The Knowledge, Media and Technology Competencies of the High School Students Receiving Sports Education

Abstract

In this research, it was made to reveal the knowledge, media and technology competencies of the students in Sports High Schools. Ethics Committee Report of the Research; It has been taken from the Social and Human Sciences Research Ethics Committee of Fırat University, with the Meeting Number 15 and Decision 7, dated 29.07.2020. The research group consists of 588 randomly selected students who receive sports education in Elazığ, Malatya and Mardin Sports High Schools. “Information, Media and Technology Skills Competence Scale” was used to obtain the data from the research group. Licensed SPSS 22.0 package program was used for data analysis. As a result, a statistically significant relationship was found between independent variables (gender, class, and family income). Among the dependent variables, the highest level of relationship between the scale and its sub-dimensions was found to be positive and moderate between the “Digital Content Development” and “Problem Solving” sub-dimensions (r = 0.587). In the field of sports sciences, it is important that the course contents and curriculum programs are created in a common structure and harmonized with information, media and technology in both secondary and higher education levels.

Keywords

• Sports
• Information
• Media
• Technology
• High School Students

Spor Eğitimi Alan Ortaöğretim Öğrencilerinin Bilgi, Medya ve Teknoloji Yeterlilikleri

Öz

Bu araştırmada, Spor Liselerindeki öğrencilerin bilgi, medya ve teknoloji yeterliliklerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın Etik Kurul Raporu; Fırat Üniversitesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu’ndan 29.07.2020 tarih, 15 nolu Toplantı Sayısı ve 7 nolu Kararıyla alınmıştır. Araştırma grubu Elazığ, Malatya ve Mardin Spor Liselerinde spor eğitimi alan ve rastgele yöntemle seçilmiş 588 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma grubundan verileri elde etmek için “Bilgi, Medya ve Teknoloji Becerileri Yeterlilik Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde lisanslı SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Sonuç olarak, bağımsız değişkenler arasında (cinsiyet, sınıf ve ailenin gelir durumu) istatistiksel olarak anlamlı ilişki belirlenmiştir. Bağımlı değişkenler arasında ölçek ve alt boyutları arasındaki en yüksek düzeyde ilişkinin “Dijital İçerik Geliştirme” ve “Problem Çözme” alt boyutları arasında (r=0.587) pozitif ve orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Spor bilimleri alanında gerek ortaöğretim ve gerekse yükseköğretim düzeyinde verilen eğitimlerde, ders içeriklerinin, müfredat programlarının bilgi, medya ve teknolojiyle ortak bir yapıda oluşturulması ve uyum sağlaması önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Spor
• Bilgi
• Medya
• Teknoloji
• Lise Öğrencileri

Kaynakça

1. Akgün, M., & Akgün, İ. H. (2011). Dünyada ve türkiye’de destekli eğitimin tarihi gelişimi. 2. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, 27-29 April 2011, Antalya.
2. Akkoyunlu, B., & Kurbanoğlu, S. (2004). Öğretmenlerin bilgi okuryazarlığı öz-yeterlik inancı üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 11-20.
3. Aksoy, H.H. (2003). Eğitim kurumlarında teknoloji kullanımı ve etkilerine ilişkin bir çözümleme. Eğitim, Bilim ve Toplum Dergisi, 1(4), Ankara: Eğitim-Sen, 4-23.
4. Aksoy, C. (2018). Teknoloji kullanım ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirliğinin ölçülmesi: üniversite öğrencilerine yönelik bir araştırma. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 8(15), 1111-1131.
5. Biricik, Y.S. (2019). Spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin medya okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi. Spormetre Dergisi, 17(4), 56-67.
6. Bütün, E. (2010). Medya okuryazarlığı dersine ilişkin öğretmeni öğrenci ve veli görüşleri (samsun ili örneği) (Yüksek lisans tezi), Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 278554)
7. Çalışkan, N., & Karadağ, E. (2009). Temel kavramlar. M. Sarıtaş (Edt.), Öğretim teknolojilerin ve materyal tasarımı, 1-13, Ankara: Pegema Yayıncılık.
8. Demiralay, R., & Karadeniz, Ş. (2009). İlköğretimde yaşam boyu öğrenme için bilgi okuryazarlığı becerilerinin geliştirilmesi. Cypriot Journal of Educational Sciences, 2(6), 89-119.

