Analyzing New Media from a Sustainability Perspective: A Bibliometric Analysis

Abstract

As a result of the media's continuously directing society towards irrational consumption by considering unlimited human needs, the global balance of resources and needs has been disrupted, and environmental and humanitarian problems have emerged. This study aims to reveal the conceptual, intellectual, and social structures of the articles published on the relationship between sustainability, media, and innovation. In this context, 1329 articles in the Web of Science database between 2002 and 2023 with the words "sustainability," "media," "new media," and "innovation" in the title were subjected to bibliometric analysis. As a result of the analysis, there has been a significant increase in the number of articles published on the subject since 2017. Most articles about the study are in the "Environmental Sciences" category. Although most of the articles were published in the People's Republic of China, the most cited country is the UK. "Sustainability" stands out both as the journal with the highest number of publications and as the most used word in the studies on the subject.

Keywords

• New media
• sustainability
• innovation

Yeni Medyanın Sürdürülebilirlik Bakış Açısına Göre İncelenmesi: Bibliyometrik Analiz

Öz

Medyanın sınırsız insan ihtiyaçlarını gözeterek toplumu devamlı olarak irrasyonel tüketime yönlendirmesi sonucu küresel kaynak ve ihtiyaç dengesi bozulmuş, çevresel ve insani sorunlar gün yüzüne çıkmıştır. Çalışmada, sürdürülebilirlik, medya ve inovasyon ilişkisine yönelik yayınlanan makalelerin kavramsal, entelektüel ve sosyal yapılarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu bağlamda 2002-2023 yılları arasında Web of Science veri tabanında bulunan ve başlığında “sürdürülebilirlik” “medya” “yeni medya” ve “inovasyon” kelimeleri yer alan 1329 makale bibliyometrik analize tabi tutulmuştur. Analiz sonucu 2017 yılından sonra konuyla ilgili yayınlanan makalelerin sayısında büyük bir artış görülmektedir. Çalışma konusuyla ilgili en çok makale “Çevre Bilimleri” kategorisinde yer almaktadır. Makalelerin çoğunluğu Çin Halk Cumhuriyeti'nde yayınlanmasına karşın en çok atıf alan ülke İngiltere'dir. "Sustainability" (Sürdürülebilirlik), hem en çok yayın yapılan dergi olarak hem de konuyla ilgili çalışmalarda en çok kullanılan kelime olarak öne çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yeni medya
• sürdürülebilirlik
• inovasyon

Kaynakça

1. Abbas, J., & Sağsan, M. (2019), Impact Of Knowledge Management Practices On Green İnnovation And Corporate Sustainable Development: A Structural Analysis, Journal Of Cleaner Production, 229, s.611-620.
2. Akgül Arslan, E. (2022), Siyasal Hayattan Örneklerle Türkiye'de Yeni Medyanın Gücü. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (3) , s.272-281.
3. Aknin, A., Géronimi V., P. Schembri, G. Forger, P. Méral. 2002, "Environnement et Développement – Quelques Réflexions Autour du Concept de Développement Durable". In Développement Durable ? Doctrines, Pratiques, Evaluations, Ed. J.Y Martin, s.51-71. Montpellier: IRD
4. Albayrak, G. (2023), Yeşil Ekonomi Alanında Yazında Yayınlanmış Makalelerin Bibliyometrik Analizi, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (32), s.347-367.
5. Auzins, A. ve Vanags, J. 2012, "Analytical Assessment of Sustainable Development Concept", Scientific Journal of RTU Geomatics 8: s.49-53.
6. Bal, P., Ayas, M. Ö., Bozaykut Buk, T., Yavuz Tiftikçigil, B., ve Afacan Fındıklı, M. (2022), Sürdürülebilir Kalkınma Bağlamında Uluslararası Üniversite Sıralama İndeksleri Ve Türkiye’deki Üniversiteler.
7. Baldini, M. (2000), İletişim Tarihi, (Çev.: G. Batuş), İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
8. Bebbington, J., ve Unerman, J. (2018), Achieving The United Nations Sustainable Development Goals: An Enabling Role For Accounting Research, Accounting, Auditing & Accountability Journal, 31(1), s.2-24.

