The Relationship Between the Type of Music Listen to by Individuals Aged 18-35 and Their Social and Emotional Loneliness Levels

Öz

This research was conducted to determine the relationship between the types of music individuals listen to and social and emotional loneliness. The sample of this descriptive study consisted of 209 participants aged 18-35. The data was collected through Google Forms with the Personal Information Form prepared by the researchers and the "Social and Emotional Loneliness Scale for Adults". When the type of music the participants listened to and the scale and subscale mean scores were compared, it was seen that the participants who stated that they listened to arabesque music had a higher score than the participants who stated that they listened to Turkish pop-rock, Turkish rap-hip hop and other types of music (p<0.05). It was observed that the 'social loneliness' subscale mean score of the participants who stated that they worked in the private sector was higher than the other participants, and the 'loneliness-romantic' subscale mean score of the participants with an associate degree was lower than the other participants. Study results show that listening to music has a relationship with participants' social and emotional loneliness. It is recommended that listening to music genres that have a positive effect on social and emotional loneliness be disseminated and individuals be encouraged to listen to this music.

Anahtar Kelimeler

• Emotional loneliness
• Music
• Social loneliness

18-35 Yaş Bireylerin Dinledikleri Müzik Türlerinin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Düzeyleri ile İlişkisi

Öz

Bu araştırma bireylerin dinledikleri müzik türlerinin sosyal ve duygusal yalnızlık ile arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapıldı. Tanımlayıcı tipteki bu çalışmanın örneklemini 18-35 yaş arası 209 katılımcı oluşturdu. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ve ‘Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği’ ile Google Forms aracılığıyla toplandı. Katılımcıların dinledikleri müzik türü ile ölçek ve alt ölçek puan ortalaması karşılaştırıldığında, arabesk müzik dinlediğini belirten katılımcıların Türkçe pop- rock, Türkçe rap- hip hop ve diğer müzik türlerini dinlediğini belirten katılımcılardan daha yüksek olduğu görüldü (p<0,05). Özel sektörde çalıştığını belirten katılımcıların ‘sosyal yalnızlık’ alt ölçek puan ortalamasının diğer katılımcılardan daha yüksek olduğu, eğitim durumu ön lisans olan katılımcıların ‘yalnızlık-romantik’ alt ölçek puan ortalamasının diğer katılımcılardan daha düşük olduğu görüldü. Çalışma sonuçları, müzik dinlemenin katılımcıların sosyal ve duygusal yalnızlıkları ile bir ilişkisi olduğunu göstermektedir. Sosyal ve duygusal yalnızlık üzerinde olumlu etkisi olan müzik türlerinin dinlenmesinin yaygınlaştırılmasının ve bireylerin bu müzikleri dinlemeleri hususunda teşvik edilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal yalnızlık
• Müzik
• Sosyal yalnızlık

Kaynakça

1. Akça, R.P. & Şenol, V. (2012). Müzik, reklam ve kitle iletişimin ergen üzerindeki etkisi. Akademik Bakış Dergisi, 28, 1-19.
2. Akgül, H. (2020). Yetişkinler için sosyal ve duygusal yalnızlık ölçeği’nin (SELSA-S) türk kültürüne uyarlaması: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 10(21), 54-69.
3. Aktaş, H. & Yılmaz, N. (2017). Üniversite gençlerinin yalnızlık ve utangaçlık unsurları açısından akıllı telefon bağımlılığı. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3(1), 85-100.
4. Artemiz, B. (2009). Ergenlerin farklı müzik türlerine ilişkin ilgileri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. Asher, S. R. ve Paquette, J. A. (2003). Loneliness and peer relations in childhood. American Psychological Society, 12(3), 75-78.
6. Bulut, D. & Altay, E. (2012). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin müzik profilleri: Yozgat ili örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 237-254.
7. Çakır, V. & Çakır, V. (2011). Yalnızlık ve televizyon kullanımı. Selçuk İletişim, 7(1), 131-147.
8. Çeçen, A.R. (2008). Öğrencilerin cinsiyetlerine ve ana baba tutum algılarına göre yalnızlık ve sosyal destek düzeylerinin incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 415-431.

