psikometrik özellikleri. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 33, 136-146.
45. Windle, M. (1999). Critical conceptual and measurement issues in the study of resilience. In. M. D. Glantz veJ. L. Johnson (Eds.) New York: Kluwer Academic/Pelnum Publishers.