9. Belas, J., Çera, G., Dvorský, J., & Čepel, M. (2021), Corporate Social Responsibility And Sustainability İssues Of Small‐And Medium‐Sized Enterprises, Corporate Social Responsibility And Environmental Management, 28(2), s.721-730.
10. Bos‐Brouwers, H. E. J. (2010), Corporate Sustainability And İnnovation İn Smes: Evidence Of Themes And Activities İn Practice, Business Strategy And The Environment, 19(7), s.417-435.
11. Boschele, F. A. (2020), Sürdürülebilirlik, Tüketim Ve Medya, İnsan Ve İnsan, 7(26), s.11-23.
12. Bozlağan, R. (2004), "Sürdürülebilir Gelişme Üzerine Yapılan Tartışmalara Bir Bakış", Atatürk Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Dergisi, 18(3-4): s.1-19.
13. Calcagni, F., Amorim Maia, A. T., Connolly, J. J. T., & Langemeyer, J. (2019), Digital Co-Construction Of Relational Values: Understanding The Role Of Social Media For Sustainability, Sustainability Science, 14(5), s.1309-1321.
14. Center on Sustainable Consumption an Production. (2010), Integrating Sustainability Themes into Media.: http://www.scp-centre.org/fileadmin/content/files/publications/SCP_in_the_media_Report_CSCP.pdf, (Erişim Tarihi:19.09.2023).
15. Chen, Y. S., Lai, S. B., ve Wen, C. T. (2006), The İnfluence Of Green İnnovation Performance On Corporate Advantage İn Taiwan, Journal Of Business Ethics, 67(4), s.331-339.
16. Ciegis, R., J. Ramanauskiene ve B. Martinkus. (2009), "The Concept Of Sustainable Development And, İts Use For Sustainability Scenarios", Inzinerine Ekonomika-Engineering Economics 2, s.28-37.
17. Crowley D. ve Heyer P. (2010), İletişim Tarihi, Çev.Berkay Ersöz, Ankara: Phoenix
18. Cuerva, M. C., Triguero-Cano, Á., ve Córcoles, D. (2014), Drivers Of Green And Non-Green İnnovation: Empirical Evidence İn Low-Tech Smes. Journal Of Cleaner Production, 68, s.104-113.
19. Çakıroğlu, I., Öztek, M. Y., ve Pirtini, S. (2022), Sürdürülebilir Pazarlama Yaklaşımıyla Kurumsal Sosyal Sorumluluğun Boyutları Açısından İşletmelerin Sektörel Bazda Öne Çıkan Faaliyetlerine İlişkin Bir Uygulama, Journal Of Research İn Business, 7(2), 421-458.
20. Çinar, M. (2014), Az Gelişmiş Ülkeler ve Sürdürülebilir Kalkınma, Aydınlanma 1923, 49(49), s.9-14.
21. Dangelico, R. M., ve Pujari, D. (2010), Mainstreaming Green Product İnnovation: Why And How Companies İntegrate Environmental Sustainability, Journal Of Business Ethics, 95, s.471-486.
22. Dernbach, J. C. 2001, Sustainable Development: Now More Than Ever, Washington: Environmental Law Institute.
23. Doğru, M., Güzeller, C. O., ve Çelik, M. (2019), A Bibliometric Analysis İn The Field Of Sustainable Development And Education From Past To Present. Adıyaman University Journal Of Educational Sciences, 9(1), s.42-68.
24. Donthu, N., Kumar, S., ve Pattnaik, D. (2020), Forty-Five Years Of Journal Of Business Research: A Bibliometric Analysis, Journal Of Business Research, 109(1), s.1–14.
25. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., ve Lim, W. M. (2021b), How To Conduct A Bibliometric Analysis: An Overview And Guidelines. Journal Of Business Research, 133, s.285-296.
26. Donthu, N., Kumar, S., Pandey, N., ve Lim, W. M. (2021a), Research Constituents, İntellectual Structure, And Collaboration Patterns İn Journal Of International Marketing: An Analytical Retrospective. Journal Of International Marketing.
27. Emrealp, S. (2005), Yerel Gündem 21 Uygulamalarına Yönelik Kolaylaştırıcı Bilgiler El Kitabı. 2. Baskı. İstanbul:Birmat.
