Heykelde Hazır Nesne Algısı ve Dönüştürme
Öz
Modernizmle birlikte değişen sanat anlayışı endüstri ürünü nesnelerin sanat alanında kullanılmasına olanak sağlamıştır. Bu nesnelerin sanatsal malzeme olarak taşıdığı potansiyeli araştıran sanatçılar kendi üslup ve yöntemlerini geliştirmişlerdir. Günlük kullanım nesnelerini sanatsal amaçları doğrultusunda deneyimleyen bu sanatçılar içinde ilk sırada gelen Marcel Duchamp’dır. Marcel Duchamp, sanatçı tarafından seçilip sanat eseri olarak önerilen bu nesneleri hazır nesne olarak tanımlamıştır. Kullanım değeri dışında bir özelliği olmayan endüstri ürünü nesnenin böyle bir dönüşümü ya da sanattaki konumu, sanatçının bu seçimiyle başlar ve biter. Duchamp’ın sıradan bir nesneyi sanat eseri statüsüne taşıyan yaklaşımının neticesi olarak sanatın ve sanat eserinin ne’liği tartışmaları hâlen sürse de, onun bu tavrı önceki sanat uygulamalarına aykırı kaldığı kadar, sonrakiler için de bir referans olmuştur. Makale, endüstri ürünü nesnenin sanat eserine dönüşümünü hazır nesne tekniği üzerinden incelemektedir. Dolayısıyla bu kapsamda sınırlandırılan çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Konu ile bağlantılı bilimsel yayınlardan, internet kaynaklarından ve görsel dokümanlardan yararlanılmıştır. Sonuç olarak, hazır nesnenin sanatsal bir statü olduğu vurgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Baran, D. (2013). Heykelde hazır nesne algısı ve dönüştürme üstüne uygulamalı araştırmalar ve bir sergi (Tez No: 394754) [Sanatta yeterlik tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
- Baran, D. (2019a). Gordon Matta-Clark’ı hazır nesne ile okumak: Teknik nesnenin dönüşümü. Sanat Yazıları, (41), 413-433. https://izlik.org/JA77ZR29LU
- Baran, D. (2019b). Teknik nesneden estetik nesneye: Şakir Gökçebağ. Art-e Sanat Dergisi, 12(24), 542-631. https://doi.org/10.21602/sduarte.602198
- Baran, D. (2025). Teknik nesnenin sanatsal dönüşümünde tarihsel ve düşünsel perspektif. Ş. Afacan (Ed.), Güzel sanatlar alanında uluslararası çalışmalar (ss. 41-63) içinde. Serüven Yayınevi.
- Baudrillard, J. (2005). Şeytana satılan ruh ya da kötülüğün egemenliği. (O. Adanır, Çev.). Doğu Batı Yayınları.
- Baykam, B. (1993). Post-Duchamp krizi. G. Karamustafa & D. Şengel (Eds.), Bilgi olarak sanat/olgu olarak sanatçı: Yeni ontoloji (ss. 65-112) içinde. Plastik Sanatlar Derneği Yayın Dizisi.
- Damlacı, N. (1984). Duchamp’ın sanatı. Ş. Aysan (Ed.), Marcel Duchamp içinde (s. 13-29). Sanat Tanımı Topluluğu Yayımı.
- Danto, A. (2010). Sanatın sonundan sonra. (Z. Demirsü, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Heykel
Bölüm
Derleme
Yayımlanma Tarihi
30 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
24 Mayıs 2025
Kabul Tarihi
26 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Sayı: 56