The Relationship Between Ecotourism Awareness and Ecotourism Perception

Abstract

Ethics committee approval was obtained for the research from the Ethics Committee of Sirnak University on 09.04.2021 (No:2021/32). The main purpose of the research is to examine the relationship between people's ecotourism awareness and their ecotourism perception, who living in Şırnak province. In this context, data were collected by questionnaire between April 10 and May 30, 2021 using the quantitative research method. Data were collected through WhatsApp, Facebook, e-mail, and face-to-face interviews. The population of the research consists of local people and people residing in Şırnak province for at least 5 years over the age of 18. The sample of the research is people living in Şırnak province (421 participants) who participated in the research representing the universe. As a result of the analysis, it was determined that there is a high-level positive linear relationship between awareness regarding meaning of ecotourism with ecotourism perception. In addition, it was determined that there is a low level of the positive linear relationship between awareness regarding meaning of ecotourism with awareness regarding applicable ecotourism activities, and between awareness regarding applicable ecotourism activities with ecotourism perception. Also, it was determined that the results of the regression analysis also supported these results.

Keywords

• ecotourism
• ecotourism awareness
• ecotourism perception
• Sirnak
• Turkey

Ecoturizm Farkındalığı ve Ecoturizm Algısı Arasındaki İlişki

Öz

Araştırma için etik kurul onayı Şırnak Üniversitesi Etik Kurulu'ndan 09.04.2021 (No:2021/32) tarihinde alınmıştır. Araştırmanın temel amacı, Şırnak ilinde yaşayan halkın ekoturizm farkındalığı ve ekoturizm algısı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu kapsamda nicel araştırma yöntemi kullanılarak 10 Nisan-30 Mayıs 2021 tarihleri arasında anket ile veriler toplanmıştır. Veriler WhatsApp, Facebook, e-posta ve yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Araştırmanın evrenini 18 yaş üstü yerel halk ile Şırnak ilinde en az 5 yıl ikamet eden kişiler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi evreni temsil eden araştırmaya katılan Şırnak ilinde yaşayan (421 katılımcı) kişilerdir. Analizler sonucunda, ekoturizmin anlamına ilişkin farkındalık ile ekoturizm algısı arasında yüksek düzeyde pozitif doğrusal bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, ekoturizmin anlamına ilişkin farkındalık ile uygulanabilir ekoturizm faaliyetlerine ilişkin farkındalık arasında ve uygulanabilir ekoturizm faaliyetlerine yönelik farkındalık ile ekoturizm algısı arasında düşük düzeyde pozitif doğrusal bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Regresyon analizi sonuçlarının da bu sonuçları desteklediği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ekoturizm
• Ekoturizm farkındalığı
• Ekoturizm algısı
• Şırnak
• Türkiye

Kaynakça

1. Abeli, S. R. (2017). Local communities’ perception of ecotourism and attitudes towards conservation of Lake Natron Ramsar Site, Tanzania. International Journal of Humanities and Social Science, 7(1), 162-176.
2. Akpınar, E. & Bulut, Y. (2010). Ülkemizde alternatif turizm dalı olan ekoturizm çeşitlerinin bölgelere göre dağılımı ve uygulama alanları. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, Erzurum.
3. Alaeddinoğlu, F. (2008). Sivas kentinde halkın turiste ve turizme bakışı. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-23.
4. Alpar, R. (2017). Uygulamalı çok değşkenli istatistiksel yöntemler. (5.Bas). Ankara: Detay Yatıncılık.
5. Andriotis, K. & Vaughan, D. R. (2003). Urban residents’ attitudes towards tourism development: The case of Crete. Journal of Travel Research, 42(2), 172-185. doi.org/10.1177/0047287503257488
6. Assante, L. M., Wen, H. I. & Lottig, K. (2012). An empirical assessment of residents’ attitudes for sustainable tourism development: A case study of O’ahu, Hawai’i. Journal of Sustainability and Green Business,1, 1-27.
7. Avcıkurt, C. (2009). Turizm sosyolojisi. Ankara: Detay Yayıncılık.
8. Bayram, N. (2009). Sosyal bilimlerde spss ile veri analizi. İstanbul: Ezgi Kitabevi.