28. Gedik, Y. (2020), Sosyal, Ekonomik ve Çevresel Boyutlarla Sürdürülebilirlik ve Sürdürülebilir Kalkinma, Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(3), s.196-215.
29. Gürlük, S. (2010), "Sürdürülebilir Kalkınma Gelişmekte Olan Ülkelerde Uygulanabilir Mi?", Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), s.85‐99.
30. Holborn, Louise W. (1942), “Printing And The Growth Of A Protestant Movement in Germany From 1517 To 1524”, Church History, 11(2), s.123-137.
31. Hossain, S., Batcha, M. S., Atoum, I., Ahmad, N., ve Al-Shehri, A. (2022), Bibliometric Analysis Of The Scientific Research On Sustainability İn The İmpact Of Social Media On Higher Education During The COVID-19 Pandemic. Sustainability, 14(24), s.16388.
32. Innis, H. A. (2006), İmparatorluk ve İletişim Araçları, Ankara: Ütopya Yayınevi.
33. Işık, M. (2012), Kitle İletişim Teorilerine Giriş, Eğitim Yayınevi.
34. Jenkins, H. (2009), A ‘business Opportunity’model Of Corporate Social Responsibility For Small‐And Medium‐ Sized Enterprises, Business Ethics: A European Review, 18(1), s.21-36.
35. Kaya, M. (2020), Protestan Reformunun Almanya’da Ortaya Çıkış Süreci, Anasay, (11), s.171-188.
36. Kayakuş, M., ve Yiğit Açıkgöz, F. (2022). Classification of News Texts by Categories Using Machine Learning Methods. Alphanumeric Journal, 10(2), 155-166.
37. Kayakuş, M., ve Yiğit Açıkgöz, F. (2023), Twitter'da makine öğrenmesi yöntemleriyle sahte haber tespiti, Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2), 1017-1027.
38. Kayakus, M., Terzioglu, M., Erdogan, D., Zetter, S. A., Kabas, O., ve Moiceanu, G. (2023), European Union 2030 Carbon Emission Target: The Case of Turkey, Sustainability 2023, 15, s.13025.
39. Kayakuş, M., Erdoğan, D., ve Terzioğlu, M. (2023), Predicting The Share of Tourism Revenues In Total Exports, Alphanumeric Journal, 11(1), s.17-30.
40. Klewitz, J., ve Hansen, E. G. (2014), Sustainability-Oriented İnnovation Of Smes: A Systematic Review, Journal Of Cleaner Production, 65, s.57-75.
41. Kocabaş, C., ve Alkan, G. (2020), Sürdürülebilir Kalkınma Alanındaki Yayınların R Programı ile Bibliyometrik Analizi, OPUS International Journal of Society Researches, 16(29 Ekim Özel Sayısı), s.3714-3732.
42. Kurutkan, M. N. ve Orhan, F. (2018), Kalite Prensiplerinin Görsel Haritalama Tekniğine Göre Bibliyometrik Analizi. Sage, 1, 7- 14.
43. MacCoun, R. J. (1998), Biases İn The İnterpretation And Use Of Research Results, Annual Review Of Psychology, 49(1), s.259-287.
44. Martin, C. J. (2016), The Sharing Economy: A Pathway To Sustainability Or A Nightmarish Form Of Neoliberal Capitalism?, Ecological Economics, 121, s.149-159.
45. McLuhan, M., ve Povers, B. R. (2001), Global Köy (Çev: B. Öcal Düzgören) İstanbul: Scala Yayınları.
46. Merigó, J. M., Mas-Tur, A., Roig-Tierno, N. ve Ribeiro-Soriano, D. (2015), A Bibliometric Overview Of The Journal Of Business Research Between 1973 And 2014, Journal Of Business Research, 68(12), s.2645-2653.
47. Merkel, J., Litten, L., ve Litten, L. (2007). The Sustainabilty Challenge, İçinde L. Litten & D. Terkla (Derleme), Advancing Sustainability İn Higher Education: New Directions For İnstitutional Research, No. 134, 7–26. San Francisco: Wiley Periodicals.
48. Merrıman, John (2010), A History Of Modern Europe: From Renaissance To The Present, New York: W. W. Norton & Company.