9. Demir, A. & Tarhan, N. (2001). Loneliness and social dissatisfaction in Turkish adolescents. The Journal of Psychology, 135(1), 113-123.
10. di Tommaso, E., and Spinner, B. (1993). The development and initial validation of the social and emotional loneliness scale for adults (SELSA). Personality and Individual Differences, 14, 127-134.
11. di Tommaso, E., Brannen, C. and Best, L.A. (2004). Measurement and validity characteristics of the short version of the social and emotional loneliness scale for adults. Educational and Psychological Measurement, 64(1), 99-119. Doi: 10.1177/0013164403258450
12. Geçtan, E. (2000). Psikodinamik psikiyatri ve normal dışı davranışlar. Metis Yayınları, İstanbul.
13. Gedik, A.C. (2007). Popüler Müzikte Beğeni Farklılıkları. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Müzik Bilimleri Anabilim Dalı, Müzik Bilimleri Anabilim Dalı, İzmir.
14. Güner, N. (1995). Ergenlerin Dinledikleri Müzik Türünün Depresyon ve Saldırganlık Düzeyine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
15. Güven, E. (2017). Güzel sanatlar lisesi öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile dinledikleri müzik türü arasındaki ilişki. İlköğretim Online, 16(3), 1247-1261. doi: 10.17051/ilkonline.2017.330254
16. İlhan, T. (2012). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık: cinsiyet rolleri ve bağlanma stillerinin yalnızlığı yordama güçleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2377-2396.
17. İmik, Ü. (2007). Sosyal Statünün Müziksel Beğeniye Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Soysal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
18. İmik, Ü. & Haşhaş, S. (2020). Müzik nedir ve hayatımızın neresindedir. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, 6(2), 196-202. DOI: 10.22252/ijca.854961
19. Kalyoncu, N. (2011). Ergenlerin televizyon müzik programı tercihleri üzerine bir araştırma. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 43-57.
20. Kılıç, Ş.D. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık ve Psikolojik Dayanıklılıklarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bilim Dalı, Erzurum.
21. Neto, F. ve Barros, J. (2000). Psychosocial concominants of loneliness among students of cape verde and portugal. Journal of Psychology, 134(5), 245-255.
22. North, A.C., Desborough, L. & Skarstein, L. (2005). Musical preference, deviance, and attitudes towards music celebrities. Personality and Individual Differences, 38(8), 1903-1914.
23. Oruç, T. (2013). Üniversite Öğrencilerinde Psikososyal Değişkenlere Göre Yalnızlık ile Otomatik Düşünceler İlişkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Aile Eğitimi ve Danışmanlığı Anabilim Dalı, İzmir.
24. Pancar, A. (2009). Parçalanmış ve Tam Aileye Sahip Ergenlerin Yalnızlık Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Adana.
25. Peplau, L.A. ve Perlman, D. (1984). Loneliness Research: A Survey of Emprical Findings. Peplau, LçAç ve Goldston, S.E. (Ed.), Preventing the Harmful Consequences of Severe and Persistent Loneliness in (13-46). Rockville, MD, National Institue of Mental Health.
26. Saarikallio, S. (2019). Music as a resource for agency and empowerment in identity construction. Handbook of Music, Adolescents and Wellbeing.
27. Sağır, A. & Öztürk, B. (2015). Sosyolojik bağlamda müzik ve kimlik: Karabük üniversitesi örneği. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 121-154.
28. Sakar, M. H. & Maba, A. (2015). Ortaokul öğrencilerinin müziksel tercihleri ve dinleme pratikleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 36, 980-996.
29. Sezer, F. (2011). Öfke ve psikolojik belirtiler üzerine müziğin etkisi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1472-1493.
30. Şenel, O. (2014). Müzik tercihinin karmaşık arka planı. Journal of International Social Research, 7(30), 213- 227.
31. Çuhadar, Ç.B. & Çerezcioğlu, A.B. (2020). Algoritmaların yönlendirdiği dinleme pratikleri: Sahte Bireyselleşme Bağlamında Kişiye Özel Çalma Listeleri. Eurasian Journal of Music and Dance, (17), 129-158. doi: 10.31722/ejmd.844771
32. Uluçay, T. (2018). Lise öğrencilerinin dinledikleri müzik türlerinin şiddet eğilimlerine etkisi. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, (41), 135-153. doi: 10.32547/ataunigsed.450424
33. Weiss, R. S. (1973). Loneliness: The experience of emotional and social isolation. Cambridge, MA, US: The MIT Press.
34. Yağcı, U. and Kapıkıran, Ş. (2019). Aktif yaş alma: müzik etkinliklerine katılan ve katılmayan bireylerin sosyal destek, yalnızlık ve yaşam doyumu. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi (YSAD), 12(2), 113-120.
35. Yalçın, G. (2015). Sosyal Medyanın Yoğun Kullanımın İleri Ergenlikte Yalnızlık ve Depresyona Etkisi. Yüksek lisans tezi, İstanbul Arel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, İstanbul.
36. Yasak, B. (2023). Genç Yetişkinlerde Sosyal ve Duygusal Yalnızlık ile Sanal Kimlik Arasındaki İlişkide Öz Yeterliğin Aracı Rolü. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı, İstanbul.