Vücut Ağırlığıyla Yapılan Kuvvet Antrenmanının Dinamik Dengeye Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı vücut ağırlığıyla gerçekleştirilen kuvvet antrenmanının dinamik denge üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmaya 20-24 yaş arasında 18 erkek, 12 kadın toplam 30 kişi gönüllü olarak katılmıştır. 6 kadın 9 erkek kontrol grubunu oluşturmuş yine aynı sayıda ve cinsiyette katılımcılar deney grubunu oluşturmuştur. Çalışmaya katılan bireylere ait boy, kilo ve yaş verileri kayıt altına alınmıştır. Dinamik denge ölçümü BİODEX marka denge ölçüm cihazıyla gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizi ise SPSS 25.0 paket programında yapılmıştır. Katılımcılar egzersize başlamadan önce kontrol ve deney gruplarından öntest ölçümleri alınmış ve anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Egzersiz uygulandıktan sonra kontrol ve deney grubunun son test değerleri karşılaştırılmış ve deney grubu lehine anlamlı sonuç bulunmuştur. Kontrol grubunun öntest ve sontest değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmazken, deney gurunun öntest ve sontestleri arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.8 hafta, haftada 3 gün ve günde 40 dakika vücut ağırlığıyla yapılan egzersiz sonucunda dinamik dengenin iyileştiği dolayısıyla vücut ağırlığıyla gerçekleştirilen kuvvet antrenmanının dinamik denge üzerinde etkili olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kuvvet Antrenmanı
• Dinamik Denge
• Vücut Ağırlığı

The Effect of Body Weight Strength Training on Dynamic Balance

Abstract

The aim of this study is to investigate the effect of strength training performed with body weight on dynamic balance. A total of 30 people, 18 men and 12 women, aged 20-24, participated in this study voluntarily. 6 females and 9 males formed the control group, and the same number and gender participants formed the experimental group. The height, weight and age data of the individuals participating in the study were recorded. Dynamic balance measurement was performed with the BİODEX balance device. The analysis of the data was made in the SPSS 25.0 package program. Before the participants started the exercise, pretest measurements were taken from the control and experimental groups and it was seen that there was no significant difference. After the exercise was applied, the post-test values of the control and experimental groups were compared and a significant result was found in favor of the experimental group. While there was no significant difference between the pretest and posttest values of the control group, a significant difference was found between the pretest and posttest values of the experimental group. As a result of exercise with body weight for 8 weeks, 3 days a week and 40 minutes a day, it was found that dynamic balance improved, so strength training performed with body weight was effective on dynamic balance.

Keywords

• Strenght Training
• Dynamic Balance
• Body Weight.

Kaynakça

1. Benis, R., Bonato, M., ve Torre, AL. (2016). Elite Female Basketball Players' Body-Weight Neuromuscular Training and Performance on the Y-Balance Test. Journal of athletic training, 51(9), 688-695.
2. Çulhaoğlu, B. (2011) Sağlıklı Genç Bireylerde Nemli Sıcaklık ve Kısa Dalga Diatermi Uygulamasının Denge, Eklem Pozisyon Hissi ve Kas Kuvveti Üzerine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 78s
3. Emery, C.A., Cassidy, J.D., Klassen, T.P., Rosychuk, R.J., ve Rowe, B.H. (2005). Effectiveness of a home-based balance-training program in reducing sports-related injuries among healthy adolescents: a cluster randomized controlled trial. Canadian Medical Association Journal, 172(6), 749-754.
4. Erdoğan, S.C., ER, F., İpekoğlu, G., Çolakoğlu, T., Zorba, E., ve Çolakoğlu, F.F. (2016). Farklı Denge Egzersizlerinin Voleybolcularda Statik Ve Dinamik Denge Performansı Üzerine Etkileri. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi. Cilt : 8 Sayı: 1: 11-18.
5. Gür, F. (2015). Kor Antrenmanın 8-14 Yaş Grubu Tenis Sporcularının Kor Kuvveti, Statik Ve Dinamik Denge Özellikleri Üzerindeki Etkisinin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara. 31-52.
6. Hotchkiss, A., Fisher, A., Robertson, R., Ruttencutter, A., Schuffert, ve J., Barker, D.B. (2004) Convergent and Predictive Validity of Three Scales Related to Falls in the Elderly. Am J of Occup Ther., 58: 100-103.
7. Kejonen, P. (2002) Body Movements During Postural Stabilization. Dissertation, Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Oulu University.
8. Morı, Y., Ayabe, M., Yahıro, T., Tobına, T., Kıyonaga, A., Shındo, M., Yamada, T., ve Tanaka, H. (2006). The Effects of Home-based Bench Step Exercise on Aerobic Capacity, Lower Extremity Power and Static Balance in Older Adults. International Journal of Sport and Health Science Vol.4, 570-576.

9. Noé, F., Amarantini, D., ve Paillard, T. (2009). How experienced alpine-skiers cope with restrictions of ankle degrees-of-freedom when wearing ski-boots in postural exercises. Journal of Electromyography and Kinesiology, 19(2), 341-346.
10. Öztürk, F. (2014). Sedanter bayanlarda sekiz haftalık step aerobik ve pilates egzersizinin yapısal biomotorik ve psikolojik özellikler üzerine etkilerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
11. Öztürk, N.L. (2008). Aerobik-Step ve Pilates Egzersizlerinin Kuvvet, Esneklik, Anaerobik Güç, Denge ve Vücut Kompozisyonuna Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü.
12. Paillard, T., ve Noé, F. (2006). Effect of expertise and visual contribution on postural control in soccer. Scandinavian journal of medicine & science in sports, 16(5), 345-348.
13. Shıgematsu, R., Chang, M., Yabushıta, N., Sakaı, T., Nakagaıchı, M., Nho, H., ve Tanaka, K. (2002). Dance-based aerobic exercise may improve indices of falling risk in older women. Age Ageing 31: 261–266.
14. Spirduso, W.W. (1995) Balance, Posture and Locomotion. In: Physical Dimensions of Aging. Human Kinetics, Champaing, Illionis, pp 152-185.
15. Streepey JW, ve Angulo-Kinzler RM. (2002). “The Role of Task Difficult in The Control of Dynamic Balance in Children and Adults”. Hum. Mov. Sci. 21(4)
16. Sucan, S., Yılmaz, A., Can, Y., ve Süer, C. (2005) Aktif Futbol Oyuncularının ÇeĢitli Denge Parametrelerinin Değerlendirilmesi. Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi (Journal of Health Sciences), 14:1 36-42.
17. Şimşek, E., ve Ünver, Ş. (2020). The effect of acute vibration practices to upper extremity in handball players on shot velocity and hit accuracy. 10.30918/AERJ.8S1.20.015.
18. Watson, T., Graning, J., McPherson, S., Carter, E., Edwards, J., Melcher, I., ve Burgess, T. (2017). Dance, denge and core muscle performance measures are improved following a 9-week core stabilization training program among competitive collegiate dancers. International journal of sports physical therapy, 12(1), 25.