Batı’nın Kavramları ile Doğu’da Anlam Aramak: Kamu Politikası Örneği

Öz

Kavramlar bağlamsaldırlar. Kavram ve anlam ilişkisi bir zaman / mekân ve toplum bağlamında şekillenmektedir. Bir toplumun şey ile kurduğu bağlamsal ilişki o toplumun şeye verdiği anlamı göstermektedir. Kavramlar kuramların nesnesi, kuramlar ise kavramların öznesidirler. Geleneksel dönemde her toplum kendi bağlamına uygun kavram ve kuramları kullanmıştır. Ancak bu durum modernleşme ile değişmiştir. Modernleşme ile bütün dünya toplumları Batı merkezli kavramları ve kuramları kullanmaya başlamışlardır. Batı’dan ithal edilen kavram ve kuramlarla bilimsel bir eyleme girişilmesi Doğu’daki anlam ağını bozmakta ya da bu anlam ağını Batı’ya doğru dönüştürmektedir. Buradan hareketle bu çalışmada Batı’dan ithal edilen kamu politikası kavram ve kuramı mercek altına alınmış ve genelde Doğu toplumlarının özelde ise Türkiye’nin yeni ve kendi toplumuna özgü kavram ve kuram ihtiyacına dikkat çekilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Batı,Doğu,Kavram,Anlam,Kamu Politikası

Seeking Meaning in the East with Western Concepts: The Case of Public Policy

Öz

Concepts are contextual. The relationship between the concept and the meaning is always formed within the context of time/space and society. The contextual relationship a society develops with the concept shows the meaning the said society attributes to it. Concepts are the object of theories while theories are the subject of concepts. In the traditional period, each society used concepts and theories suitable for their contexts. However, this has changed due to modernism, with which all societies in the world have started using Western-centric concepts and theories. Engaging in scientific activities with concepts and theories imported from the West distorts the web of significance in the East or, in other words, transforms this web of significance with a Westward orientation. Moving from this point, this study examines concepts and theory of public policy imported from the West and underlines the necessity of novel concepts and theory unique to Eastern societies in the general sense and to the society of Turkey in the specific sense.

Anahtar Kelimeler

• West,East,Concept,Meaning,Public Policy

Kaynakça

1. Akarsu, B. (2007). Felsefe Terimleri Sözlüğü. İstanbul: İnkılâp.
2. Altınok, M. & Metin, H. (2003). Karşılaştırmalı Yaklaşımla Karar Verme. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Volume: 2003-2, Number:7, pp. 93-104.
3. Altun, F. (2005). Modernleşme Kuramı – Eleştirel Bir Giriş. İstanbul: Küre.
4. Amin, S. (2007). Avrupa-Merkezcilik Bir İdeolojisinin Eleştirisi. Trans. Mehmet Sert, İstanbul: Chiviyazıları.
5. Arda, E. (2003). Sosyal Bilimler El Sözlüğü. İstanbul: Alfa.
6. Aydınlı, E. & Mathews, J. (2008). Türkiye Uluslararası İlişkiler Disiplininde Özgün Kuram Potansiyeli: Anadolu Ekolü Oluşturmak Mümkün mü?. Uluslar arası İlişkiler Vol 5, Number: 17, pp. 161-187.
7. Cevizci, A. (2005). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Paradigma.
8. Cochran, C. L. & Malone, E. F. (2005). Public Policy – Perspectives and Choices. London: Lynne Rienner.

