Amaç: Sıkça çömelerek çalışan tarım işçilerinde gözlenen peroneal nöropatinin klinik özelliklerini, takip ve tedavi sonuçlarını değerlendirdik.
Yöntem: Çömelerek çalışan ve ortopedi ve travmatoloji polikliniğine başvuran peroneal nöropati tanısı almış 21 hasta çalışmaya dahil edildi. Tanı sonrası hastalara 20 seans standart fizyoterapi uygulandı ve ayak-bilek ortezi (AFO) kullandırıldı. Tedavi öncesinde ve tedavinin birinci ve üçüncü aylarında, tibialis anterior, extensor digitorum brevis, peroneus longus ve gastroknemius kasları ile periferik sinir ileti hızları elektromiyografi (EMG) ile değerlendirildi.
Sonuçlar: Hastaların 12’si (%57,1) erkek, 9’u (%42,9) kadındı. Tüm hastalarda tek taraflı (13 sağ, 8 sol) ayak düşüklüğü mevcuttu. Tedavi öncesi EMG’de 13 hastada (%61,9) proksimal bileşik kas aksiyon potansiyelinde (CMAP) azalma saptandı. Fizyoterapi programı ve AFO kullanımı sinir iletisini artırdı (p<0,05). Tedavi sonrası üçüncü ayda, üç hastada (%14,3) peroneus longus kasında düşük CMAP ile birlikte fibrilasyon ve pozitif sivri dalga paternleri görüldü. Bu hastalara cerrahi tedavi önerildi.
Sonuç: Ayak düşüklüğüne neden olabilen peroneal sinir yaralanması, uzun süre oturarak çalışan tarım işçilerinde görülebilmektedir. Üç aylık klinik takip, medikal tedavi, fizyoterapi ve AFO kullanımı, ayak düşüklüğü olan hastalarda iyileşme sağlamıştır. İyileşmeyen olgularda cerrahi gerekebilir.
Peroneal sinir yaralanması düşük ayak elektromiyografi fizyoterapi
Background: We evaluated the clinical characteristics, follow-up, and treatment outcomes of peroneal neuropathy, which is frequently observed in agricultural workers who work in a squatting position.
Methods: The study included 21 patients diagnosed with peroneal neuropathy who had worked in a squatting position and presented to the orthopedics and traumatology outpatient clinic. After diagnosis, the patients underwent 20 sessions of standard physiotherapy and used an ankle-foot orthosis (AFO). Electromyography (EMG) was used to assess the tibialis anterior, extensor digitorum brevis, peroneus longus, and gastrocnemius muscles and peripheral nerve conduction velocities before treatment and at the first and third months.
Results: Of the patients, 12 (57.1%) were male and 9 (42.9%) were female. All patients had unilateral (13 right, 8 left) foot-drop. Pre-treatment EMG showed decreased proximal compound muscle action potential (CMAP) in 13 patients (61.9%). The physiotherapy program and AFO use increased nerve conduction (p<0.05). At the third month after treatment, three patients (14.3%) had low CMAP in the peroneus longus muscle, showing fibrillation and positive sharp wave patterns. Surgical treatment was recommended for these patients.
Conclusion: Peroneal nerve injury, which may cause foot drop, occurs in agricultural workers who work seated for long periods. Three-month clinical follow-up, medical treatment, physiotherapy, and AFO use resulted in recovery in patients with a foot drop. Surgery may be required in non-recovering patients.
Peroneal nerve injury foot drop electromyography physiotherapy
Thank you to all participants.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Halk Sağlığı (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 18 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 5 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 7 Sayı: 2 |