9. Ekici, G., Uzun, N., & Sağlam, N. (2010). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar kullanma sıklığına bağlı olarak bilgisayara yönelik tutumlarındaki değişimin değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 9(2), 658-667.
10. Eryılmaz, S. (2018). Öğrencilerin bilgi ve iletişim teknolojileri yeterliliklerinin belirlenmesi: gazi üniversitesi, turizm fakültesi örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(65), s. 37-49.
11. Hazar, E. (2018). Information, media and technology skills competency scale: a validity and reliability study. International Journal of Human Sciences, 15(2), 1306-1316.
12. Kalaycı, Ş. (2006). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayıncılık.
13. Kara, S. (2011). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin bilgi ve iletişim teknolojileri yeterliliklerinin belirlenmesi: istanbul örneği (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 292796)
14. Kaya, Ş., Şimşek, G., & Okul, T. (2020). Lisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrencilerin girişimcilik eğilimi ve bilgi teknolojileri yeterliliği ilişkisi: aydın adnan menderes üniversitesi örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(1), 257-277.
15. Kurbanoğlu, S.S. (2010). Bilgi okuryazarlığı: kavramsal bir analiz. Türk Kütüphaneciliği, 24(4), 723-747.
16. Kuyucu, M. (2017). Gençlerde akıllı telefon kullanımı ve akıllı telefon bağımlılığı sorunsalı: akıllı telefon (kolik). Üniversite Gençliği, Global Media Journal TR Edition, 7(14), 328-359.
17. Özgür, H. (2016). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ve bilgi okuryazarlığı öz-yeterlikleri üzerine bir çalışma. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 22-38.
18. Probert, E. (2009). Information literacy skills: teacher understandings and practice. Computers & Education, 53, 24-33.
19. Saçan, S., & Adıbelli, D. (2016). Üniversite öğrencilerinin medya okur-yazarlık düzeylerinin bazı faktörler ile ilişkisi. Global Media Journal TR Edition, 6(12), 27-43.
20. Sedory-Holzer, S. E., & Kokemueller, P. (2007). Internet platforms for lifelong learning: a continuum of opportunity. Otolaryngologic Clinics of North America, 40(6), 1275-1293.
21. Som, S., & Kurt A.A. (2012). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi bölümü öğrencilerinin medya okuryazarlık düzeyleri. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2(1), 104-119.
22. Şerefhanoğlu, H., Nakiboğlu, C., & Gür, H. (2008). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin bilgisayara yönelik tutumlarının çeşitli değişkenle açısından incelenmesi: balıkesir örneği. İlköğretim Online, 7(3), 785-799.
23. Tanrıverdi, H., Kakırman, İ., & Karakaya, E. (2015). Anadolu liselerinde okuyan öğrencilerin bilgisayar iletişim teknolojilerini uygulama yeterlilikleri ve öğretim tekniği olarak kullanılma sonuçlarının incelenmesi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 109-130.
24. Taşdemir, L. (2017). Özel yetenekli öğrencilerin bilgisayara yönelik tutumları ve teknoloji ile kendi kendine öğrenmeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi), Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi'nden edinilmiştir. (Tez No. 461499)
25. Taylor, J. (2006). Information literacy and the school library media center. USA: Libraries Unlimited, Westport,
26. Tekindal, B. Ertekin, A. R., & Tekindal, M. A. (2010). Meslek liselerinde eğitim-öğretim gören öğrencilerin bilgisayara yönelik tutumlarının değerlendirilmesi (yozgat ili yerköy ilçesi örneği). Bilişim Teknolojileri Dergisi, 3(1), 23-30.
27. Timur, S. Yılmaz, Ş., & Timur, B. (2014). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayara yönelik tutumlarının incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 2(1), 16-26.
28. Yılmaz, K., & Ayaydın, Y. (2015). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin öğretim teknolojileri kullanımına ilişkin alt yapılarının ve yeterlilik algılarının incelenmesi: nitel bir çalışma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(Özel Sayısı I), 87-107.