Kinematic condylar AGC total knee arthroplasty: midterm (mean 6 years) follow-up results

Abstract

Objectives:To present the mid-term follow-up results of patients who were treated with kinematic condylar total AGC knee prosthesis for gonarthrosis. Methods: Between 1991 and 1994 fifty knees of forty six patients (mean age 64 years) with gonarthrosis were treated with total knee arthroplasty. In all cases, AGC total knee prosthesis, which preserves posterior cruciate ligament, was implanted. Cemented fixation was applied to all three components. Patellar component was not used in nine patients. Patients were evaluated according to the Knee Society Rating System pre- and postoperatively. Radiologically, position of femoral and tibial components was calculated in anteroposterior and lateral planes. Mean follow-up was 76 months. Results: The mean postoperative knee and functional scores increased to 81 and 72.7 from preoperative scores of 36 and 34.9, respectively. Of nine patients in whom patellar component was not used, three patients required implantation of the patellar component after a mean of 42 months. Of the 50 knees, excellent, good, and poor results were obtained in 32, 11, and 7 knees, respectively. Radiologically, mean alpha and beta angles on anteroposterior planes were measured as 97.8° and 88.5°, and mean gamma and delta angles on lateral planes were 5.8° and 89.1°, respectively. Revision arthroplasty were performed in six patients due to septic (n=2) and aseptic (n=4) loosening. Conclusion:Total knee arthroplasty seems to be a proper treatment method in patients with gonarthrosis when no other treatment alternatives are likely to be successful.

Keywords

• -

Kinematik kondiler AGC total diz artroplastisi: Orta dönem takip sonuçları

Öz

Amaç: Çalışmamızda gonartroz nedeniyle kinematik kondiler AGC total diz protezi uygulanan olguların orta dönem takip sonuçlarının bildirilmesi amaçlandı. Çalışma planı: 1991-1994 yılları arasında gonartroz nedeniyle 46 hastanın (ort. yaş 64) 50 dizine total diz artroplastisi uygulandı. Olgularımızın tümünde arka çapraz bağı koruyan trikompartımental AGC total diz protezi kullanıldı. Her üç komponentin de çimentolu olarak uygulandığı olguların dokuzunda patellar protez kullanılmadı. Hastalar Diz Cemiyeti’nce önerilen diz-fonksiyon skoruna göre ameliyat öncesi ve sonrası değerlendirildi; radyolojik olarak AP ve lateral planlarda femoral ve tibial komponentlerin açısal uyumları araştırıldı. Olgular ortalama 76 ay süreyle izlendi. Sonuçlar: Ameliyat öncesinde sırasıyla 36 ve 34.9 olan diz skoru ve fonksiyon skoru ortalamaları ameliyat sonrasında 81 ve 72.7’ye yükseldi. Patellar komponentin değişmediği dokuz olgunun üçünde ortalama 42 ay sonra patellar protez implantasyonu yapıldı. Elli dizin 32’sinde çok iyi, 11’inde iyi, yedisinde ise kötü sonuç alındı. Anteroposterior planda femoral komponent alfa ve tibial komponent beta açıları ortalamaları sırasıyla 97.8° ve 88.5°; lateral planda ise femoral komponent gamma ve tibial komponent delta açıları ortalamaları 5.8° ve 89.1° bulundu. İki olguda septik, dört olguda aseptik gevşeme nedeniyle revizyon artroplastisi uygulandı. Çıkarımlar: Gonartrozda başka tedavi seçeneklerinin kalmadığı durumlarda total diz artroplastisi etkili bir tedavi yöntemidir.

Anahtar Kelimeler

• Biomechanics; knee joint/surgery;knee prosthesis;osteoarthritis/surgery