Televizyon Dizilerin Toplumsal Yapıya Uygunluk Kriterlerinin Çok Ölçütlü Karar Verme Yöntemiyle Belirlenmesi ve Ağırlıklandırılması
Öz
Türkiye’de günlük televizyon izlenme istatistiği ortalama 330 dakika ile çok yüksek çıkmaktadır. Televizyonlarda en çok izlenen programlardan biri de dizilerdir. Çok izlenmesinin yanı sıra hem reklamlardan elde edilen gelirler hem de ihracatının yapılıyor olması kanallar ve yapımcılar açısından önemini artırmaktadır. Dizi bölümler hâlinde yayımlanan ve çoklukla aralarında konu bütünlüğü olan film olarak tanımlanmaktadır. 2000’li yıllardan itibaren artan sayısı ile birlikte çok çeşitli konularda diziler yayına girmiştir. Çok izlenmesine bağlı olarak toplumu ve toplumsal yapıyı olumlu ve/veya olumsuz yönde etkilemektedir. Aile ve sosyal politikalar bakanlığı ve TBMM nezdinde de dizilerin bu etkisi konusunda araştırmalar yapılmaktadır. Bu çalışmada dizilerin toplumsal değerlere uygunluğunun belirlenmesi için hangi kriterlerin ve alt kriterlerin dikkate alınması gerektiği araştırılmıştır. Bu kriterlerin önem derecelerinin belirlenmesi için çok ölçütlü karar verme yöntemlerinden olan analitik hiyerarşi prosesi kullanılmıştır. Analitik hiyeraraşi prosesi ile kriterlerin ağırlıkları hesaplanmıştır
Anahtar Kelimeler
Televizyon dizileri,Toplumsal yapıya uygunluk,Çok ölçütlü karar verme,Analitik hiyerarşi prosesi
Kaynakça
- Ariel, A., & Timor, O. (2013). Hanging in the balance: Endogenous Anti‐Inflammatory Mechanisms In Tissue Repair and Fibrosis. The Journal of Pathology, 229(2), 250-263.
- Batı, U. (2017). Aşk-ı memnu’nun kitabı da çıkmış ( ):“edebi bir eserin tv melodramı olarak profili. Internatıonal Journal of Tv Serial Narratıves, 55-77.
- Binark, M. ve Bek, M.G. (2007). Eleştirel medya okuryazarlığı: Kuramsal yaklaşımlar ve uygulamalar. Elementary Education Online, 9(1), 3-5.
- Cesur, S. ve Paker, O. (2007). Televizyon ve çocuk: çocukların tv programlarına ilişkin tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(9), 106-125.
- Ceylan, Y. (2012). Toplumsal değerler ve medya etiği. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(7), 45-58.
- Dilber, F. (2017). Kitle iletişim araçları ve suç olgusu. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16 (1), 60-66.
- Geçer, E. (2015). Türk dizileri üzerine kültürel ve ideolojik bır değerlendirme: “Made in Turkey”. Mütefekkir, 2(3), 39-56.
- Güllüoğlu, Ö. (2012). Bir kitle iletişim aracı olarak televizyonun popüler kültür ürünlerini benimsetme ve yayma işlevi üzerine bir değerlendirme. Global Media Journal: Turkish Edition, 2(4), 64-86.
- Karabıçak, M. (2013). Havayolu taşımacılığı sektöründe topsis yöntemiyle finansal performans değerlendirmesi. Suleyman Demirel University Journal of Faculty of Economics ve Administrative Sciences, 18(3), 133-146.
- Kızıltaş, Ş., Mermi, Ö. S., Alağaş, H. M., Bedir, N. ve Eren, T. (2017). Ana haber bültenlerinin çok kriterli karar verme yöntemleriyle değerlendirilmesi. Global Media Journal: Turkish Edition, 8(15), 346-363.
