The Relations Between The Main Materials and Vegetation Cover In The West Areas Of The ‘’Büyük Menderes’’ Watershed And The Land Capability Grade And The Usage Style Of The Land

Abstract

Büyük Menderes Havzası’nın Batısında Kalan Sahalarda Ana Materyal ve Bitki Örtüsü ile Arazi Kabiliyet Sınıfları ve Arazi Kullanım Biçimleri Arasındaki İlişkiler

Öz

Bu çalışmanın amacı haritalardan, bilgilerden ve saha gözlemlerinden yararlanılarak ana materyal ve bitki örtüsünün arazi kabiliyet sınıflarına ve kullanım biçimlerine etkilerini açıklamaktır. Araştırma sahasının dağlık alanlarında gnays, mika şist, kuvarsit ve granit ana kayaları üzerinde kumlu bünyede kireçsiz kahverengi orman toprakları, kireçtaşı ve mermerler üzerinde Kırmızı Akdeniz toprakları oluşmuştur. Bitki örtüsüyle kaplı yamaçlar VII. sınıf, çıplak alanlar ve kayalıklar VIII. sınıf arazileri oluşturur. Yamaçların alt bölümlerinde zeytinlikler, maki-garig bitki örtüsü, daha yükseklerde kızılçam, karaçam ve fıstık çamı ormanları uzanır. Yamaç eteklerinde kolüvyal toprakların bulunduğu V. sınıf arazilerinde zeytin ve incir tarımı yapılmaktadır. Ovalarda yer alan alüvyal topraklar genellikle I-IV. sınıf araziler halinde olup sulu tarım yapılmaktadır. Didim platosundaki Kırmızı Akdeniz topraklarının olduğu IV. sınıf arazilerde zeytin yetiştirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Coğrafya,
• Saha
• Büyük Menderes

Kaynakça

1. Atalay, İ. (1989). Toprak Coğrafyası, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları. No: 8, 343.
2. Atalay, İ., Sezer, İ., Temuçin, E., Işık, Ş., Mutluer, M., & Koçman, A. (1990). Ege Bölümü’nde Toprak Oluşumunu Etkileyen Faktörler, Ege Coğrafya Dergisi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, Sayı: 5,
3. Atalay, İ., Çukur, H., Semenderoğlu, A., & Gümüş, N. (1993). Aydın İlinin Doğal Ortam Koşulları ve Ekosistemleri, Eğitim Bilimleri Dergisi, Buca Eğitim fakültesi Yayını, Sayı: 4, 53.
4. Atalay, İ. (1994). Türkiye Vejetasyon Coğrafyası, Ege Üniversitesi Basımevi, 12.
5. Atalay, İ. (2011). Toprak Oluşumu, Sınıflandırılması ve Coğrafyası, Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri, 13.
6. Atalay, İ. & Gökçe Gündüzoğlu, H. A. (2015). Türkiye’nin Ekolojik Koşullarına Göre Arazi Kabiliyet Sınıflandırılması, Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri, 19-120.
7. Altınbaş, Ü., Seçmen, Ö,. Bolca, M., Çokuysal, B., Türk, N., Kurucu, Y., Delibacak, S., & Türk, T. (1999). Ege Bölgesi Örneğinde Büyük menderes Havzası Batı Bölümü Arazilerinin Uzaktan Algılama Tekniği Kullanılarak Toprak taksonomisi İle arazi kullanım Haritalarının Yapılabilirliliği üzerine Araştırmalar, Ege Üniversitesi Araştırma Fon saymanlığı Proje No: 96DPT-01, 7.
8. Altınbaş, Ü. (2000 ). Toprak Genetiği ve Sınıflaması, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. No: 540, 147.

9. Altınbaş, Ü., Çengel, M., Uysal, H., Okur, B., Okur, N., Kurucu, Y., & Delibacak, S., (2013). Toprak Bilimi, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. No: 557, 37.
10. Aydınözü, D. (2007). Türkiye’de Gerçek Sıcaklıkların Dağılışı İle Bitki Örtüsü Arasındaki İlişkiler, Kastamonu Eğitim dergisi. Cilt: 15, No:1, 369.
11. Ercan, T., Akat, U., Günay, E., & Savaşçın, Y., (1986). Söke-Selçuk-Kuşadası Dolaylarının Jeolojisi ve Volkanik Kayaçların Petrokimyasal Özellikleri, Maden Tetkik Arama Genel Müdürlüğü,
12. Göney, S. (1975). Büyük Menderes Bölgesi, İstanbul Üniversitesi Yayınları. No: 1895, 9.
13. JENNY, H. (1941). Factores of Soil Formation: A System of Quantitative Pedology. McGraw-Hill, Duran, A. R., Kurucu, Y., Çetinkaya, A., Özen, S., & Keskin, B.,, (2001). Aydın İli Arazi Varlığı, T.C. Başbakanlık Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü yayınları, İl Rapor No: 9, 15-16.
14. Komisyon., (2012). Fıstık çamı 2012-2016 Eylem planı, Bursa Orman Bölge Müdürlüğü, Bursa, 7.