9. Considine, M. (2005). Making Public Policy. UK: Polity.
10. Çelik, S. (2011). Kamu Politikası Analizinde Doğrusal Modelin Yetersizliği: Karmaşık Bir Model Önerisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), pp. 217-234.
11. Çevik, H. H. (1998). Kamu Politikaları Analizi Çalışmaları Üzerine Türkiye Açısından Bir Değerlendirme. Amme İdaresi Dergisi, Volume 31, Number 2, pp. 102-112.
12. Çevik, H. H. & Demirci, S. (2012), Kamu Politikası – Kavramlar, Aktörler, Süreç, Modeller, Analiz, Karar Verme, Ankara: Seçkin.
13. Çiğdem, A. (1997). Çağdaş Temel Kuramlara Sunuş. Çağdaş Temel Kuramlar. Ed. Qentin Skinner, trans. Ahmet Demirhan, Ankara: Vadi.
14. Çorbacıoğlu, S. (2008). Kamu Politikaları Analizinde Görünmez Üniversite: Altı Bilim Adamı Arasındaki Bilişsel ve Sosyal Bağ. Amme İdaresi Dergisi, Vol: 41, Number:4, pp.23-48.
15. Deleon, P. & Martell, C. R. (2006). The Policy Sciences: Past, Present and Future. Edited by: B. Guy Peters & Jon Pierre, Handbook of Public Policy, New Delhi: Sage.
16. Demir, F. (2011). Kamu Politikası ve Politika Analizi Çalışmalarının Teorik Çerçevesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Number 30, pp.107-120.
17. Descartes. (1989). Felsefenin İlkeleri. Trans. Mesut Akın, İstanbul: Say.
18. Dye, T. R. (1992). Understanding Public Policy. New Jersey: Prentice Hall.
19. Dunn, W. N. (2004). Public Policy Analysis – An Introduction. New Jersey: Pearson Prentice Hall.
20. Fischer, F. (1995). Evaluating Public Policy. Chicago: Nelson Hall.
21. Fischer, F. (2003). Reframing Public Policy – Discursive Politics and Deliberative Practices. Oxford: Oxford University Press.
22. Güçlü, A. & Uzun, E. & Uzun, S. & Yolsal, Ü. H. (2008). Felsefe Sözlüğü. Ankara: Bilim Sanat.
23. Gülbenkian Komisyonu. (1996). Sosyal Bilimleri Açın - Sosyal Bilimlerin Yeniden Yapılanması Üzerine Rapor. Trans. Şirin Tekeli, İstanbul: Metis.
24. Hill, M. (2005). The Public Policy Process. UK: Pearson.
25. John, P. (1998). Analysing Public Policy. London: Pinter.
26. Johnson, R. W. (1975). Research Objectives for Policy Analysis. Public Policy Evaluation, Ed. Kennet M. Dolbeare, London: Sage.
27. Karkın, N. (2012). e-Katılım Kavramı ve Süreci: Kamu Siyasa Oluşum Sürecine Vatandaş Katkısının Olabilirliği. Sosyoekonomi 2012-1, pp. 42-62.
28. Kraft, M. E. & Furlong, S. R. (2004). Public Policy – Politics, Analysis and Alternatives. Washington: CO.
29. Kızılçelik, S. (2004). Sosyal Bilimleri Yeniden Yapılandırmak. Ankara: Anı.
30. Kök, M. (1985). Kamus-i Türkî, Cilt 1. İstanbul: Karakuşak.
31. Kuhn, T. (1970). The Structure of Scientific Revoluations. Chiago: The University of Chiago Press.
32. Latouche, S. (1993). Dünyanın Batılılaşması – Gezegenimizin Bir Örnekleşmesinin Anlamı Önemi ve Sınırları Üzerine Bir Deneme. Trans. Temel Keşoğlu, İstanbul: Ayrıntı.
33. Lester, J. P. & Stewart, J. (2000). Public Policy – An Evolutionary Approach. Belmont: Wadsworth.
34. Marshall, G. (2009). Sosyoloji Sözlüğü. Trans. Osman Akınhay ve Derya Kömürcü, Ankara: Bilim Sanat.
