Türkiye’ de Turizm İşletmeciliği Bölümünde Eğitim Veren Akademik Personelin Eğitim Profili

Öz

Çalışmanın temel amacı, Türkiye’deki devlet ve vakıf üniversitelerinde turizm işletmeciliği lisans programlarında görev yapan akademik personelin eğitim profillerini detaylı bir şekilde analiz etmektir. Veri toplama sürecinde nitel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Akademik web sitesi ile ilgili üniversitelerin resmi internet sayfalarından elde edilmiştir. Toplanan verilerin analizi sonucunda, Türkiye genelinde turizm işletmeciliği bölümü bulunan 72 üniversitede görev yapmakta olan toplam 555 akademisyenin olduğu belirlenmiştir. Çalışmada akademik personelin büyük çoğunluğunun turizm alanında eğitim aldığı belirlenmiştir. Diğer akademik personelin eğitim alanları ise işletme, iktisat, sosyoloji, psikoloji ve çevre bilimleri, gastronomi ve mutfak sanatları gibi farklı bölümlerdir.

Anahtar Kelimeler

• eğitim profili
• akademik personel turizm eğitimi
• turizm işletmeciliği

Education Profile of Akademic Staff Teaching in The Department of Tourism Management in Turkey

Öz

The principal objective of the study is to conduct a comprehensive analysis of the educational profiles of academic staff engaged in the delivery of undergraduate programmes in tourism management at public and foundation universities in Turkey. In the process of data collection, the descriptive survey method, which is one of the qualitative research methods, was employed. The data for this study were obtained from the academic website of the Council of Higher Education (YÖK) and the official web pages of the relevant universities. The analysis of the collected data revealed that there are a total of 555 academic staff members employed at 72 universities with tourism management departments across Turkey. The study findings indicated that the majority of these academic staff members received their education in the field of tourism. The remaining academic staff members have backgrounds in diverse fields, including business administration, economics, sociology, psychology, environmental sciences, gastronomy and culinary arts.

Anahtar Kelimeler

• education profile
• academic staff
• tourism education
• tourism management

Kaynakça

1. Airey, D., and Tribe, J. (2000). Education for hospitality. Tourism Management, 21(2), 163–170.
2. Baum, T. (2007). Human resources in tourism: Still waiting for change. Tourism Management, 28(6), 1383–1399.
3. Arslantürk, Y., Küçükergin, F. N., ve Apalı, Z. (2016). Turist Rehberliği Eğitiminde Güncel Durum ve Kavram Karmaşası. 17. Ulusal Turizm Kongresi, 20-23 Ekim, Muğla-Bodrum, p.915-922.
4. Aylan, S., ve Başoda, A. (2018). Türkiye’de Turist Rehberliği Lisans Programlarındaki Akademik Personel İstihdamının Değerlendirilmesi. N. Hacıoğlu, C. Avcıkurt, A. Kılıç, ve H. Ulusoy Yıldırım (Eds.), Turist Rehberliği Üzerine Güncel Araştırmalar (p. 132-154). Detay Yayıncılık.
5. Avcikurt, C., Alper, B., ve Geyik, S. (2009). Education and Training of Tourist Guides in Türkiye. Management and Education Academic Journal, 5, p.57-63.
6. Baltacı, F., ve Üngören, E. (2010). Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Eğitim Memnuniyetlerinin ve Geleceğe Yönelik Bakış Açılarının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. 11. Ulusal Turizm Kongresi, p.312-324.
7. Baytok, A., Boyraz, M., ve Kabakulak, A. (2019). Turizm/Turist Rehberliği Bölümü Akademisyenlerinin Profili: Türkiye Üniversiteleri Örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(68), p.1038-1049. https://doi.org/10.17719/jisr.2019.3210
8. Bişiren, A., ve Gençer, K. (2023). Gastronomi Ve Mutfak Sanatları Bölümlerinin ve Bünyesinde Bulunduğu Birimlerin Yöneticiliğini Yapan Akademisyenlerin Eğitim Profili. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 6(4), p.505-516.

