ÂLEMGÎR ŞÂH’IN (EVRENGZİB) HİNDU POLİTİKALARI VE BUNUN ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Tarihin en eski medeniyetlerinden birine ev sahipliği yapan Hindistan, kadim dönemlerden günümüze kadar birçok toplumun ilgi merkezi olmuştur. Özellikle asırlarca Türklere yurt olan bu ülke, meşhur lider Gandi’nin de ifade ettiği Hintliler ve Türklerin ortak vatanıdır. Türklerin Hindistan’daki varlığı milad öncesi dönemden başlayarak günümüze kadar gelmekte olup özellikle Türklerin milad sonrası Güney Asya’da kurmuş oldukları devletler ve sultanlıkların en önemlileri bu topraklarda yer almaktadır. Öyle ki Türkler, birçoğu hala ayakta olan muhteşem mimarileri Türk-Hint tarih ve medeniyetinin hafızalarına kazımıştır. Özellikle Babür’ün temellerini attığı Babürlüler dönemi Türklerin Hindistan’da en geniş alana sahip olduğu çağdır. Bu yüzdendir ki bu dönem “Türklerin Hindistan’daki Altın Çağı” olarak zikredilmektedir. Özellikle Babür’ün dördüncü kuşaktan torunu ÂlemgîrEbü’l-Muzaffer Muhammed Muhyiddîn Evrengîzb döneminde Babürlüler kuzeyde Keşmir'den güneyde Cinci'ye ve doğuda Çittagong'dan batıdaHindukuş menziline kadar olan coğrafyaya hâkim olmuştur. Babürlüleri en geniş sınırlara ulaştıran Âlemgîr bu başarısını uygulamış olduğu dini ve siyasi politikalara borçludur. Onun daha çok gayri Müslim tebaa arasındaki Hindulara karşı uygulamış olduğu politikalar günümüzde dahi pek çok araştırmacı tarafından tartışılmaktadır. Çalışmamızda Âlemgîr’in özellikle Hindu toplumu üzerinde uyguladığı politikalar genel hatları ele alınıp değerlendirilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Alemgir
• Ebü'l Muzaffer muhammed Muyiddin Evrengzib
• Babürlüler

Kaynakça

1. AGARWAL, M.K. (2012), From BharatatoIndia: Vol 2 The Rape of Chrysee, Bloomington: IUniverse Press.
2. AGGARWAL, D.C. (2017), “TheAfterlives of Aurangzeb: Jizya, SocialDominationand The Meaning of Constitutional Secularism”, RutgersJournal of Law&Religion, Vol. 18, Part II, p. 109-155.
3. AHMED, A.(1995), Hindistan’da İslam Kültürü Çalışmaları, İstanbul: İnsan Yayınları,
4. BENTLEY, J.H.-Bridental,R- Yang A.D. (2005), Inretactions: TransregionalPerspectives on World History, Honolulu: University of Hawai’sPress.
5. BİSWAS, R.K. (2018), “A study on celebration of festivals in Indiafortheinculcation of moral education”, International Journal of Advanced Educational Research, Volume 3; Issue 2; March, p. 309-314 BOSE, M.B. (2016),Royal Umbrellas of Stone: Memory, Potics and Public Identity in Racput Funerary Art, Leiden: Brill.
6. CHANDRA, J. (1959), “Âlemgîr’s Grant to a Brahmin”, JPHS, VII, s. 99-100.
7. CHANDRA, S. (1972), Parties and Politics At TheMughal Court 1707–1740, New Delhi:People’sPublishing House.
8. CHANDRA, S. (2015),Medieval India: From Sultanat to the Mughals, Delhi: Har-Anand Publ.

9. CHANDRA, S. (2016), History of Medieval India, Delhi: Orient Black Swan.
10. CHETTRY, A.T. (2018), ”Unravelling The Myth: Exploring State and Religion Under Aurengzeb”,Global Journal of Archaelogy&Anthropology, Vol.6, Issue 3, August, p.52
11. ERWARDES, S.M.- GARRETT, H.L.O. (1995), Mughal Rule in India, New Delhi: Athlantic Publisher.
12. FAROOQUI, S.A.(2005), Islamand The Mughal Satate, New Delhi: Sundeep Prakarshan Press.
13. FAZL. A. (1993), Heroes of Islam. Lahore: Ripon Printing Press.
14. GOSWAMİ,B.N.- GREWAL, J.S. (1961), The Mughals and the Jogis of Jakhber, Simla: Viewvia Publishers
15. JAFFAR, S.M. (1979), Some Cultural Aspects of Muslim Rule in India, Delhi:Idarah-i Adabiyāt-i Delli.
16. JAFFER, S.M.(2011), The Mughal Empire from Babur to Aurangzeb, Delhi:Nabu Press.
17. KHAN, K. (2006), Muntakhab-ul-Lubab, Vol II, Lahor:Sang-e Meel Publishing.
18. KRYNICKI , A.K. (2005), Captiveprincess : Zebunissa, Daughter of EmperorAurangzeb-Karachi, Oxford: Oxford University Press.
19. LAMBTON, A.K.S., (1970), “Pesia: The Breakdown of Society”, Cambridge History of Islam, Cambridge: Cambridge UniversityPress.
20. MANUCCI, N. (1966), Storia Do Mogor or Mogul India 1653-1708, Vol II, Calcutta: EditiondsIndian.
21. MARKOVITS,C. (2004), A Histoy of Modern India 1480-1950,London:AnthemPress.
22. MİRAT-İ-AHMADİ. (1965),trans. M. F. Lokhandwala, vol.I, Baroda: OrientalInstitu.
23. NICOLL, F. (2009),ShahJahan, New Delhi: Penguin Group.
24. NİZAMİ, K.A. (1995), “Evrengzîb”, İslam Ansiklopedisi, İstanbul: TDV,s.537-539
25. RICHARDS, J.F., (1996), “The Mughal Empire”, The New Cambridge History of India, Cambridge:Cambridge University Press.
26. SARI,İ.(2017),Türk Şahsiyetleri, Antalya: Nokta ekitap.
27. SARKAR, J. (1930), A ShortHistory of Aurangzeb 16018-1707, Calcutta: M.C.Sarkar&Co.
28. SARKAR, J.N. (1984), Mughal Politiy, Delhi: Idarah-i Adabiyat-i Delli.
29. SARKAR, S.J. (1921),History of Aurengzeb, Calcutta: M.C.Sarkar&Sons.
30. SARKAR,J. (1972), History of Aurangzeb, Vol 3, New Delhi :Orient Longmani.
31. SEN, S. (2013), A Textbook of Medieval Indian History, New Delhi :PrimusBooks.
32. SHARMA, S.R. (1940),The Religious Policy of The Mughal Emperors, , Bombay:Asia Publishing House.
33. SHARMA, S.R. (1962), The Relligious Policy of The Mughal Emperors, Bombay: Asia Publishing House.
34. TRİVEDİ,K.K. (1987), ”TheShare of Mansabdars in StateRevenueReseurces: A Study of The Maintanance of Animals”, TheIndianEconomicandSocialHistoryReview, Vol.24, Issue 4, New Delhi: p.411-421.
35. TRUSCHKE, A. (2017), Aurangzeb The Man and TheMyth, New Delhi: Penguin Books.