HEKİMBAŞI SALİH BİN NASRULLAH’IN (IBN SELLÛM) SOSYAL ÇEVRESİ (1660-1669)

Öz

XVII. yüzyıl Osmanlı kültür dünyasının önemli figürlerinden Hekimbaşı Salih bin Nasrullah’ın (İbn Sellûm, ö. 1669) hayatı ve eserleri gördüğü yoğun ilgiye rağmen hala pek çok gölgede kalmış nokta barındırmaktadır. Çalış ma, Osmanlı entelektüel kozmopolitliğini güçlendiren tercüme faaliyetlerini ve bu süreçte rol oynayan kültürel aracıları görünür kılmayı amaçlamaktadır. Müşahere-horan defterleri kullanılarak Salih bin Nasrullah’ın ailesi, arkadaş çevresi ve hassa tabipleri arasındaki ilişkiler analiz edilmektedir. Müşahere-horan defterleri, Salih’in hekimbaşılığı döneminde hassa tabibi olan insanlar üzerinden mesleki dünyasında kimleri tanıdığını tespit için kullanılmıştır. Bu sayede literatürde varlığı tespit edilmiş tabip Nikolaos ve Salih’ten sonra hekimbaşı olan Hayatizade’ye ilişkin yeni bulgulara ulaşılmıştır. Çalışma Salih bin Nasrullah’ın kozmopolit bir çevresi olduğunu öne sürüp, Salih’in kendi çalışmaları dışında dönemin sair entelektüellerle temas halinde olduğuna da dikkat çekmektedir. Son olarak, Hayatizade ve Salih bin Nasrullah arasındaki muhtemel bir rekabete rağmen, literatürde iddia edildiği üzere XVII. yüzyıl ortasında Yahudi hekimlere karşı bir önyargı olmadığını savunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Salih bin Nasrullah (İbn Sellûm)
• Hayatizade Mustafa Feyzi (ö. 1692)
• müşaherehoran defterleri
• hekimbaşı
• hassa tabipleri
• kültürel aracılar
• Sultan IV. Mehmed (h. 1648-1687)

CHIEF IMPERIAL PHYSICIAN SALIH BIN NASRULLAH’S (IBN SALLÛM) SOCIAL MILIEU (1660-1669)

Öz

Through the case of the Ottoman chief physician Salih b. Nasrullah, this study seeks to highlight Ottoman intellectual cosmopolitanism and the cultural intermediaries who played a role in this process. Using müşaḥere-horan registers in particularly, the article analyzes the relationships between Salih b. Nasrullah’s family, his circle of acquaintances, and the community of court physicians (etıbbâ-yı hassa). These registers help identify whom Salih knew within his professional milieu through individuals who served as court physicians during his tenure as chief physician. Thereby, the study presents new findings concerning the formerly discovered translator- physician Nikolaos, and Hayatizade, Salih’s successor as chief physician. It argues that Salih operated within a cosmopolitan environment and draws attention to his interactions with other contemporary intellectuals beyond his own works. And despite a possible rivalry between Hayatizade and Salih, there was no prejudice against Jewish physicians in the mid-seventeenth century, contrary to claims in the existing literature.

Anahtar Kelimeler

• Salih bin Nasrullah (Ibn Sallûm)
• Hayatizade Mustafa Feyzi (d. 1692)
• müşaherehoran registers
• chief imperial physician
• imperial court physicians
• cultural intermediaries
• Sultan Mehmed IV (r. 1648-1687)

Kaynakça

1. Bab-ı Asafi, Ruûs Kalemi Defterleri (A.RSK.d) 1537.
2. Kamil Kepeci Defterleri (KK.d) 3405, 3406, 3407, 3408, 3409, 3410, 3411, 3412, 3417, 3424.
3. Maliyeden Müdevver Defterler (MAD.d) 1083, 3772, 5967, 6010.
4. Rumeli Sadaret Mahkemesi 127. c. 55. (www.kadisicilleri.org)
5. ADIVAR A. Adnan, Osmanlı Türklerinde İlim, Remzi Kitabevi, İstanbul 1982.
6. AFYONCU Erhan, “Osmanlı Hekimbaşıları ve Hassa Hekimleri,” Coşkun Yılmaz ve Necdet Yılmaz (ed.), Osmanlılarda Sağlık (Health in the Ottomans) I, Biforma, İstanbul 2006, ss. 85-97.