35. Meriç, C. (2008a). Jurnal Cilt 1 – 1955/65. İstanbul: İletişim.
36. Meriç, C. (2008b). Mağaradakiler. İstanbul: İletişim.
37. Morçöl, G. (2002). A New Mind For Policy Analysis. London: Peager.
38. Nagel, S. S. (1984). Contemporary Public Policy Analysis. Alabama: The University of Alabama Press.
39. Nagel, S. S. (1995). Research in Public Policy Analysis and Management. Greenwich: JAI.
40. Nişanyan, S. (2018). Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi. İstanbul: Liber.
41. Parlatır, İ. (2006). Osmanlı Türkçesi Sözlüğü. Ankara: Yargı.
42. Parsons, W. (1995). Public Policy – An Introduction to The Theory and Practice of Policy Analysis. Vermont: Edward Elgar.
43. Politzer, G. (2010). Felsefenin Başlangıç İlkeleri. Trans. Hasan İlhan, Ankara: Alter.
44. Renteln, A. D. (2004). The Cultural Defence. Oxford: Oxford University Press.
45. Sarıbay, A. Y. (2006). Toplumun Mantığı - Bir Mantıksal Anlatı Olarak Sosyoloji. İstanbul: Alfa Aktüel.
46. Sarup, M. (2010). Post-Yapısalcılık ve Postmodernizm - Eleştirel Bir Giriş. Trans. Abdülbaki Güçlü, İstanbul: Kırk gece.
47. Schneider, A. L. & Ingram, H. (1997). Policy Design For Democracy. Kansas: University Press of Kansas.
48. Searle, J. R. (2005). Toplumsal Gerçekliğin İnşası. Trans. Muhittin Macit, Cüneyt Özpilavcı, İstanbul: Litera.
49. Seyyar, A. (2007). İnsan ve Toplum Bilimleri Terimleri – Ansiklopedik Sosyal Bilimler Sözlüğü. İstanbul: Değişim.
50. Shapiro, M. (1995). Of Interests and Values: The New Politics and The New Political Science. The New Politics of Public Policy, Ed. Marc K. Landy & Martin A. Levin, Baltımore: The Hohn Hopkins University Press.
51. Shayegan, D. (2012). Yaralı Bilinç – Geleneksel Toplumlarda Kültürel Şizofreni. Trans. Haldun Bayrı, İstanbul: Metis.
52. Sifil, E. (2011). İslam ve Modern Çağ. İstanbul: Rıhlekitap.
53. Simon, C. A. (2007). Public Policy – Preferences and Outcomes. New York: Pearson.
54. Skinner, Q. (1997). Teorinin Geri Dönüşü. Çağdaş Temel Kuramlar. Editör: Qentin Skinner, Trans. Ahmet Demirhan, Ankara: Vadi.
55. Stone, D. (2002). Policy Paradox: The Art of Political Decision Making. New York: W.W. Norton Company.
56. Tilly, C. (2011). Demokrasi. Trans. Ebru Arıcan, Ankara: Phoenix.
57. Timuçin, A. (2004). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Bulut.
58. Türkdoğan, O. (2011). Türk Toplum Sistemi ve Yapısal Sorunları. İstanbul: IQ Kültür Sanat.
59. Türkdoğan, O. (2012). Çağdaş Bilimsel Araştırma Metodolojisi ve Sorunları. İstanbul: IQ Kültür Sanat.
60. Türköne, M. (2007). Siyaset. Ankara: Lotus.
61. TÜBA. (2011). Sosyal Bilimler Türkçe Bilim Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi.
62. Oktay, C. (2009). Siyaset Bilimi İncelemeleri. İstanbul: Alfa.
63. Outhwaite, W. (2003). Modern Toplumsal Düşünce Sözlüğü. Trans. Melih Pekdemir, İstanbul: İletişim.
64. Ülken, H. Z. (2011). Uyanış Devirlerinde Tercümenin Rolü. İstanbul: Türkiye İş Bankası.
65. Wildavsky, A. (1979). Speaking Truth To Power, The Art and Craft Policy Analysis. New Brunswick: Transaction.