9. Boylu, Y., ve Arslan, E. (2014). Türkiye’deki Turizm Eğitiminin Rakamsal Gelişmeler Açısından Değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 1, p.79-97.
10. Buhalis, D., Costa, C. (2005). Tourism Business Frontiers. Butterworth Heinemann, NewYork
11. Can, C. E., ve Ceylan, U. (2022). Turizm Bölümlerinde Yöneticilik Yapan Akademisyenlerin Eğitim Profili. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 5(12), p.1765-1776.
12. Ceylan, U., ve Padır, H. (2022). Turist Rehberliği Bölümü Akademik Personelinin Eğitim Profili: Devlet Üniversiteleri Üzerine Bir Araştırma. Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi, 5(7), p.842-857.
13. Demirbulat, Ö. G., Aymankuy, Y., Karagöz, İ. C., ve Aymankuy, Ş. (2018). Türkiye’de Lisans Düzeyindeki Turizm Rehberliği Bölümlerinde Görev Yapan Akademisyenlerin Akademik Özgeçmişlerinin İncelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(70), p.355-367.
14. Deveci, B., Deveci, B., Aymankuy, Y., ve Aymankuy, Ş. (2020). Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü Akademik Personelinin Eğitim Profili: Devlet Üniversiteleri Üzerine Bir Araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(3), 2506-2526. https://doi.org/10.21325/jtr.2020.045
15. Demirtaş, M. (2022). Kadın Akademisyenlerin Yükselme Süreçleri ve Karşılaştıkları Engeller: Türkiye’deki Turizm Bölümleri Üzerine Bir Araştırma. Journal of Tourism Studies, 8(1), p.40-56.
16. Jones, G. (2005). Multinationals and Global Capitalism. Oxford University Press.
17. Ivana, I., & Laškarin Ažić, M. (2023). The role of education in the hospitality industry – Literature review. In Tourism and hospitality industry (Conference paper). https://doi.org/10.20867/thi.26.15
18. Morrison, A., & O’Mahony, G. B. (2003). The liberation of hospitality management education. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 15(1), 38–44.
19. Ozgit, H., & Caglar, M. (2015). The effectiveness of the tourism and hospitality management programmes in the professional careers of their graduates in North Cyprus. Anthropologist, 22(2), 397–404.
20. Qoura, O. ve Khalifa, G.S.A. (2016). The Impact of Reputation Management on Hotel Image among Internal Customers: The Case of Egyptian Hotels. International Journal of Heritage, Tourism, and Hospitality, 7(2), pp 261-274.
21. Semint, S. ve Özbay, G. (2021). Gastronomi ve mutfak sanatları eğitiminde istihdam yapısına ilişkin bir araştırma. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (3), p.2060-2075.
22. Solmaz, S. A., ve Erdoğan, Ç. (2013). Turizm Eğitimi Alan Lisans ve Ön Lisans Öğrencilerinin Turizm Endüstrisine Bağlılık Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. 14. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, p.557-573.
23. Temizkan, R., ve Behremen, C. (2017). Turizm Yükseköğretimi Veren Kurumlarda Görevli Akademisyenlerin Profili. Journal of Recreation and Tourism Research, 4(1), p.1-12.
24. Temizkan, R., Cankül, D., ve Kızıltaş, M. Ç. (2018). Food and Beverage Education and Scholars’ İn Türkiye. Journal of Gastronomy, Hospitality, and Travel, 1(2), p.18-25.
25. Tuna, M., Tamer, E. T., & Akça, İ. (2024). Türkiye’deki Üniversitelerin Turizm Bölümlerinde Görevli Akademisyenlerin Eğitim Profili. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), p.234-258. https://doi.org/10.32572/guntad.1397292
26. Sezen Doğancılı, O., ve Karaçar, E. (2018). Turizm Rehberliği Bölümünde Bulunan Akademisyenlerin YÖK Akademik Profillerinin İncelenmesi. Y. Çobanoğlu (Ed.), Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Akademik Çalışmalar (Cilt I) (p. 83-94). Gece Kitaplığı.
27. Wolf, M. (2004). Why Globalization Works. Yale University Press.
28. YÖK. (2024). Akademik Arama. https://akademik.yok.gov.tr/AkademikArama/ Erişim Tarihi: 24.09.2024.