49. Muñoz-Villamizar, A., Solano, E., Quintero-Araujo, C., & Santos, J. (2019), Sustainability And Digitalization İn Supply Chains: A Bibliometric Analysis, Uncertain Supply Chain Management, 7(4), s.703-712.
50. Nobanee, H., Al Hamadi, F. Y., Abdulaziz, F. A., Abukarsh, L. S., Alqahtani, A. F., AlSubaey, S. K., ve Almansoori, H. A. (2021), A Bibliometric Analysis Of Sustainability And Risk Management, Sustainability, 13(6), s.3277.
51. Okubo, Y. (1997), Bibliometric İndicators And Analysis Of Research Systems: Methods And Examples.
52. Ozmehmet, E. (2008), Dünyada ve Türkiye Sürdürülebilir Kalkinma Yaklaşimlari, Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 3(12), s.1853-1876.
53. Özcüre, G. (2014), Rio+ 20 Sonuç Bildirgesi’nin Okyanuslar ve Denizler Bölümü; “İstediğimiz Gelecek” mi?, Kent Akademisi, 7(18), s.49-60.
54. Öztürk, O. (2021), Bibliometrik Araştırmaların Tasarımına İlişkin Bir Çerçeve in O. Öztürk ve G. Gürler (Ed.), Bir Lİteratür İncelemesi Aracı Olarak Bibliometrik Analiz içinde (254-296). Ankara: Nobel
55. Pritchard, A. (1969), Statistical Bibliography Or Bibliometrics? Journal of Documentation, 25 (4).
56. Programmes des Nations Unies pour l'Environement. (2005), Communiquer sur le Developement Durable. http://www.unep.fr/shared/publications/pdf/DTIx0730xPA-CommunicatingFR.pdf (Erişim Tarihi:19.09.2023)
57. Schaff, P. (2002), History Of The Christian Church: The German Reformation, Vol. 7. Ccel.
58. Taylan, H. H., ve Arklan, Ü. (2008), Medya ve Kültür: Kültürün Medya Aracılığıyla Küreselleşmesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), s.86-97.
59. Turgut, N. (1998), "Sürdürülebilir Kalkınmanın Sağlanmasında Katılımın Önemi", Cemal Mıhçıoğlu'na Armağan SBFD 52, (1-4): s.701-715.
60. Union de la Presse Francophone. (2012), Media et Développement Durable. http://www.pressefrancophone.org/index.php/agenda/lyon-medias-et-developpement-durable (Erişim Tarihi:15.09.2023)
61. Union de la Presse Francophone. 2012. Media et Développement Durable. http://www.pressefrancophone.org/index.php/agenda/lyon-medias-et-developpement-durable (Erişim Tarihi:15.04.2023)
62. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.[UNESCO]. 2003. UNESCO's basic texts on the information society. Paris: UNESCO. http://www.amarc.org/documents/books/WSIS_Basic_Texts.pdf, (Erişim Tarihi:15.08.2023)
63. Üngör, Ç. (2020), (Ed.:Y. Taşkın) Medya ve Siyaset, Siyaset içinde (ss. 381-391), İstanbul: İletişim Yayınları
64. Verma, S., ve Gustafsson, A. (2020), Investigating The Emerging COVID-19 Research Trends İn The Field Of Business And Management: A Bibliometric Analysis Approach, Journal Of Business Research, 118, s.253–261.
65. Walid, A., S. Chamhuri, N. Damanhuri, A. Nasyrah ve I. Rabiul. (2012), "Understanding Sustainability: Synergetic Views from Environmental and Ecological Economics", Advances in Environmental Biology, 6 (5), s.1659-1668.
66. Whitehouse, M. (2009), "Measuring Change in Media Systems: The Media Sustainability Index", In Media Matters Perspectives on Advancing Governance & Development from the Global Forum for Media Development, Ed. Mark Havey, 76-80. Beijing: Internews Europe.
67. Xu, T., Gao, W., Xu, L. P., Zhang, X., ve Wang, S. (2017), Fuel‐Free Synthetic Micro‐/Nanomachines, Advanced Materials, 29(9), s.1603250.
68. Yılmaz, H. ve Yücel, T. (2022), Sürdürülebilir Kalkınmanın Sağlanmasında Uluslararası Çalışmalar ve Eleştirileri, Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 5 (3), s.691-702.