9. Bini, S., Assy, E., Ryan, G., Frazee, S., Edwards, S. & Hillel, O. (2000). Ecotourism education and awareness program. Conservation International, Retrieved from https://www.sprep.org/att/IRC/eCOPIES/global/262.pdf (accessed on 01.07.2021).
10. Björk, P. (2000). Ecotourism from a conceptual perspective, an extended definition of a unique tourism form. International Journal of Tourism Research, 2(3), 189–202. doi.org/10.1002/(SICI)1522-1970(200005/06)2:3<189::AID-JTR195>3.0.CO;2-T
11. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (24th ed.) Ankara: Pegem Akademi.
12. Çelik, S., Coşkun, E. & Öztürk, E. (2013). Şehri Nuh’un (Şırnak) kırsal turizm açısından değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 3(2), 21-28.
13. Çetin, T. & Gürgil, F. (2014). Üniversite öğrencilerinin bartın’ın doğal ve kültürel turizm değerlerine yönelik farkındalıkları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 255-274.
14. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değiskenli istatistik. Ankara: Pegem Yayıncılık.
15. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
16. Duran, E. & Özkul, E. (2012). Yerel halkın turizm gelişimine yönelik tutumları: Akçakoca örneği üzerinden bir yapısal model. International Journal of Human Sciences, 9(2), 500-520.
17. Emekli, G. (2005). Avrupa birliği’nde turizm politikaları ve türkiye’de kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 14, 99-107.
18. Erdoğan, İ. & Erdoğan, N. (2005). Ekoturizm betimlemeleriyle iletilenlerin doğası. Gazi Üniversitesi İletişim Dergisi, 20 (1), 55-82.
19. Eren, R. & Aypek, N. (2012). Kırsal turizm bölgesinde yerel halkın turizmin gelişimine karşı tutumları: Cumalıkızık köyü örneği. International Journal of Social and Economic Sciences, 2(2), 43-47.
20. Ertaş, Ç. (2019). Şehri Nuh’un marka kimliği unsurlari (görüş ve öneriler). Ankara: Detay Yayıncılık.
21. Fennell, D. E. (1998). Ecotourism in Canada. Annals of Tourism Research, 25(1), 231–234. doi.org/10.1016/S0160-7383(97)00074-1
22. Gursoy, D., Jurowski, C. & Uysal, M. (2002). Resident attitudes: A structural modeling approach. Annals of Tourism Research, 29(1), 79-105. doi.org/10.1016/S0160-7383(01)00028-7
23. Kağıtçıbaşı, Ç. & Cemalcılar, Z. (2017). Dünden bugüne insan ve insanlar (sosyal psikolojiye giriş). İstanbul: Evrim Yayınevi.
24. Kalaycı, Ş. (2014). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. (6.Bas.). Ankara: Asil.
25. Kavak, M. (2015). Edremit körfezi kuzey kıyılarında yerel halkın ekoturizme yönelik bilinç algısı ve tutumları. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Müdürlüğü, Ortaöğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Anabilim Dalı, Coğrafya Öğretmenliği Bilim Dalı.
26. Kızılaslan, N. & Özyurt, Ç. (2012). Sürdürülebilir kırsal kalkınmada ekoturizmin önemi: Tokat ili örneği. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1, 50-62.
27. Kızılırmak, İ. & Kurtuldu, H. (2005). Kültürel turizmin önemi ve tüketici tercihlerinin belirlenmesine yönelik bir çalışma. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 100-120.
28. Kiper, T. (2006). Safranbolu yörükköyü peyzaj potansiyelinin kırsal turizm açısından değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi, Ankara.
29. Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610. doi.org/10.1177%2F001316447003000308
30. Nee, I. & Beckmann, I. (2011). Ecotourism: The growth, its implications and trends. In: Papathanassis, A. (ed.) The long tail of tourism: holiday niches and their impact on mainstream tourism. Springer Gabler, Wiesbaden, Germany. doi.10.1007/978-3-8349-6231-7_13
31. Rono, B.J., Obwoyere, G.O. & Owour, G. (2016). Attitudes and perception towards ecotourism among pastoral communities in Laikipia county, Kenya. Retrieved from https://www.academia.edu/19221735/ATTITUDES_AND_PERCEPTION_TOWARDS_ECOTOURISM_AMONG_PASTORAL_COMMUNITIES_IN_LAIKIPIA_COUNTY_KENYA?auto=download (accessed on 02.07.2021).
32. Teye, V., Sönmez, S. F. & Sirakaya, E. (2002). Residents’ attitudes toward tourism development. Annals of Tourism Research, 29(3), 668-688.
33. Walker, S. L. (1996). Ecotourism Impact Awareness. Annals of Tourism Research, 23(4), 944-945.
34. Zeyrek, A. N. (2008). Besni’de alternatif turizm potansiyeli. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 451-468.